قوم نشان شده

[میثاق]

به نام خدا

ایران وایرانیان بر اسلام اغوش گشودند و به زودی تمام تجربه های فرهنگی و تمدنی خود را درخدمت به اسلام و فرهنگ تفکر آن درکار وارد کردند. به عبارت دیگر، اسلام درحجاز متولد شد ولی بخش بزرگی از زمینه های فرهنگی وتمدنی آن درایران به بار نشست.

همچنین ایران عاملی شد تا عموم ساکنان هند، چین، جزایر اقیانوس هند، مالزی، اندونزی و ترکستان ازطریق ایران وحتی زبان فارسی با اسلام وفرهنگ آن آشنایی پیدا کنند. دراصل ایرانیان با این کار تنها بخشی از دین خود را به اسلام ادا کردند. ورود اسلام درآن زمان به ایران، به منزله نجات این کشور ازافکاربهم ریخته وجدال فرقه ای و سیردادن آن درمسیراندیشه ومقصدی واحد مبتنی برکلام آسمانی آخرین پیامبرازکل هستی بود. علاوه براین اسلام مانع نفوذ مسیحیت در ایران شد.

سابقه باورهای دینی، فرهنگ وادب فارسیان بر پیامبراکرم وائمه پوشیده نبود، اولین ایرانی که اسلام آورد ودست بیعت به رسول خدا داد یعنی سلمان فارسی وپس ازاو سایرین از یمن، این مسئله را به اثبات رسانده بودند که ساکنان این سرزمین حامل اخلاقی نیکو وقرین با جوانمردی هستند ونقش عمده ای را درسیرکامل شدن اسلام دروجوه مختلف تا آخرالزمان و عصر ظهور ایفا خواهند نمود.

خداوند متعال درقرآن کریم درآیه 38 سوره محمد می فرماید :
«شما همان هستید که برای انفاق درراه خدا فرا خوانده شده اید. پس برخی ازشما بخل می ورزند وهرکس بخل ورزد، تنها به زیان خود بخل ورزیده وخدا بی نیاز است وشما نیازمندید واگرروی برتابید خدا جای شما را به مردمی غیراز شما خواهد داد که مانند شما نخواهند بود.»

ازپیامبردرباره قومی که طبق این آیه خداوند جایگزین می سازد سؤال پرسیدند، پیامبربا دست به ران پای سلمان زده وفرمود:
« به خدایی که جان من دردست قدرت اوست، اگر ایمان به کهکشانها بستگی داشته باشد، مردانی ازفارس به آن دست می یابند.1»
درهمین باره ازامام ششم سؤال شد، ایشان فرمودند:
« سوگند به خدا که بهترازآنها را جایگزین فرمود، یعنی عجم را.2»

همچنین آمده است که وقتی درتفسیرآیه 5 سوره اسراء ازامام باقردرباره قوم پیکارگرکه یهود را سرکوب می کنند پرسیدند، امام فرمود:
« به خدا سوگند آنها اهل قم هستند.3»

می توان گفت مقام وموقعیت ایرانیان تا آنجا قابل ذکراست که ازآنان به عنوان« نگهبانان دین» یاد می شود.

جمعی ازایرانیان درسفرحج به حضورامام باقررسیدند وازماجرای خواستگاری سلمان ازدخترعمرپرسیدند، حضرت فرمود:« آیا خرسند نیستی که سلمان به تومشتاق شود وتو به اونزدیک گردی؟ سلمانی که بهشت مشتاق دیداراوست وخداوند درباره سلمان وشما جمعیت قریش این آیه ( سوره انعام آیه 89) را نازل کرد.4» عمرگفت: ای رسول الله منظورازنگهبانان دین کیستند؟ پیامبرفرمود:« سوگند به خداوند این گروه نگهبانان دین، سلمان وقوم اوهستند. اگراسلام لابه لای زمین گم شود ایرانیان آن را می یابند واگراسلام درآسمانها قرارگیرد جزمردم ایران کسی به آن دست نیابد.» عمرغمگین شد و برخاست و رفت.5

احمدبن حنبل از پیامبرنقل می کند که حضرت فرمودند:
« نزدیک است که خداوند متعال اطراف شما را از عجم پرکند، آنان چون شیرانی هستند که فرارنمی کنند. طرفهای درگیر و دشمنان شما را می کشند و ازغنیمتهای شما استفاده نمی کنند.6»

دراینجا بیان بی توجهی ایرانیان به غنیمت جنگی، اشاره به مناعت طبع ایرانیان و نیت آنان در ورود به جنگ دارد، آنان به قصدی بزرگتر و فراترازکسب غنایم وارد جنگ با کفار می شدند. همچنین ایرانیان خیلی زود گرداگرد اهل بیت را گرفتند و درمدت اندکی درزمره قابل اعتمادترین اصحاب و یاران اهل بیت به شمارآمدند.
ابن عباس می گوید روزی نزد پیامبرصحبت ازفارس به میان آمد، حضرت فرمود:
« فارس (ایرانیان) طرفداران ودوستداران ما اهل بیت هستند.7»
همچنین سخن از موالی وعجم ها به میان آمد، حضرت فرمودند:
«سوگند به خدا من بیش ازشما به آنها اعتماد دارم.8»

حذیفة بن یمان هم درروایتی به نقل ازرسول خدا پرده ازآینده ایران واسلام برمی دارد و می گوید حضرت درمجلسی فرمودند:« امشب خوابی دیدم. گوسفندانی سیاه پشت سرم درحرکت بودند؛ سپس گوسفندان سفیدی به آنها پیوستند به طوریکه دیگرگوسفندان سیاه را ندیدم» ابوبکرگفت این گوسفندان سیاه اعراب هستند که ازشما پیروی می کنند وگوسفندان سفید عجم هستند که ازشما پیروی می کنند و آنقدرتعداد آنها زیاد می شود که عربها دربین آنها دیده نشده وبه شمار نمی آیند. پیامبرفرمودند: «درست است، فرشته وحی هم چنین تعبیرکرده است.9»

ازهمان روزهای آغازین طلوع خورشید اسلام، اعراب به رغم آنکه قرآن درسرزمین حجاز نازل شده و پیامبردرآن سرزمین مبعوث گردیده بود، درمواجهه با ایرانیان همه حسادت و نفرت خود را بروز دادند و به جای انجام وظیفه محوله ازسوی رسول خدا، با تعصب ونادانی رو در روی پیامبر و ائمه ایستادند. جایگزینی، حاصل ومحصول عمل اعراب بود. این سنت تغییر ناپذیر الهی است که همواره مأموریت را از ناسپاسان کاهل برداشته و امر مهم خود را به وسیله سایر اقوام به انجام می رساند؛ چنانکه بنی اسرائیل را مبدل و از فیض دستیابی به رتبه عالی خلافت و سکونت درسرزمین محروم ساخت.

پی نوشت
1- زمخشری، جارالله، تفسیرکشاف ج4 ص 331
2- علی کورانی، عصرظهور، ص 221 ، به نقل ازتفسیرنورالثقلین
3- مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج 57، ص 16
4- سوره انعام آیه 89
5- میرزاحسین نوری طبرسی، نفس الرحمان فی فضائل سلمان، ص 84
6- مسند حنبل، ج 5، ص 11
7- ذکراخباراصبهان، ابونعیم، ص 11
8- ذکراخباراصبهان، ابونعیم، ص 12 ، عصرظهور، علی کورانی ص 228
9- ذکراخباراصبهان، ابونعیم، صص 8 – 10

بخشی از کتاب"قوم نشان شده، نقش ایران و ایرانیان در واقعه ی شریف ظهور" از اسماعیل شفیعی سروستانی، تهران: موعود عصر