(A+)احادیث و نکته های نابی که در زندگی من بسیار اثر گذار بودند&

[mohamad]

بسم الله

امام رضا علیه السلام این چنین آغاز کرد :
" پدرم ، موسی بن جعفر الکاظم ، برای من روایت کرد از قول پدرش ، جعفر بن محمد الصادق ، از قول پدرش ، محمد بن الباقر ، از قول پدرش ، علی بن الحسین زین العابدین ، از قول پدرش ، حسین بن علی که در سرزمین کربلا شهید شد ، از قول پدرش ، امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب که در کوفه شهید شد ، از قول برادر و پسر عمویش ، محمد رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم ، از قول جبرئیل ، که خداوند فرمود : " کلمه لا اله الا الله حصنی فمن قالها دخل حصنی و من دخل حصنی امن من عذابی "
( کلمه توحید ( لا اله الا الله ) دژ و حصار محکم من است . هر کس آن را بگوید ، داخل حصار من شده و هر کس داخل قلعه و حصار من شود ، از عذاب من در امان است .) "

سپس حضرت رضا علیه السلام فرمود : " آری ، خداوند راست فرمود و جبرئیل و رسول خدا و ائمه اطهار علیهم السلام همه راست گفته اند . "
در این هنگام کجاوه امام به راه افتاد . ( چه بسا مامورین مأمون ، کجاوه را حرکت دادند . )
ولی امام اشره کرد کجاوه را نگه دارند و ندا کرد : " بشرطها و انا من شروطها "
( اما در صورتی که به شرط ‌های آن عمل شود ، و من یکی از آن شرط ‌ها هستم . )

*****

این حدیث را بارها و بارها همه ما شنیده ایم ولی نکته ای قابل توجه در آن وجود دارد:
صرف اینکه ما بگوییم "لا اله الا الله" دیگر تمام است و وارد دژ الاهی شده ایم.

فرض کنید در یک جنگ شرکت کرده اید و نیروی های دشمن قوی تر از شما می باشند، پس نیاز دارید به قلعه پناه ببرید.
آیا صرف اینکه بگویید "من به قلعه پناه می برم" حفظ می شود؟ خیر. باید برای رسیدن به قلعه و قرار گرفتن در آن تلاش کنید و زحمت بکشید. چه بسا دشمن در این مسیر برای شما مشکلات فراوانی نیز بوجود بیاورد و شما می بایست از میان صفوف دشمن برای خود راهی باز کنید.


یا علی مدد