(A)فضايلي غیر قابل انکار و بی نظیر برای مولا علی که هر شیعه باید بداند*$

[ali.khm]

شنیده اید می گویند «از نخورده بگیر بده به خورده»؟! این به این معناست که کسی که مزه ی چیزی زیر زبانش رفت، از دست دادن آن را سخت تر تحمل می کند تا کسی که لذت آن را هرگز نچشیده است. به همین خاطر است برخی بزرگان، لذت برخی چیزهای حلال را هم بر خود حرام می کنند. که مبادا بر چیزی غیر از طاعت خداوند، حرص داشته باشند.



در ادامه ی این مطلب، چند حکایت کوتاه، از امیرالمؤمنین علی (علیه السلام)، می آوریم؛ مردی که نخستین کسی بود که لذات را بر خود حرام کرد.

الف) حرام نیست؛ ولی نمی خورم!
ظرفى پالوده‏ در برابر امام علی (علیه السلام) نهادند. انگشت خود را چندان در آن فرو برد تا به ته آن رسيد، سپس آن را بيرون آورد، و از آن پالوده نخورد و تنها انگشتش را به دهان برد و آن را چشيد و گفت: «خوب است و حرام نيست، ولى دوست ندارم خود را به چيزى عادت دهم كه به آن عادت ندارم» (1)

ب) پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) خشک تر از این می خورد!
سويد بن غفله می گويد: «هنگام عصر، بر على بن ابى طالب (علیه السلام) وارد شدم. ديدم نشسته است و در برابرش كاسه ‏اى شير ترشيده كه بوى تند ترشيدگى آن استشمام مى‏ شد، و در دست او پاره نانى است كه از پوستهاى جو روى آن معلوم بود كه نان جوين است؛ آن نان را به دست مى ‏شكست و اگر زورش نمى‏ رسيد با زانو مى‏ شكست و در شير مى ‏انداخت. پس گفت: «نزديك بيا و در خوراك ما شريك شو!» گفتم: «من روزه دارم.» گفت: «از پيامبر (صلی الله علیه و آله) شنيدم كه گفت: «هر كس به سبب روزه از خوردن طعامى كه هوس آن را كرده است محروم شود، بر خدا است كه او را از خوراك بهشت نصيب كند و از نوشيدنى آن بنوشاند».

سويد می گويد: من به كنيز او كه نزديكش ايستاده بود گفتم: چرا آرد نان را الك نمى‏كنيد كه من اين اندازه سبوس در آن مى‏ بينم؟ گفت: به ما فرمان داده است كه آرد را الك نكنيم.

آنگاه على گفت: «به او چه گفتى؟» و چون از آنچه گفته بودم آگاه شد، گفت: «پيامبر را مى‏ديدم كه خشكتر از اين مى‏خورد، و درشتتر از اين مى‏پوشيد، پس اگر چنين نكنم بيم آن دارم كه (در قيامت) به او نرسم». (2)

ج) می ترسم بپسندم!
امام صادق (علیه السلام) از پدرش نقل می کند: «براى امير المؤمنين على بن ابى طالب (علیه السلام) حلوايى آماده ‏شده از خرما و سر شير و نشاسته؛ آوردند، او از خوردن آن خوددارى كرد. و چون به او گفتند كه آيا آن را حرام مى ‏دانى؟ گفت: «نه، ولى بيم آن دارم كه از آن خوشم آيد و در طلب آن برآيم.» (3)

پی نوشت:
1. الحياة / ترجمه احمد آرام ؛ ج‏2 ؛ ص362؛ با استفاده از نرم افزار جامع الاحادیث نور 3/5
2. همان، ص 360
3. همان، ص 359

پ.میعاد
مستور

از سایت وعده صادق http://www.alvadossadegh.com