...آنگاه چادری شدم!

[sevenmoons]

من اول یا دوم راهنمایی که بودم از مامانم قول گرفته بودم که برام چادر بخره.ولی از اونجایی که وضع مالی خوبی نداشتیم نمیتونست به قولش عمل کنه.
بالاخره اینقدر گریه کردم تا مجبور شد پای یکی از چادرهای خودش رو کوتاه کنه تا سرم کنم.
تا بیست سالگی چادری بودم تا اینکه به دلایل مختلفی از جمله قرار گرفتن تو یه گروه خشک مذهب که توهمات خودشون رو به اسم دین به خورد جوونا میدادن، کلا از همه چبز بیزار شدم

دیروز تو شهرمون مراسم تشییع شهدای گمنام بود.با امروز دو روزه که چادری شدم

با چادر خیلی آرامش دارم.آرزو میکنم که یه روز از روی معرفت چادر سرم کنم نه فقط به خاطر آرامشی که به من میده.برام خیلی دعا کنید