تایپک جامع دفاع مقدس (ویژه دلیرمردان وشیرزنان کرمانشاهی)

[شهیدطیبه واعظی]

خاطراتی از شهید پیچک :

اول بچه‌ها
غلامعلي علاوه بر اين كه استاد و فرمانده ما در جبهه بود، غمخوار همه بچه‌ها بود، وقت غذا خوردن مي‌آمد همه بچه‌ها را سر سفره مي‌نشاند و غذا را ميان آنها تقسيم مي‌كرد. رسم ما اين بود كه نفر آخر بايد ظرفها را هم مي‌شست و غلامعلي به واسطه اين كه هميشه سعي مي‌كرد او ل بچه‌ها سير شوند، بعد غذايش را بخورد هميشه آخرين نفر بود و شستن ظرفها هم به گردن او مي‌افتاد.
منبع: كتاب عقابان بازي دراز و ستارگان آسمان گمنامي
سربازان جند الله
-يك روز در ده كيلو متري بانه، دو نفري با تعدادي ضد انقلاب روبرو شديم. هيچ كس در آن شرايط، حاضر به مبارزه نمي‌شد، ولي ما با اصرار غلامعلي مو ضع گرفتيم و شروع به جنگيدن كرديم. در طول درگيري خنده‌هاي غلامعلي مرا عصباني مي‌كرد. به او مي‌گفتم: «چطور در اين موقعيت مي‌تواني بخندي؟» و او مي‌گفت: «توكل بر خدا كن! اين جوجه‌ها نمي‌توانند درمقابل سربازان جندالله بايستند.» ما با شجاعت خارق‌العاده پيچك، توانستيم از آن مهلكه جان سالم به در ببريم. در يك درگيري ديگر، در حالي كه سه گلوله به پيچك خورده بود، مرتب اين طرف و آن طرف مي‌دويد و بچه‌ها را هدايت مي‌كرد و تا رسيدن نيروي كمكي، طي حدود هفت الب هشت ساعت درگيري، دو گلوله ديگر هم خورد. در راه بازگشت غلامعلي از شدت ضعف در حال بيهوشي بود.
منبع:كتاب عقابان بازان دراز- كتاب ستارگان آسمان گمنامي
عاشق امام بود
-به يقين مي‌توانم بگويم هيچ وقت نام امام را بدون وضو ادا نمي‌كرد. وقتي تلويزيون تصوير ايشان را نشان مي‌داد با عشق خاصي به تلويزيون و امام خيره مي‌شد. پس از شهادت استاد مطهري، وقتي تلويزيون امام را نشان داد كه با دستمال اشك چشمهايشان را پاك مي‌كردند، علي با ضجه دو دستي كوبيد توي سر خودش و بعد با صداي بلند «يا حسين، يا حسين (علیه السلام)» گفت.
منبع:كتاب عقابان بازان دراز- كتاب ستارگان آسمان گمنامي
بوي بهشت
-پس از عمليات تعدادي از افراد تمامي‌ خطرها را به جان خريدند تا جسم مطهر اين سردار دلاور در منطقه دشمن باقي نماند و يك هفته پس از عمليات در زير آتش شديد دشمن پيكر مطهر غلامعلي به عقب منتقل گرديد. در اين مدت براساس محاسبات طبيعي هر جسدي فاسد خواهد شد ولي هنگام خاكسپاري شهيد، جنازه ايشان تازه بود و خون از گلويش روان و طراوش مي‌كرد و عطر و بوي خوشي از اين پيكر پاك به مشام مي‌رسيد.
منبع:كتاب عقابان بازان دراز- كتاب ستارگان آسمان گمنامي
پيوند آسماني
-براي اولين بار كه با هم صحبت كرديم ؛‌ اضطراب عجيبي داشتم، غلامعلي به نظرم مردي پر صلابت و مهربان آمد، سخنش را با عشق به خدا آغاز نمود. به دنبال مدينه فاضله علي (علیه السلام ) مي‌گشت؛‌ هنوز طنين صدايش در گوشم مي‌پيچد،‌«بايد خودت را براي يك زندگي پردردسر آماده كني؛ زندگي كه جاي مشخصي ندارد،‌ اگر در ايران جنگ تمام شد، كشورهاي ديگر هست. مطمئن باش تا زمانيكه من زنده هستم و در روي زمين جنگ ميان حق و باطل وجود دارد،‌ نمي‌توانم در يك جا زندگي كنم. تو بايد خودت را براي چنين زندگي آماده كني. زندگي‌اي كه خودش به صورت متداول در آن جائي ندارد. ولي لذت‌هاي ديگري دارد. ماديات در زندگي من جائي ندارد. براي چند ثانيه سخنانش را در ذهنم مرور كردم و بعد با تمام وجود شرايطش را پذيرفتم. چند روز بعد بچه‌هاي سپاه از امام (رحمه الله علیه ) وقت گرفتند؛ پيچك در پوست خود نمي‌گنجيد، به همراه خانواده به محضر امام (رحمه الله علیه ) رفتيم. مقابل در اجازه ورود به مادر ايشان را ندادند. غلامعلي با ناراحتي گفت:«من در جبهه جنگ مي‌جنگم و حالا شما جلو مادر مرا كه مي‌خواهد امام را زيارت نمايد مي‌گيريد». بالاخره نگهبان‌ها اجازه ورود دادند. و پيوند ما با دعا خير امام (رحمه الله علیه ) تبرك يافت. آقا پس از قرائت خطبه عقد به همه ما مقداري شيريني داد، حال عجيبي داشتم،‌ باورم نمي‌شد بغض گلويم را فشرد،‌ من خاكي در برابر آسمان چه كنم». آسمان وجود امام (رحمه الله علیه ) بود حضور غلامعلي را در كهكشان تاريخ رونق بخشيد.
منبع:كتاب عقابان بازي دراز
راوي:همسر شهيد