شبکه منتظران و راهبردهای انتظار

[بیداری اندیشه]

ببخشید که کمی طولانیه...

برگرفته از کتاب چهل حدیث امام خمینی (رحمة الله علیه)، حدیث 26:

فـرمـود حـضرت صادق ، عليه السلام: رسول خدا، صلى الله عليه و آله ، فرمود: " كـسـى كـه بـرود راهى را كه طلب كند در آن علمى را، سلوك دهد خداوند به او راهى در بهشت. و همانا فرشتگان پهن مى كنند پرهاى خود را براى طالب علم از روى خشنودى به او. و هـمانا طلب مغفرت و آمرزش كند براى طالب علم هر كس در آسمان و هر كس در زمين مى بـاشـد، حـتـى مـاهـى در دريـا. و فـضـيـلت عـالم بـر عـابـد مـثـل فـضـيـلت ماه است بر ديگر ستارگان در شب بدر. و همانا علما ارث بر پيغمبران اند پيغمبران به ارث نگذاشتند پول طلا و نقره، و ليكن به ارث گذاشتند علم را، پس كسى كه اخذ كرد از آن ، حظ بسيارى برد."

... و بـايـد مـقـدمـتـا دانـست كه علوم مطلقا منقسم مى شود به دو قسمت : يكى علوم دنيايى ، كه غايت مقصد در آنها رسيدن به مقاصد دنيويه است . و ديگر علوم اخرويه ، كه غايت در آنها نيل به مقامات و درجات ملكوتيه و وصول به مدارج اخرويه است . و پيش از اين اشاره شد به اينكه غالبا امتياز اين دو نحوه علم به امتياز نيات و قصود است، گرچه خود آنها نيز فـى حـد نـفسها به دو سنخ منقسم شوند. و به مناسب آثارى كه در اين حديث شريف براى طـلب عـلم و عـلمـا بيان فرمودند، مقصود از اين علم قسم دوم و علم آخرت است. و اين واضح است.
و نـيـز پـيـش از ايـن ذكـر شـد كـه كـليـه عـلوم اخـرويـه از سـه حـال خـارج نـيـسـت: يـا از قـبـيـل عـلم بـالله و مـعـارف اسـت، يـا از قـبـيـل عـلم تـهـذيـب نـفـس و سـلوك الى الله اسـت، يـا از قـبـيل علم آداب و سنن عبوديت است....

حالا نگاهی کنیم به علم جامعه خودمون:

گاهی اوقات که مروری میکنم به علوم مختلف دانشگاهی و حوزوی بسیار ناراحت میشم. صد رحمت به همون مکتب خانه های قدیمی خودمون. آرزو میکنم ایکاش دوباره مکتب خانه با همان معلم چوب به دستش روی کار می آمد تا فرزند من مثل من نشود که خطی شعر از مولوی و حافظ هم نمی تونم بخونم و تفسیر کنم.
بله عزیزان باید به فکر بود. یک نگاه بندازین به مدارس و وضعیت آموزش و پرورش. ما خودمون کنکور دادیم و میدونیم دنیای رقابت پوچ و بی ارزش کنکور و تست زنی هاش چی بود. الان دیگه الحمدلله سراغ ابتدایی ها هم اومدن. فردا سراغ کودکستانی ها هم میان. فقط تست بزن و نکات تستی و کنکوری یاد بگیر. یه وقت نفهمی اصلا علم یعنی چه.
یادمون نره احادیث بسیار داریم که گفته علم ابزاره نه هدف. و اینکه علم دنیوی است و اخروی. علمی فضیلت است که بر خشوع و بندگی ما بیفزاید وگرنه ضلالت کامل است. اون احادیثی که مقامات و درجات بسیاری برای طالبان علم برشمرده اکثرا به علوم اخروی تعلق داره و در مورد علوم دنیوی فقط و فقط نیت طالب این علوم مشخص میکنه که این علم آیا براش مفید خواهد بود یا نابودکننده. نیت هم یعنی تحصیل علم برای چی. برای خدا یا برای گرفتن مدرک و شغل پر درآمد و دک و پز جلوی دوستان و فامیل یا کسب قدرت؟؟؟!

در آموزش و پرورش ما:
از ادبیات فقط صنایع ادبی اشعار رو بیرون می کشن بلکه در کنکور به دردمون بخوره. جالبه از درس معارف دینی، فقط نکات کنکوری رو بهمون میگن و نه خود دین. یادم میاد طوری شده بودیم که وقتی ابیاتی در کتاب معارف می دیدیم، با خوشحالی ازش رد می شدیم چون می دونستیم توی کنکور نمیاد. اینقدر ما رو با شعر بیگانه کردن. شعری که خوندنش و تفسیرش خوراک روزانه مکتب خانه بود. حالا میایم یه شعر مولوی بخونیم ببینیم چی میگه که امثال علامه جعفری بیست جلد تفسیر براش می نویسه. می بینیم ذهن پر از فرمولهای حفظی ما کشش نداره حتی روخوانی کنه چه برسه به درکش.
ببینین اساتید مکتب خانه در مورد قرآن و کتب احادیث چطور تدریس میکردن و معلمان امروز چطور. یادم میاد پیش دانشگاهی ما مثلا بهترین معلم رو داشت چرا؟ چون سر کلاس فقط کتاب رو ورق میزد و به ما می گفت زیر نکات کنکوری خط بکشیم...
از اونطرف با این پشتوانه آموزشی بسیار قوی، میایم دانشگاه. علوم سیاسی رو که علی جان فرمودن چی یاد میدن. سایر علوم از ریاضی و فیزیک گرفته تا حوزه های انسانی. استاد وقتی میبینه دانشجوها نمی کشونن مسائل تحقیقی و علم سطح بالا رو، متاسفانه سطح علم رو میارن پایین تا همه نمرات پاسی رو بگیرن و مدرک بگیرن بیان بیرون. یعنی به جای ارتقای دانشجو به سطح علم، علم رو پایین میارن در سطح دانشجوی بیسواد تست زن.
حالا آقا با بیش از 10 15 سال درس محض و فقط تئوریک بدون انجام کار تحقیقی ارزشمند و مهمتر از همه و تاسف بارتر از همه بدون اینکه کوچکترین توجهی به مسائل دینی و خدا و پیغمبر و امام داشته باشه میخواد وارد بازار کار بشه...
نتیجه کاملا معلومه. از زیر کار در رفتن، استفاده از بیت المال، نداشتن اخلاق حسنه، بی توجهی نسبت به کار مردم، خودخواهی و ... بگیر بیاد بالا تا اختلاس و حزب بازی و نگاه آلوده و ناپاک داشتن به نوامیس مردم و قتل و ...

راهکاری که به ذهن من میرسه و ان شاءالله قصدش رو دارم، جدا شدن از این سیستمه. همون چیزی که در مستند ظهور گفت. هر کس از اون جملات یه برداشت کرده. بعضی ها هم بد فهمیدن. خیلی ها هم نفهمیدن. من هم این برداشت رو کردم. در همه زمینه ها باید از سیستم جدا شد.

تلویزیون و سینما و هالیوود و موزیکهای مخرب در انواع و اقسام (صنعت سرگرمی)

جامعه پزشکی مدرن که چشمش رو روی احادیث بیشمار پیامبر و ائمه بسته و با وقاحت کامل دستورات کامل و بدون نقص اونها رو قدیمی و بی فایده میدونه. برای درمان یه نقطه از بدن، هر چه داروهای شیمیایی خطرناک داره وارد بدن میکنه و عوارض جانبی که جزء ناگذیر داروهای شیمیایی هست باعث میشه یه جای دیگه بدن داغون بشه... بعد میگی فلان داروی گیاهی، چنان با تعصب جبهه میگیره و مسخره میکنه. میگی امام و پیغمبر گفته انگار نه انگار. همینه که در شب معراج پیامبر، فرشتگان پیامبر امتش رو موکدا توصیه به حجامت کردن اونوقت آقایون امروز و وزارت بهداشت ما حجامت رو غیر بهداشتی می دونن. این همه حدیث هم باد هوا...

صنعت غذا که وحشتناک زندگی و سلامتی بشر رو هدف گرفته و با انواع تبلیغات چنان تبلیغ خوشمزگی رو میکنه انگار نه انگار که هدف خوردن از دید خلقت، کسب نیرو برای عبادت خداست نه خوشمزه بودن و لذت بردن. در این زمینه حتما مطالعات و یافته های بزرگان این زمینه مثل دکتر خیراندیش و دکتر روازاده رو مطالعه کنین تا ببینین چه خبره و با مردم چه کردن... طرف رو اینقدر براش توضیح میدی خواص غذاهای مهم مثل عسل و روغن زیتون و نمک طبیعی (نه این nacl شیمیایی موجود در بازار) و مضرات شدید انواع غذاهای فست فودی و شیمایی رو بعد طرف باز هم میچسبه به خوشمزگی و پشت پا میزنه به هر چه عقلیه. جای تاسفه که بچه مذهبی های ما هنوز که هنوزه در لذت آشغالهای پیتزا و نوشابه گیرن...

ما پدران و مادران فردا باید مواظب باشیم میخوایم فرزندان خودمون رو چطور تربیت کنیم. بگذاریم این سیستم اینکارو بکنه؟ بگذاریم توی کودکستان ما، به بچه دو سه ساله ما تزیین سفره یاد بدن یا دو خط شعر و قرآن...
بزاریم دختر و پسر با هم برقصن تا شاد بشن یا همراه خودمون ببریمشون توی جلسات امام حسین علیه السلام؟

مواظب باشیم در تب کنکور و درس محض بدون اخلاق و دین آموزش و پرورش گرفتار نشیم. آموزش شعر و ادبیات و قرآن و حدیث رو یا خودمون و یا با کلاسهای بیرون تامین کنیم برای فرزندان. پدر و مادر مشغول کار نشیم و هدف زندگی رو گم نکنیم. چقدر در جامعه ما متاسفانه زیادن والدینی که چون بلد نیستن تربیت صحیح رو، همه چیزو می سپرن به سیستم آموزشی پر از مشکل. بعد هم بچه بزرگ میشه با انواع مشکلات و تضادها و پدر و مادر چهره حق به جانب میگیرن که ما همه چی برای فرزندانمون تهیه کردیم. پس چرا اینطور شدن؟ چرا به ما احترام نمیگذارن؟ در حالیکه خودشون می دونن جرم اصلیشون چیه. بعضی ها هم که نمی دونن که دیگه...

و بسیار بسیار زمینه های دیگه این سیستم که متاسفانه شرق و غرب و ایران و آمریکا نداره. همه جا سیستم مریضه و دجالی شده. در تمامی زمینه ها میشه از این سیستم دجالی جدا شد. اما...

همت بلند و اراده قوی می خواهد و مرد کهن.... و حتما و حتما ارتباط پیوسته و دائم با خدا (عبادت و توکل).

ان شاءالله خداوند هم این همت و اراده رو به ما بندگان خودش عطا کنه.