"یک ادیسه ی فضایی-A Space Odyssey" فیلمی برای غرب شناسی

[درست پسند]

(۷/آذر/۹۰ ۱۶:۲۲)rezakarimi نوشته است:  در بخش دوم جست و جوگران ستون سياه از فهم آن عاجز مي مانند و دچار سردرد مي شوند!

دچار سردرد میشن؟
آیا این آقای تحلیلگر داشته فیلم رو بدون صدا تماشا میکرده؟
واضحه که بخاطر اون صدای گوش‌خراش به اون حال درمیان.
شاید یه نفر در همین صحنه متوجه بشه که این صدا داره از رادیوهای کلاه‌های فضایی‌شون میاد، ولی چون فیلم غیرطبیعی هست ممکنه در این مرحله متوجه نشه(مثل من)، ولی باز هم وقتی فیلم رو ببینه، می‌بینه که بعد از اینکه Dave مدارات هوش مصنوعی کامپیوتر رو از کار میندازه، بصورت خودکار فیلمی برای Dave پخش میشه که مأموریت رو توضیح میده، و میگه زمانی که گروهی برای بررسی اون ستون رفته بودن، یه موج پرقدرت رادیویی ازش ساطع شد که دقیقاً به سمت مشتری نشانه گرفته شده بود. پس بیننده می‌فهمه که این صدا در اثر افتادن اون موج روی رادیوهای کلاه‌های فضایی بوجود اومده بوده، و دلیل رفتنشون به سمت مشتری هم همین بوده.

تا جایی که من در نقدهای فیلم دیده‌ام، اون ستون رو نماد عقل میدونن، که میمونها با رسیدن بهش میتونن از عقل برای برتری‌طلبی بر میمونهای دیگه استفاده کنن.
آخر فیلم رو هم واقعاً نمی‌فهمم، فقط شنیده‌ام که میگن همون فلسفه‌ی اگزیستانسیلیستی کوبریک هست. من هم نه میدونم اگزیستانسیلیسم چیه، و نه علاقه‌مندم که برم بدونم، چون دیگه ارزشی قائل نیستم برای تفکرات کوبریک بدذات، که داره تو جهنم سزای کارهاش رو میبینه.

جدای از اینکه معنای فیلم قراره فلسفی باشه، و اصلاً مثل آدم حرفش رو توضیح نمیده که آدم بفهمه، فیلم در بُعد علمی‌تخیلی نسبتاً خوب هست(اصولاً با همراهی یه نویسنده‌ی علمی‌تخیلی باید هم اینطور باشه)، و با وجود اینکه در سال 1967 ساخته شده، جلوه‌های ویژه‌اش خوب هست(به‌قول عده‌ای، قویتر از فیلمهای جنگ ستارگان. البته جنگ ستارگان صرفاً تخیلی هست، و علمی نیست). البته صحنه‌ی اکشن نداره، و همچنین خالی‌بندی‌های فیلمهای فضایی غیرعلمی رو، مثلاً اینکه توی فضا صدای انفجار بیاد(!)، یا اینکه مثل انفجارهای روی زمین منفجر بشن، در حالی که باید بخاطر نبودن هوا بصورت یک حباب کاملاً کروی و مرتب دیده بشن.