|
شبکه منتظران و راهبردهای انتظار
|
|
۱۵:۱۵, ۱۶/آذر/۸۹
شماره ارسال: #7
|
|||
|
|||
|
دوست عزیز گمان میکنم منظورم رو بد رسوندم.
عرض بنده این نیست که کنار بکشیم. اگر میگم از سیستم جدا بشیم منظورم جدایی فیزیکی و کنار کشیدن نیست. جدایی معنویه!! اینکه بیشتر کارهایی که الان عرف جامعه شده اشتباهه. پس خودمون رو جدا کنیم و همرنگ جماعت نباشیم به هر قیمتی یعنی از اونها جدا باشیم نه اینکه رهاشون کنیم بلکه باهاشون همراه نشیم. اینکه آموزش و پرورش مشکل داره به این معنا نیست فرزندانمون رو مدرسه نفرستیم یعنی مثل سایرین و اکثر مردم جامعه، فقط به آموزش و پرورش تکیه نکنیم. مطالعات غیر درسی خصوصا دینی و اخلاقی و ... مهندس مذهبی رو درست میگین. خیلی موافقم. خود من نرم افزار خوندم و از دانش نرم افزاری برای مستندهام استفاده میکنم. نه اینکه نرم افزار به درد نمی خوره برم حوزه. بماند که خود حوزه هم ایراد کم نداره و به قول عارفی، توی حوزه به جای اسلام میان عربی، تاریخ اسلام و احکام یاد میدن. خصوصا جای فلسفه اسلامی و عرفان اسلامی و شیعی خالیه... یا مثلا بچه های معماری برن دانشگاه و دانشکده معماری اما کمی هم مطالعات جانبی روی معماری غنی اسلامی داشته باشن... چیزی که نه تنها بهش کم بها داده شده بلکه متاسفانه بعضی اساتید غرب زده سکولار، چون سوادشون به هندسه و معماری مقدس اسلامی نمیرسه اونو مسخره میکنن. عرض من اینه. این جدایی یعنی در اکثر موارد هر کار اشتباهی که عرف جامعه میکنه ما نکنیم و این لازمه اش بالا بردن آگاهی نسبت به نادانسته ها و افزایش مطالعات هست و دیگه اینکه فقط به اونچه از جامعه به ما میرسه بسنده نکنیم. مثلا خود من چرا نباید از شعر و معماری و طب و فلسفه اسلامی چیزی بدونم؟ نباید متخصص در یک جنبه از علم شد و نادان در سایر جنبه ها. جدا شدن از سیستم خیلی معنای وسیعی داره که به همین اندازه بسنده می کنم چون از حوصله دوستان خارجه و باعث اذیتشون میشه. ببخشید اما چون دیدم سوء برداشت شده لازم دیدم اینها رو شفافتر کنم. یا علی. |
|||
|
|
|
|
|
| 1 میهمان |







