توجیه‌ناپذیرها

[درست پسند]

سلام

این موضوع سعی دارد اینها را بررسی کند:

1. شدت توجیه‌ناپذیری دهن کجی عده‌ای صاحب امور به ایده‌آل های انقلاب، عده‌ای که ادعا می‌کنند طرفدار این ایده‌آل‌ها هستند.
2. توجیه‌ناپذیری بی‌قید و شرط عدم عکس‌العمل از سوی طرفداران انقلاب.

چند نمونه در زیر آورده‌ام، تا نمونه‌های دیگر را بعد از توضیحات، من یا شما بیاوریم.

نمونه 1: صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران
آیا کارهایشان با ایده‌آل‌های انقلاب مطابق است؟
آیا بدترین چیزهایی که از صداوسیما دیده‌ایم قابل گذشت است؟ مانند تمام جلوه‌گری و دلبری کردن‌های بازیگران یا مجریان خانم یا آقای برنامه‌های داخلی یا خارجی، چه سریال، چه پیام بازرگانی، چه برنامه‌های مثلاً خودمانی.

آنها حتی نمی‌توانند برای رفاه بیشتر مخاطب خود، صدای پیامهای بازرگانی را بلندتر پخش نکنند. آنها متعلق به مردم هستند، ولی آیا آنها مانند شبکه‌های خصوصی خارجی فقط به فکر پول هستند، که برای جلب رضایت آگهی دهنده کار آنها را تکرار می‌کنند؟

نمونه 2: موسیقی‌های مجوز گرفته از وزارت ارشاد
(ویرایش: این بخش دارای ادعای دیگری بود که ویرایش شد. برای اطلاعات بیشتر ارسال 11 رو ببینید.)

خودتان می‌دانید چه جور آهنگهایی در بینشان است. برای اینکه آنهایی که خیلی ملتفت نیستند، ماجرا بیشتر برایشان ملموس شود، آهنگ خانمی (!!!) را گوش دهند تا مثل من برق از کله‌شان بپرد. دارای مجوز از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی!

آیا عمد دارند؟

عمد در چه چیز؟
1. عمد در انجام خلاف شرع؟ مسلماً. مگر می‌شود غفلتاً هیچ چیز از دینشان ندانند؟ آنها صاحب امور در یک مملکت اسلامی‌اند.
2. عمد در ضربه به انقلاب؟ نمی‌دانم. چه فرقی به حال ماجرا می‌کند؟

اینها را می‌دانستیم، حالا که چه؟

ما چه جور طرفدارهایی هستیم که ایده‌آل‌هایمان را لگدمال می‌کنند، و آنچنان عکس‌العملی نشان نمی‌دهیم که کسانی که با لگد کردن اینها مشکلی ندارند حساب کار دستشان بیاید.

آیا باید منتظر شویم وزارت ارشاد که نفهمیده که نباید چنین کاری بکند خودش بفهمد، یا ما باید خودمان گوشی را دستشان بدهیم؟

کلاً باید صدا و سیما را کچل کنیم، تا آقای ضرغامی، در جواب خبرنگاری که گفت "اشکالاتی که در فلان گزارش مطرح شده چرا اصلاح نشده است؟" با لبخند پاسخ ندهد "این همه بقیه انتقاد می‌کنند و اصلاح نمی‌کنیم، یکبار هم خودمان انتقاد کنیم و اصلاح نکنیم" !!!

صدا و سیما رسانه انقلاب است. اگر مال ما عاشقان انقلاب نیست، پس مال کیست؟ چرا باید از نظر هنری و فنی آنقدر ناشی باشند که بعضی مواقع تماشای برنامه‌هایشان سخت باشد؟ آنوقت چرا برای اینکه فلان ابله را از پشت ماهواره بسوی خود جلب کنند، ما و عزیزانمان را با هزار جور مرض صعب‌العلاج یک عده بی‌هنر به اصطلاح هنرمند آزار دهند؟ چون خود ما به آنها اجازه داده‌ایم.