دعوت آیت الله روحانی برای کمک به شیعیان پاراچنار

[حسنیه]

بسم الله الرحمن الرحیم

گزارشی از مظلومیت شیعیان پاراچنار از سال 1961 تا کنون

پاراچنار که برخی آن را بهشت روی زمین خوانده اند منطقه ای زیبا، سرسبز و دارای آب فراوانی است. در شمال غرب پاکستان در دامنه (کوه سفید) قرار دارد. این شهر شیعه نشین مرکز منطقه آزاد که آن را وادی کرم و کرم ایجنسی می نامند می باشد و از سه طرف با سه استان افغانستان یعنی ننگرهار، پکتیا و خوست مرز دارد همچنین در جنوب شرق پاراچنار منطقه ناآرام و زیرستان و در شمال شرق آن منطقه اورکزئی و در شرق آن شهرستان هنگو قرار دارد. پاراچنار و همچنین مناطق دیگر آزاد و تحت دولت مرکزی اداره می شود.

شیعیان مظلوم و محصور پاراچنار تحت فشار دشمنان اهل بیت (علیه السلام)

شیعیان پاراچنار همواره عاشقان اهل بیت (علیه السلام)، مطیع مراجع عظام، حامیان جمهوری اسلامی ایران، پیرو خط امام بوده اند و هستند و یکی از افتخاراتشان این است که رهبر فقید شیعیان پاکستان علامه شهید عارف حسین حسینی از این منطقه بوده مخفی نماند که علیه شیعیان پاراچنار از سال 1961 م تا سال 2011 م جنگ های زیان بار تحمیل شده اند که تلاش ها و زحمات مردم را نابود کرده اند و فقر و تنگدستی و بیکاری را به بار آورده اند. اما بیش از چهار سال مصائبی دلخراش مانند: فجایع انسانی، قتل عام بطرز فجیعانه ذبح کردن، بریدن اعضاء و مثله کردن بدن های شیعیان و حتی توهین به ساحت مقدس اهل بیت (علیه السلام) ادامه دارد. حوادث و جنگهای تحمیلی که در آن منطقه رخ داده اجمالا بیان می گردد.

جنگ تحمیلی 1961 م

در سال 1961 م در شهر سده روز عاشورا نواصب متعصب و افراطی بر عزاداران امام حسین (علیه السلام) حمله کردند و ده ها نفر را به خاک و خون کشیدند و فرقه ورانه فسادات را آغاز کردند.

جنگ تحمیلی 1981 م

بار دیگر نواصب متعصب با پشتیبانی مهاجرین علیه شیعیان حیدر کرار (علیه السلام) هجوم آوردند و تمام املاک را از بین بردند و شیعیان را از شهر سده اخراج و خانه های آنان را اشغال کردند حتی به بچه ها و خانم ها رحم نکردند به گلوله بستند و به شهادت رساندند.

جنگ تحمیلی 1983 م

شیعیانی که از این شهر آواره شده بودند با تلاش و سعی علماء و بزرگان قوم به منازل شان برگردانده و خانه های ویران را از نو ساختند و آباد کردند متاسفانه نواصب متعصب افراطی سکونت شیعیان را در خانه های خودشان تحمل نکردند با بهانه های مختلف حمله کردند که یک فاجعه انسانیت سوز را بوجود آوردند و دلهای شیعیان را مجروح کردند یعنی قتل عام مرد و زن پیر و جوان حتی یک بچه شش ماهه را که در دامن مادر بود به گلوله بستند این فاجعه در ماه مبارک رمضان، نزدیک افطار اتفاق افتاد و به این هم اکتفاء نکردند بلکه مسجد و امام بارگاه و شعایر حسینی (علیه السلام) و املاک آنان را به آتش کشیدند و خانه ها و مغازه ها را دوباره اشغال کردند.

جنگ تحمیلی 1987 م

تا سال 1987 درگیری های متفاوت رخ داد و ده ها جوانان شیعه به شهادت رسیدند اما در این سال درگیری زیان بار را دولت محلی با اشاره صدر جنرل ضیاوالحق توسط مهاجرین افغانی با اسلحه سنگین که از روسیه و آمریکا بدست آورده بودند علیه شیعیان به کار بردند و صدها خانه شیعیان و حسینیه ها را به آتش کشیدند و مردم مجبور به مهاجرت شدند که صد نفر شهید و صدها نفر مجروح بر جای گذاشتند.

جنگ تحمیلی 1996 م

این جنگ میان شیعیان و نواصب زمان، زمانی رخ داد که معلم ناصبی در مدرسه دولتی (که اکثریت در آن شیعه بودند) به حامی پیامبر اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) حضرت ابوطالب (علیه السلام) اهانت کرد، هزاران مهاجر افغانی در آن جنگ شرکت داشتند و موجب خسارت جانی و مالی شیعیان و باعث تخریب منازل مسکونی گردید و صدها نفر شهید و مجروح به جای گذاشت.

جنگ تحمیلی 2007 م

در سال 2007 م بار دیگر جنگی علیه شیعیان تحمیل گردید که شعله های آتشین آن گاهی خاموش و گهگاهی دوباره روشن می گردد. این جنگ زمانی آغاز شد که گروه های افراطی طالبان و القاعده در پاراچنار دست به کار شدند و رئیس انجمن فاروقیه به نام عید نظر که خود را یزید نظر می نامید، آشکارا از تحریک طالبان در پاراچنار حمایت کرد، لذا طالبان و نیروهای القاعده به کمک نواصب بومی یعنی توسط انجمن فاروقیه به مناسبت عید میلاد النبی (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) (12 ربیع الاول 1428) راهپیمایی کردند، در این راهپیمایی به ساحت مقدس امام حسین (علیه السلام) توهین کردند و شعار توهین آمیز «مرده باد شهادت حسین» سر دادند که در سی دی ضبط شده است. شیعیان این قضیه دردناک را به دولت محلی و بزرگان منطقه واگذار کردند تا راه حلی بیاندیشند متاسفانه دولت برای راضی کردن شیعیان غضبناک هیچ اقدامی نکرد تا روز 17 ربیع الاول سر رسید شیعیان به مناسبت 17 ربیع الاول جشن میلاد گرفتند، که در آن سخنرانی از اهل سنت به نام علامه فیروز الدین نیز دعوت شده بود ایشان هم در مدح اهل بیت (علیه السلام) سخنرانی کردند متاسفانه با برنامه ریزی قبلی از سوی طالبان و القاعده در همان روز جنگی آغاز شد که آغازگر درگیری خسارت بار گردید البته با مذاکره طرفین پس از یک هفته جنگ آتش بس اعلام شد ولی طولی نکشید که درگیری ها از سر گرفته شد که ذکر آن به درازا می کشد.

1. حملات و ربودن از سوی طالبان

وقتی طالبان در درگیری های مسلحانه به اهداف شومشان نرسیدند به کارهای ضد انسانیت مثل بریدن سرها و مثله کردن بدنها دست زدند. حتی به زنان و کودکان و پیرمردها هم رحم نکردند، ده ها نفر را در بین راه پشاور و پاراچنار ربودند و به طرز فجیعانه به شهادت رساندند و بعضی را اسیر کردند که برای آزادی آنان پول گزاف مطالبه کردند، اگر کسی توان پرداخت آن پول هنگفت را نداشته آن را سر بریدند و سپس جنازه هایشان را به پاراچنار فرستادند و در شهر پشاور هم عده ای را گروگان گرفتند و بعضی ها را به شهادت رساندند در نهایت متوسل به حملات انتحاری شدند و اینک به ذکر فجایع انسانیت سوز و حملات انتحاری آنان فهرست وار اکتفا می کنیم.

2. سه حمله انتحاری در پاراچنار و پشاور

در ماه اوت 2007 حمله انتحاری شدیدی در پاراچنار به وقوع پیوست که در آن صدها نفر شهید و مجروح شدند و همچنین دومین حمله انتحاری در ماه فوریه 2008 م رخ داد که بسیاری از شیعیان در آن به شهادت رسیدند و صدها نفر مجروح شدند، البته بسیاری از مجروحین در اثر شدت جراحات و عدم امکان انتقال آنان به بیمارستان های مرکزی و پیشرفته و کمبود دارو و مواد خوراکی به دلیل بسته بودن راهها به شهادت رسیدند.

سومین حمله انتحاری در پشاور : در پشاور شیعیان پاراچنار برای مسافرین یک هتل بزرگی ساخته اند که طالبان آنجا را هم نشانه گرفتند و حمله انتحاری شدیدی در آن هتل رخ داد علاوه بر اینکه خسارت سنگینی به هتل وارد گردید موجب شهادت و مجروح شدن تعداد زیادی از شیعیان پاراچنار گردید.

3. حمله به آمبولانس حامل مجروحین

آمبولانس حامل مجروح شدیدی که از پاراچنار به سوی پیشاور در حرکت بود از سوی طالبان مورد حمله قرار گرفت، به علاوه خانم پرستار شیعه و آن مجروح و همه سرنشینان آمبولانس به شهادت رسیدند، البته به یک خانم پرستار اهل سنت هیچ گزندی نرسانده و او را سالم به جای امن انتقال دادند...

4. حمله به کاروان حامل مواد خوراکی و دارو

در ماه ژوئن 2007 کاروانی حامل مواد خوراکی و دارویی که تحت نظارت و محافظت نیروهای دولتی از پشاور به مقصد پاراچنار در حال حرکت بود، توسط طالبان در شهر سده مورد حمله قرار گرفت و چهار کامیون را همراه چهار نفر به آتش کشیدند و بقیه را به غارت بردند، و 8 نفر را به گروگان گرفتند، سپس دست و پاهایشان را در حالی که زنده بودند قطعه قطعه کردند و بعد از آن همه را سر بریدند و اعضایشان را در خیابان ها ریختند.

5. ربودن رئیس دانشکده تربیت معلم جمرود

در منطقه جمرود (یکی از مناطق نیمه خود مختار) یکی از علماء برجسته و دانشمند شیعه به نام سید رضی شاه کاظمی که ریاست دانشکده تربیت معلم را نیز بر عهده داشتند، گروگان گرفتند و سپس به طرز فجیع سرشان را بریدند و جنازه سربریده را به پاراچنار فرستادند.

6. پاراچنار در محاصره دشمنان اهل بیت (علیهم السلام)

جنگ در پاراچنار پایان نیافته است و از مدت 2 سال مورد حملات شدید قرار گرفته است گرچه گاه گاه از شدت جنگ کاسته شده و محاصره نیز شکسته شده است، در ماه مبارک رمضان سال گذشته به خاطر احترام ماه خدا از طرف شیعیان آتش بس یک طرفه اعلام شد ولی نواصب به جنگ ادامه دادند حتی که در اواخر ماه رمضان حجت الاسلام سید علی حسینی فرزند علامه شهید عارف حسین حسینی به شدت مجروح شدند که به قطع پای راستشان منجر شد. همچنین دیگر حوادث بزرگ و کوچک زیادی رخ داده است همین امسال محرم و صفر 16 نفر از جمله سید عسکر علی شاه از سادات و زعماء منطقه توسط طالبان ربوده شده اند که چند روز پیش دو نفر از چنگ آنان فرار کردند و 3 نفر را هم به شهادت رساندند و سرنوشت بقیه از جمله سید عسکر علی شاه معلوم نیست چه خواهد شد الان هم پاراچنار در محاصره است قبلا مردم ناچار از راه افغانستان به پشاور سفر می کردند ولی در این راه همچنین باز گروگان گیری و مطالبه پول گزاف و یا شهادت بعضی از شیعیان اتفاق افتاد، لذا این راه هم کاملا ناامن و یا اصلا بسته شده است.

دفاع شیعیان پاراچنار از مناطق دیگر شیعه نشین

شیعیان پاراچنار غیر از منطقه خود در جاهای مختلف و حساس دیگر از تشیع دفاع کرده اند و می کنند که چند سال متواتر عزاداران امام حسین(علیه السلام) در شهر هنگو در ایام محرم از طرف طالبان با حملات وحشیانه روبرو می شوند با وجودی که شیعیان پاراچنار از سال 2007 م تا الآن با مشکلات فراوان روبرو هستند باز هم سیصد نفر از جوانان برای دفاع از عزاداری امام حسین (علیه السلام) قبل از ایام محرم به شهر هنگو اعزام می شوند، در حالی که طالبان از راهپیمایی عزاداران امام حسین (علیه السلام) جلوگیری می کنند و جنگی سرسخت از طرف دشمنان با اسلحه سنگینی آغاز می شود و چند روز ادامه پیدا می کند و جوانان اعزام شده جانانه می جنگند و از آنان سه نفر به شهادت می رسند.

خسارات وارده بر شیعیان پاراچنار

از آغاز جنگ 2007 م تاکنون بیش از 2000 نفر به شهادت و تقریبا 5000 نفر مجروح شده اند، علاوه بر خسارت جانی، ویران شدن خانه ها، خسارت های سنگینی بر کشاورزی و دامداری مردم وارد آمده است. چون پاراچنار زمین های کشاورزی خوبی دارد لذا سبزیجات و میوه جات به دیگر شهرهای پاکستان وارد می شد که با بسته شدن راهها این درآمد مردم بسیار متأثر گردیده است و اقتصاد به طور کامل مفلوج گردیده است.

بخاطر محاصره شدید و کمبود مواد خوراکی و دارویی، نیازهای زندگی مردم دچار مشکلات شدیدی شده است. لذا مردم در فقر و تنگدستی به سر می برند، حتی بعضی از مردم مجبور به مهاجرت شدند. با این همه از طرفی اخیراً خبری رسیده که از امارات متحده، اهل پاراچنار به جرم جنگیدن آنان با طالبان کم کم اخراج می شوند و بعضی از رانندگان بیکار نشسته اند و در مرحله بعدی نوبت به اهالی هنگو و اورکزئی خواهد رسید. اگر این اقدام کاملا عملی شود ضربه اقتصادی سنگین و جبران ناپذیر بر شیعیان آن منطقه وارد خواهد آمد. خلاصه اینکه اوضاع در پاراچنار بسیار وخیم است و اگر این وضع ادامه بیابد سرنوشت این شهر شیعه نشین چه خواهد شد؟

از مقام حضرت عالی تقاضامندیم که جهت مساعدت به شیعیان پاراچنار، ایتام شهداء، فقراء و معذورین جنگ عنایت فرموده در این کار خیر سهیم باشید. امیدواریم انشاء الله

با کمال تشکر
والسلام مع الاکرام
مجلس علماء اهل بیت پاراچنار - پاکستان