کتاب فوق العاده ی " چهل حدیث "

[یا صاحب الزمان]

[ اندیشه در شدت عذاب الهی ]
ای عزیز ! در علوم عالیه ثابت شده است که " مراتب إشتداد غیرمتناهی است ."
هر چه تو تصوّر کنی و تمام عقول تصوّر کنند شدّت عذاب را , از آن شدیدتر هم ممکن است . اگر برهانِ حکما را ندیدی یا کشف أهلِ ریاضت را باور نداری , تو که ـ بحمداللّه « مؤمنی . انبیاء ـ صَلَواتُ اللّهُ عَلَیهم ـ را صادق می دانی . تو اخبار وارده در کتب معتبره ی ما را که همه ی علمای امامیه قبول دارند درست می دانی . تو که ادعیه و مناجات وارده از ائمه ی معصومین ـ سلامُ اللّهُ عَلَیهم ـ را صحیح می دانی .
تو که مناجات مولای متّقیان , امیرالمؤمنین ـ سلام اللّه علیه ـ را دیدی . تو که مناجات سیِّد السّاجدین (علیه السلام) را در دعای ابوحمزه دیدی . قدری تأمّل کن در مضمونِ آن ها . قدر تفکّر نما در فقرات آن ها . لازم نیست یک دعای طولانی را یک دفعه با عجله و شتاب بخوانی و تفکّر در معنایش نکنی . بنده و شما حالِ سیّد سجّاد (علیه السلام) را نداریم که آن دعای مفصَّل را با حال بخوانیم . شبی یک رُبع آن را , یک ثُلثِ آن را با حال بخوان و تفکّر کن در فقراتش , شاید صاحب حال شوی . از همه گذشته , قدری تفکّر در قرآن کن . ببین چه عذابی را وعده کرده که اهل جهنّم از مالک می خواهند که آن ها را بکشد . هیهات که مرگ در کار نیست . ببین خدای تعالی می فرماید :

" یا حَسرَتی عَلی ما فَرَّطتُ فی جَنبِ اللّهِ " ( سوره ی زمر , آیه ی :56 . )
( افسوس بر من از کوتاهی هایی که در اطاعت فرمان خدا کردم )

آیا این چه حسرتی است ؟ که خدای تعالی با آن عظمت , با این تعبیر ذکر می غرماید . تدبّر کن در آیه ی شریفه ی قرآن . بی تأمّل و تدبّر از ان مگذر .

" یومّ تَرَونَها تَذهَلُ کُلُّ مُرضِعَةٍ عَمّا أَرضَعَت و تَضَعٌ کُلُّ ذاتِ حَملِ حَملَها وَ تَرَی النّاسَ سُکاری وَ ما هُمِ بِسُکاری وَلکِنَّ عَذَابَ اللّهِ شَدیدٌ . ( سوره ی حج , آیه ی : 2 . )

وصف روز قیامت را می کند . می فرماید : « روزی که فراموش می کند هر شیردهی از آنچه شیر می دهد , و می اندازد هر آبستنی بچه ی خود را , و می بینی مردم را مست , با این که مست نیستند , ولیکن عذاب خدا سخت است . »
درست تفکّر کن عزیزم ! قرآن ـ نعوذ باللّه ـ کتاب قصّه نیست . شوخی با شما نمی کند . ببین چه می فرماید ؟ این چه عذابی است که عزیز ما را از یاد می برد . حامله را بی بار می کند . اایا چه عذابی است که خداوند تبارک و تعالی با آن عظمت , او را وصف می کند به شدت و جای دیگر به عظمت . چیزی را که خدای تبارک و تعالی که عظمت او حدّ و حصر ندارد و عزّت و سلطنت او منتهی ندارد , توصیف به شدّت و عظمت کند آیا چه خواهد بود ؟ خدا می داند عقل من و تو و فکر همه ی بشر از تصوّرش عاجز است . اگر مراجعه به أخبار و آثار اهل علم بیت عصمت و طهارت کنی و تأمّل در آن ها نمایی , می فهمی که قضیّه عذاب آن عالم , غیر از این عذاب هایی است که فکر کردی . قیاس به عذاب این عالم کردن , قیاسِ باطلِ غلطی است . (1)

(1) چهل حدیث , ص : 2 و 21 .

ان شاء اللّه ادامه خواهد داشت ...