ماه رمضان:خودسازی به سبک شهدا

[fiftynine]

اساساً برنامه ماه مبارک رمضان برنامه انسان سازی است. یک برنامه تزکیه نفس و اصلاح معایب و نواقص است. برنامه دعا و راز و نیاز است. برنامه ترقی و پیشرفت است تا روح تعالی یابد. اگر بنا باشد که ماه مبارک رمضان بیاید و انسان 30 روز گرسنگی و تشنگی و بی خوابی بکشد و مثلا شبها تا دیروقت بیدار باشد به مجالس مختلف برود، عید فطر هم بیاید ولی با روز آخر شعبان یک ذره هم فرق نکرده باشد. چنین روزه ای برای انسان اثر ندارد. اسلام نمی خواهد فقط دهان افراد را بندد بلکه قرار است انسانها با روزه گرفتن اصلاح بشوند. بستن دهان از غذای حلال برای این است که انسان سی روز تلاش و تمرین کند که زبانش را از گفتار حرام ببندد، غیبت نکند، دروغ نگوید، فحش ندهد. این روزه داری یک برنامه معنوی و ملکوتی است: روزی زنی روزه دار خدمت پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) آمد. پیامبر به او غذا تعارف کرد و فرمود بگیر و بخور. گفت : نه رسول الله! روزه دارم. فرمود: نه روزه نداری ، بگیر و بخور. گفت: نه روزه دارم. واقعا روزه دارم. ( فکر می کرد از آن روزه دارد مثل همین روزه های ظاهری ما) . فرمود: تو چگونه روزه داری حال آنکه گوشت برادر مومنت رو یک ساعت پیش خوردی؟ قی کن! یکدفعه قی کرد و لخته های گوشت از دهانش بیرون آمد.

(برگرفته از متن کتاب انسان کامل - شهید مطهری)