|
اندر حکایت جِرم صغیری که جُرمش کبیر است+ قصه ی شیرین غیبت های ما
|
|
۰:۱۰, ۹/آبان/۹۲
(آخرین ویرایش ارسال: ۹/آبان/۹۲ ۰:۱۶ توسط عبدالرحمن.)
شماره ارسال: #36
|
|||
|
|||
(۱۵/مرداد/۹۱ ۳:۵۸)zahra.shakiba نوشته است: من یه سوال دارم . اگر کسی بدون توجه به عفت عمومی گناهی کرد اگر همان گناهش را نه بیشتر در موردش چیزی بگویند مشکل ندارد یعنی در حد فسق در حدی که شخص گناهکار بگه این کارو میکنم و دوست دارم و همینی که هست و ...... ولی یک سوال اصلا یک نفر اشتهار هم داشته باشه به ما چه*؟ یه نکته ای رو چند روز پیش با یکی از دوستان صحبت میکردم و اون اینه که خانم ها ماشاء الله خیلی غیبت میکنن!!! دانشگاه دیدید استاد میبره رو نمودار؟ اگر خدا رو نمودار نبره این خانما وضعشون خیلی خرابه(ببخشید رک گفتم) خانما انقدر غیبت نکنید برا طرف مقابل دارید خدمت بزرگی رو میکنید و برای خود خیانت باور کنید خوردن گوشت برادر مردس باور کنید همینه مخصوصا غیبت دسته جمعی طرف اگر راضی نباشه غیبته ها غیبت از فلان گناه بدتره! حالا اگر کسی همان گناه رو کرده باشه افرادی که غیبت میکنن گناهشون بدتره تازه گناه طرفو میشورن اگر تهمت باشه که دیگه هیچی.... به زبان محاوره نوشتم ولی روش فکر کنید ************ *فقط این قسمت رو باید اضافه کنم نهی از منکر واجبه نهی از منکر هم پشت سر طرف نیست!! به خودش باید بگید در خفا موفق باشید |
|||
|
|
|
|
![[-]](images/new.bidari/collapse.gif "[-]"){kind=small} |
| 1 میهمان |
