درباره حکم ارتداد خواننده هتاک

[حسنیه]

نكته مهمى كه در اين مقام مى‏ خواهم بدان توجه دهم خطر حكم كردن به غير ما انزل اللّه‏ واظهار نظرهاى غيركارشناسانه در مسائل شرعى است. مؤمنان بايد از اظهار نظر در اين خصوص خوددارى نمايند واين‏كار را به كسانى واگذارند كه حق افتا و بيان احكام اللّه‏ را دارند؛ زيرا احكام خداى سبحان فوق‏العاده حساس و مهم است واز سوى ديگر دست‏ يافتن به احكام الهى آسان نيست و تلاش بسيارى مى‏طلبد. از همين‏ روست كه مى ‏بينيم فقهاى بزرگوار سال‏هاى سال عمر خود را صرف آموختن مسائل شرعى و راه ‏هاى استنباط احكام مى‏كنند. چه بسا يك فقيه و كارشناس خبره دين هفته ‏ها وماه ‏ها را صرف بحث و مطالعه و انديشه در باب يك فرع كوتاه فقهى كند تا بتواند به نتيجه برسد وفتوا دهد، و چه بسا پس از صرف هفته‏ ها وماه‏ ها هم‏چنان به نتيجه نرسد ومجبور شود فتوا به احتياط دهد.
غرض اين‏كه فتوا دادن كار آسانى نيست و از همين‏ رو در روايت آمده است:
المفتى على شفير جهنم؛[شهيد ثانى، منية المريد، ص47.] فتوادهنده بر كرانه دوزخ قرار دارد.
همين روايات باعث شده است كه دست و دل فقهاى واقعى را از فتوا دادن بلرزاند؛ زيرا خدای ناكرده كم‏ترين لغزشى در اين خصوص انسان را گرفتار آتش دوزخ مى‏كند.
اما به رغم اين جايگاه بالا و والايى كه پيامبر نزد خداى متعال دارد، وقتى نوبت به احكام مى ‏رسد خداى متعال با تندى سخن مى‏گويد ومى‏فرمايد:
«وَ لَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْأَقَاوِيلِ * لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِالَْيمِينِ * ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِينَ * فَمَا مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَـجِزِينَ»؛[حاقه ، آيات 44 تا 46.] اگر او سخنى دروغ بر ما مى‏بست او را با قدرت مى‏گرفتيم وسپس رگ دلش را قطع مى‏كرديم وهيچ كدام شما نمى ‏توانست ما را از مجازات او باز دارد.
به عبارت ديگر وقتى نوبت به احكام اللّه‏ مى‏رسد، اين مسئله چنان حساس ومهم مى‏باشد كه خدا حتى با اشرف خلايق وبرترين انسان‏ها نيز اين‏گونه رفتار مى‏كند، چه رسد به ديگران كه مقامشان با رسول‏ اللّه‏ فرسنگ‏ها فاصله دارد.
بخشی از بیانات آیت الله العظمی سید صادق شیرازی(عاشورا و شبهه افکنان)

لطفا بعد از خوندن این متن هر کاربری دوست داره حکم ارتداد و مرگ صادر کنه .