|
رستگاری از شاوشانک-The Shawshank Redemption
|
|
۲:۴۵, ۱۷/آبان/۹۱
شماره ارسال: #17
|
|||
|
|||
|
قرار نیست احساس ناپاکی باطنی داشته باشد، چون خود زندان هم باطنی نبوده. مسلماً رد شدن از آن کانال مشمئز کننده است، و این با دشواری متفاوت است.
جدای از اینکه اینها نماد چه چیزی هستند، منظور من روی کارکرد اینهاست. یعنی پیامی که صد در صد آشکار از زبان مورگان فریمن به گوش بیننده خوانده می شود(دقیقاً یادم نیست): "اندی دوفرن، کسی که 500 یارد از وسط کثافتی که حتی تصورش هم ممکن نیست سینه خیز رفت تا به آزادی برسه". این پیام، اندی دوفرن رو اسوه می کنه، و راه رسیدن به آزادی رو به ما نشون میده. پس، راهمون رو در نظرمون خیلی ناخواستنی و غیرعملی جلوه میده. برای آزاد شدن، تمام کاری که باید بکنیم آلوده نکردن خودمون به 500 تن کثافت است. بی رغبت کردن نسبت به راه حق و غیرعملی نشون دادن اون از مهمترین ترفندهای شیطان محسوب میشه. |
|||
|
|
|
|
|
| 1 میهمان |








