زمینه های تاریخی و تئوریک جریان فتنه 88

Admirer

2.انقلاب گل رز در گرجستان :

در ميان كشورهاي حاضر در قفقاز ، موقعيت ژئوپولتيكي گرجستان به عنوان پل ارتباطي مسكو با درياي سياه و به تبع آن آب هاي گرم جهان ، به همراه مناقشه بر سر جمهوري هاي آبخازيا و اوستياي جنوبي ، گرجستان را به صورت كشوري مهم در سياست خارجي روسيه در آورده است .

در انتخابات پارلماني نوامبر 2003 در گرجستان ‹‹ ائتلاف براي گرجستان نو ›› به رهبري ادوارد شوارد نادزه و ‹‹ ائتلاف تروئيكاي گرجستان ›› شامل ميخاييل ساكاشويلي ، زوراب ژوانيا رئيس قبلي پارلمان و نينويورجانادزه رئيس پارلمان ( مثلث قدرت گرجستان ) در مقابل يكديگر قرار گرفتند و در حاليكه نظر سنجي ‹‹ انستيتو جامعه باز ›› كه با پشتيباني ‹‹ بنياد سوروس ›› آمريكا صورت گرفته بود حاكي از پيروزي ائتلاف دوم داشت ، نتايج شمارش آرا حكايت از پيروزي ائتلاف براي گرجستان نو مي كرد ، بدين گونه :

حزب اتحاد رستاخيز به رهبري اصلان آباشيدره رهبر آجاريا 8 / 21 درصد ؛ حزب گرجستان نو به رهبري ادوارد شوارد نادزه 8 / 20 درصد ؛ جنبش ملي گرا به رهبري ميخائيل ساكاشويلي 5 / 18 درصد ؛ حزب كارگر به رهبري خانم نينوبور جانادزه 6 / 11 درصد و دموكراتها به رهبري خانم زوراب ژاوانيا 5 / 7 درصد از آرا را كسب كردند .
با اعلام نتايج اوليه انتخابات ، حدود 15 هزار نفر از افراد گروه هاي مخالف به نتيجه اعتراض كرده و گروه حاكم و پيروز را به تقلب در انتخابات متهم كرده و از طريق ‹‹ جنبش كمارا ›› سر به طغيان گذاشتند . آنها چند روز در مقابل ساختمانهاي دولتي از جمله رياست جمهوري تجمع كرده و مردم را به مخالفت فرا خوانده و نيروهاي ارتش و پليس گل رز ( گل سرخ ) مي دادند .

در روز افتتاح مجلس معترضان به نحوه برگزاري انتخابات اخير گرجستان و نتايج آن توانستند وارد پارلمان اين كشور شده و ادوارد شوارد نادزه را كه در حال سخنراني بود از اين محل فراري دهند ، عده اي تظاهر كننده نيز توانستند خود را به كاخ رياست جمهوري رسانده و به رئيس جمهور گرجستان براي ترك قدرت يك اولتيماتوم 45 دقيقه اي دهند . ظاهراً عده اي از معترضان دقايقي پس از آنكه شوارد نادزه در مجلس گرجستان سخنراني افتتاحيه دور جديد قانونگذاري را ايراد كرد ، توانستند از سد محافظان عبور كنند و با شكستن درهاي تالار اصلي مجلس وارد آن شده ، ساختمان مجلس را به اشغال خود در آورند. خبر اشغال مجلس توسط تظاهر كنندگان ، ساير معترضان را نيز به تكاپويي مضاعف انداخت و باعث شد تا عده اي از آنان به سوي كاخ رياست جمهوري و ميدان آزادي شهر تفليس به حركت در آيند .
پليس ضد شورش و واحدهاي ارتش كه با محاصره تظاهر كنندگان مانع راهپيمايي آنان به سوي ميدان آزادي شده بودند ، از سر راه جمعيت كنار رفته و بسياري از آنان با زمين گذاشتن اسلحه خود به تظاهر كنندگان پيوستند .
اين در حالي بود كه با گذشت كمتر از سه ساعت از انتشار خبر ورود معترضان ، به مجلس گرجستان اعلام شد كه عده اي از تظاهر كنندگان توانسته اند وارد كاخ رياست جمهوري شده و آن را به تصرف خود در آورند .
رهبر مخالفان دولت گرجستان اين اقدامات را ‹‹ انقلاب بدون خونريزي ›› اعلام كرد ، اما شوارد نادزه كه گفته مي شود در يكي از اقامتگاههاي ييلاقي خود به سر مي برد ، در پيامي آن را يك كودتاي غير قانوني دانست .
با ورود ايوانف روسي به تفليس و ترغيب شوارد نادزه به استعفا ‹‹ انقلاب گل رز ›› به پيروزي رسيد .
تمام وقايع روز شنبه در گرجستان پس از آن به وقوع پيوست كه دولت آمريكا در اولين واكنش نسبت به بحران گرجستان جانب مخالفان را گرفت و صراحتاً اعلام كرد كه در انتخابات اخير اين كشور تقلب صورت گرفته است . وزارت خارجه آمريكا اين انتخابات را تقلب در ابعاد گسترده توصيف كرد و گفت كه نتايج شمارش آرا نيز آشكارا دست كاري شده است .
در وقوع ‹‹ انقلاب گل رز ›› گرجستان نقش آمريكا و سازمان هاي وابسته به ان و سپس نقش اتحاديه اروپايي ديده مي شد . سفير آمريكا در گرجستان ريچارد مايلز كه قبلاً در صربستان ( بركناري ميلوشويچ ) ، بلغارستان و آذربايجان ( در مسئله سرنگوني ايلچي بيگ در 1993 ) در فعاليت هاي براندازاي ايفاي نقش كرده بود ، پس از وقوع ‹‹ انقلاب گل رز ›› ، سفير برانداز نام گرفت.
اما مهم ترين سازمان ظاهراً غير دولتي غربي داراي نقش در حركت ‹‹ انقلاب گل رز ›› گرجستان ، بنياد سوروس 40 نفر از همكاران خود و بودجه سالانه كافي در اختيار ‹‹ الكساندر لومايا ›› قرار داد تا شرايط را براي ‹‹ انقلاب گل رز ›› فراهم كند . اين بنياد يك ايستگاه تلويزيوني نيز در اختيار " جنبش كمارا " قرار داد .
بجز بنياد سوروس ، تعدادي ديگر از موسسات آمريكايي كه از بودجه فدرال بهره مي گيرند نيز در اين حركت نقش داشتند . نقش اتحاديه اروپايي و موسسات مالي اروپا نيز در ‹‹ انقلاب رز گرجستان ›› ديده مي شد ؛ به ويژه كه 427 نماينده از سازمان امنيت و همكاري اروپا بر انتخابات پارلماني گرجستان نظارت مي كردند و اروپايي ها به تمايل خود به گسترش دمكراسي مورد نظر خود در كشورهاي همسايه تاكيد مي كنند .
" پاول لابريكو " ، نويسنده و كارشناس پايگاه خبري – تحليلي " ولترنت " در گزارشي به بررسي كودتاي رنگين گرجستان و بيان حقايق پشت پرده آن پرداخته مي نويسد : " اعتراضاتي كه غرب آن را " خود جوش " مي ناميد ، بر دو عنصر بنا شده بود : اول اينكه گفته شد ثبت نام هاي انتخاباتي نادرست و دروغين بوده است و دوم اينكه ، نتايج آخرين نظر سنجي ها با نتايج رسمي اعلام شده ، تفاوت دارد . اما مسئله اينجا بود كه اين اتهامات ، توسط همان " بنياد ملي دموكراتيك " اعلام شد كه در ظاهر يك سازمان مردم نهاد آمريكايي بود اما در حقيقت محصول " هيئت ملي دموكراسي " برهبري مادلين آلبرآيت ، وزير خارجه سابق بيل كلينتون ، بود . اين بنياد همچنين با ثبت نام الكترونيكي انتخاباتي ، و اشتباهات بي شمارش در اين زمينه موجب بي اعتمادي عمومي بين مردم و ايجاد ظن بروز تقلب در انتخابات شد .
همچنين اين بنياد با برگزاري نظر سنجي هايي در آخرين دقايق راي گيري نتايج احزاب مخالف را بطور غلو آميزي ، زياد اعلام كرد " .
گزارشگر مجله گاردين در باره حوادث گرجستان مي نويسد : " در بين جمعيت تظاهر كننده در جريان انقلاب هم ژرچم هاي گرجستان ديده مي شد و هم پرچم هاي آمريكا ، سا آ كاشويلي حقوقداني است كه در آمريكا تحصيل كرده ، تنها تجربه سياسي او در دولت زماني بود كه در دوران شوارد نادزه به وزارت دادگستري رسيد . حالا در 35 سالگي وي دقيقاً مناسب نامزدي براي رياست جمهوري شده است . طي دو سال گذشته وي به همراه زوراب ژوانيا چندين بار به واشنگتن سفر كرده است . در ماه مه و ژوئن سا آ كاشويلي و ژوانيا براي 1500 هوادار خود دوره هاي آموزشي براي فرا گيري روش هاي انجام تظاهرات برگزار كردند ، مدرس اين دوره ها صرب هايي بودند كه ميلوشويچ را در سال 2000 از قدرت بركنار كردند . انقلاب هاي ناگهاني به برنامه ريزي زيادي نياز دارد ...
آنچه در رجستان روي داد انقلاب مردم نبود ، كودتايي بود در زير نقاب بزرگترين تظاهراتي كه تاكنون در خيابانهاي تفليس ديده شده است " .
بلافاصله پس از پيروزي انقلاب ، دولت ايالات متحده آمادگي خود را براي همكاري با نينو بور جانادزه رئيس جمهوري موقت گرجستان اعلام كرد و در بيانيه يي از آمادگي واشنگتن و جامعه جهاني براي كمك به حكومت جديد گرجستان در امر برگزاري انتخابات پارلماني خبر داد .
همچنين وزراي دفاع و امور خارجه آمريكا در سفري به گرجستان و در ديدار با رهبران جديد اين كشور از روسيه خواستند نيروهاي نظامي خخود را از خاك گرجستان خارج كند . شايان ذكر است جرج بوش رئيس جمهور ايالات متحده آمريكا نخستين رهبر سرشناس جهان بود كه پس از پيروزي انقلاب ل سرخ ، به تفليس سفر كرد . رئيس جمهور آمريكا در اين سفر به تشريح يكي از شعارهاي محوري خود داير بر ادامه " رژه آزادي " در جهان پرداخت .
جرج بوش در سخنراني خود از ميخائيل سا كا شويلي و ده ها هزار تن از اهالي تفليس كه در ميدان آزادي اين شهر به سخنان او گوش مي دادند ، تجليل به عمل آورد و گرجستان را " مشعل آزادي " براي منطقه و جهان خواند . وي كه انقلاب گل سرخ را سرمشقي براي تمام مردم جهان ناميد ، خطاب به مردم گرجستان گفت ؛ " شما اينجا تنها با گل سرخي كه در دستتان بود و با قدرت اعتقادتان آزادي را به دست آورديد " .
بدين ترتيب پس از پيروزي انقلاب رنگي ، ميخائيل ساكاشويلي اولويت هاي مهم سياست خارجي دولت خود را در همگرايي و الحاق به ساختارهاي اروپايي ( يورو – آتلانتيك ) ، تعميق و تقويت همكاري هاي استراتژيك با آمريكا ، برقراري نوعي تعادل ميان استراتژيك آمريكا و روسيه وتوسعه و گسترش همكاري با كشورهاي همسايه برشمرد .

ادامه دارد ...