تفاوتهای زنان و مردان

[یا صاحب الزمان]

با سلام .
بنده یه سخنرانی از استاد الهی قمشه ای گوش دادم , خیلی زیبا بود , خیلی . دیشب وقتی سخنرانی رو گوش میدادم از اینکه زن آفریده شدم خیلی خدا رو شکر کردم . نماز خوندن لذتی داشت . یه آرامش وصف نشدنی داشتم . جلوه ی جمال خدا کم چیزی نیست . نعمتی است بس بزرگ . نمی دونم توو این تیم بودن و تحقیق کردن راجع به زن خیلی چیزها رو داره برام روشن میکنه . همه چیز رو دارم یه جور دیگه میبینم . انگار دنیا عوض شده . همونی نیست که دیروز بود . همه چیز رو زیبا می بینم , خیلی زیبا .
سخنرانی رو بنده یک مقدارش رو یادداشت کردم , چون یک مقدار طولانی هست در چندین پست تقدیم خواهم کرد .
التماس دعا .
بسم الله الرحمن الرحیم
ای لطیفی که گُلِ سرخت چو دید
از لطافت جامه ها را بَردرید
ای لطیف روح در هر بدن
ای لطیف عشق اندر مرد و زن
مرد و زن چون یک شوند آن یک تویی
چون که یک ها محو شد آنک تویی
این من و ما بهر آن برساختی
تا تو با خود مرد خدمت باختی
تا من و ماها همه یک جان شوند
عاقبت مستغرق جانان شوند
من چه گویم یک رگم هشیار نیست
شرم آن یاری که او را یار نیست
گر تو میدادی مرا پانصد زبان
کردمی شرم تو ای جان جهان
یک زبان دارم من آنها منکثر
در خجالت از تو ای دانای سِر
چه رمزی هست در این سخنی که پیامبر فرمود که , من از دنیای شما سه چیز اختیار کردم .
آنها که همیشه دنبال وحدت هستند , دنبال یک می گردن , این که فکر می کنند هر جا که سه هست , اون یکیه .
چطور ممکنه که پیامبر از سه چیز خوشش بیاد . معشوق , یدونه آدم باید داشته باشه . پس معلوم میشه این سه تا چیز , یه چیزه ! که فرمودن من از زن خوشم میاد . کدوم زن ؟ اشاره به چه گوهری داره میکنه ؟ که تجلّی تامّش در وجود مبارک دختر گرامی اوست . از زن گفت خوشم میاد . دیگر از بوی خوش خوشم میاد و دیگر از نماز . بوی خوش , روی خوش ,گفت و گوی خوش . نماز یعنی گفت و گوی خوش . زن یعنی روی خوش , یعنی بوی خوش . از اینها خوشم میاد من . اگر سلام باید بکنیم , به حضرت حوّا , به گوهر حوّا بکنیم که در همه ی زن ها هست . در همه ی مادران هست . کمال عشق در مادر تجلّی میشه . مادر تنها کسی است که تا آخرین لحظه می ایسته و میگه که فرزندش بی گناهه . هیچ کسِ دیگه این مقدار پایداری نمی کنه در عشق ! چرا ؟ برای اینکه اون دیده که این بی گناه بوده . وقتی که یه کسی رو دارن میبرن دار بزنن , اگه همه تصدیق بکنن که این گناهکاره , مادر تصدیق نمی کنه . مادر عاشق بی عاره . به هیچ جرمی , به هیچ گناهی برنمی گرده . لطف الهیه . لطف محض الهیه .
اینان مگر ز رحمت محض آفریده اند
کارام جان و نورِ دل و انسِ دیده اند
حُسن آیتی است در حَدِ ایشان و کِبر ماست
پیراهنی که بر قَدِ ایشان بریده اند
رضوان مگر دریچه ی فردوس برگشاد
کین حوریان به ساحت دنیا خزیده اند
مادر دیده که بچه بغلش بوده , بی گناه بوده , بعداً گناهکار شده . بنابراین میگه که این پاک بوده , این اشتباه کرده , این نفهمیده , این خطا کرده , گولش زدن . چون این دیده , اون یه لبخندِ معصوم و پاک او رو دیده بوده . این عالی ترین تجلّی عشقه که به هیچ گناهی برنمی گرده , و این فقط صفت خداست . همه ی ما به یک گناهی برمیگردیم , یه جایی بالاخره میگیم این کار رو کردیم و تموم شد . امّا او به هیچ گناهی برنمیگرده و مَثَلِش مادره .
اگر بخوام داستان کوثر رو براتون بگم و داستان عالی ترین تجلّی حوّا رو براتون بگم که در وجود مبارک حضرت فاطمه ی زهرا (سلام الله علیها) به همه ی سنّ کم , با همه ی محدودیت ها , چه تجلّی از اون گوهر دَرِش پیدا شده , باید برگردم داستان آفرینش رو بگم . داستان خدا رو بگم اصلاً .
ان شاء الله ادامه خواهد داشت ...