پشت پرده ی اسکار ... اسکار به چه فیلم‌هایي جایزه می‌دهد؟

[Blank Mind]

نقل قول:آیا واقعا اسکار و جوایز پیرامونی آن ( اعم از گلدن گلوب و سزار و بافتا و ... ) مهمترین جوایز جهانی سینما هستند؟ آیا دریافت جوایز فوق افتخاری فوق العاده است و نشانه برتری یک فیلم یا یک سینما و حتی سرافرازی یک ملت به شمار می آید؟! آیا حقیقتا کسب جوایزی مانند اسکار بزرگترین حادثه سینمایی و بلکه ملی برای یک کشور محسوب می شود؟

اگرچه پاسخ این سوالات متاسفانه نزد برخی در این سوی آب ها به شکل ذوق زده و جوگیرانه ای مثبت است اما در آن سوی آب ها اوضاع فرق دارد و حتی خود آنانی که مراسمی از قبیل اسکار در کشورشان برگزار می شود، چنین جوگیر نشده و اغلب بیش از یک شوی تلویزیونی به آن نگاه نمی کنند. این وجه نمایشی مراسم اسکار بدان حد شور بوده و هست که به قول معروف خان هم فهمیده ، به طوری که چند سال پیش ، کریس راک به عنوان مجری مراسم اسکار در همان سخن اولیه اش برروی سن مراسم به صراحت گفت که : " این فقط یک بازی آمریکایی است و بس ! " و البته آن سال اولین و آخرین اجرای او در چنین مراسمی شد!!

آیا بدست آوردن جایزه و افتخار در مراسمی همچون اسکار و گلدن و گلوب نشانگر استقبال مردمی و پسند مخاطب از یک فیلم است؟

بازهم پاسخ منفی است ، چون در میان برگزیدگان آکادمی علوم و هنرهای سینمایی آمریکا در طول برگزاری 83 دوره این مراسم ، کمتر فیلمی پیدا می شود که علاوه بر کسب اسکار بهترین فیلم ، توانسته باشد موقعیت تجاری خوبی هم کسب نماید. چنانچه اغلب آثار سینمایی پرفروش تاریخ سینما ، نه تنها به مراسم اسکار و جوایز اصلی آن راهی نیافتند بلکه حتی بعضا در مراسم بدترین فیلم و جایزه تمشک طلایی ، گوی سبقت را ربودند. فی المثل سیلوستر استالونه به عنوان یکی از بازیگران فیلم های پرفروشی مثل راکی و رمبو و مانند آن بارها تمشک طلایی دریافت کرد و حتی باافتخار آن را بالای سر برد! و از بسیاری فیلم های پرفروش تاریخ سینما مانند ترمیناتور ، ماتریکس ، جنگ های ستاره ای ، هری پاتر ، جیمزباند ، ایندیانا جونز ، سوپرمن ، اسپایدرمن و ...در میان کاندیداهای جوایز اصلی آکادمی خبری نبوده و نیست. (همین امسال قسمت دوم فیلم "هری پاتر و یادگاران مرگ " ، قسمت چهارم "دزدان دریای کاراییب " ، داستان جدید سری فیلم های "گرگ و میش" و "ترانسفورمرز 3" که 5 فیلم اول لیست پرفروشترین فیلم های سال 2011 بودند ، هیچ جایی در میان نامزدهای گلدن گلوب یا بافتا و سزار و همچنین هیچ یک از سایر لیست های برگزیدگان انجمن های نقد فیلم نداشتند.)

من واقعا از آقای مستغاثی تعجب می کنم چه چنین دیدگاهی در مورد رابطه ی استقبال مردم و جایزه ی اسکار دارن. قرار نیست هر فیلمی که فروش بیشتری داره فیلم بهتری باشه.
بذارید قبل از هر چیز به فیلم هایی که آقای مستغاثی مثال زدن هم نگاهی بندازیم. فیلم ماتریکس (1999) که می فرمایند جایی در مراسم اسکار نداره، برنده ی 4 جایزه ی اسکار هست! فیلم ترمیناتور: روز قضاوت برنده ی 4 جایزه ی اسکار هست. جالب اینه که از 10 فیلم پرفروش تاریخ سینما فقط یک مورد نامزد جایزه ی اسکار نشده.

و جالب تر اینه که تمام فیلم های پرفروش امسال که آقای مستغاثی مثال زدن دنباله ای از سری های محبوب بودن. یا فیلم هایی مثل اسپایدر من، سوپر من و هری پاتر که محبوبیت خودشون رو مدیون داستان ها یا استریپ های محبوب غربی هستن. به علاوه، می دونیم فیلم هایی هستن که فروش بالاشون رو از هایپ و تبلیغات پشت سرشون دارن. حالا سوال اینه که برای این که ببینیم مردم کدوم فیلم ها رو می پسندن باید به فروش فیلم ها که عوامل دیگری هم در اون ها دخیل هست رفت یا باید به امتیاز های مردم و تاثیر طولانی مدت فیلم ها بر اون ها توجه کرد؟

برای این که ببینیم فیلم های مورد علاقه ی مردم چیه، نگاهی به لیست بهترین فیلم های IMDb بندازیم. این لیست کاملا بر اساس امتیازات کاربران عادی هست. از صد فیلم برتر IMDb تنها 14 فیلم نامزد اسکار نبودن. بنابراین بله، من هم در مقابل حرف آقای مستغاثی که به ارتباط فروش فیلم و جایزه ی اسکار اشاره کردن، می گم که کمتر فیلم عالی ای هست که جایزه ی اسکار نبرده باشه.

در ضمن این چه حرف شاخداریه که:

نقل قول:کریس راک به عنوان مجری مراسم اسکار در همان سخن اولیه اش برروی سن مراسم به صراحت گفت که : " این فقط یک بازی آمریکایی است و بس ! " و البته آن سال اولین و آخرین اجرای او در چنین مراسمی شد!!

مگه کریس تنها مجری اسکار بوده که یک بار مجری گری داشته؟ جیمز فرانکو یه بار مجری بوده، دیوید لترمن یه بار مجری بوده، دایانا راس، الک بلدوین، تونی رندال، لیزا مینلی، آلن کینگ، رابین ویلیامز، همه و همه یه بار مجری بودن به علاوه ی «ده ها» مجری اسکار دیگه. ببینم اون ها هم حرف کریس راک رو زدن؟

لطفا یه مدافع آقای مستغاثی به این انتقاد من در مورد دو سه بند اول مقاله ی ایشون پاسخ بده، تا ببینم بقیه ی مطلبشون ارزش خوندن داره یا نه.