زن می خواست جامعه را فتح کند برعکس شد

[rajaby]

نمی دانم مشکل کجاست ؟کمکم کنید تا مشکل را حل کنم .منم انسان تقریبا دینی هستم سعی کرده ام ملاکم در خوبی و بدی کارها دین باشد یکسال فکر می کردم برای شاغل شدن .اینکه خانه داری یا شاغلی اولین سوالی است که ما زن ها از هم ی پرسیم .سوال های بی جواب زیادی هست اینکه چرا خانه داری؟ سوالی است که هیچ وقت نتوانسته ام جواب دهم .چون زنان خانه دار متهم به تنبلی می شوند و من خودم این تجربه را داشته ام که توی خونه به خاطر نبودن نظم و یک برنامه ریزی دقیق سریعا تمام وقت های اضافی با خواب پرمی شود .همه نهادها ، حتی مساجد و بسیج هیچ جا برای زنان خانه دار کاری نمی کنند .بزرگترین پاتوق خانم خانه دار جلسات گناه و غیبت و خاله زنک بازی با همسایه ها یا فامیل است .ما حتی از طریق بسیج مساجد حمایت نمی شیم .بسیج خواهران در مساجد جای ما نیست .خب مسلما نداشتن فعالیت اجتماعی یا کاری که توانایی های ما را بارور و رشد بده کم کم باعث خانه نشینی قطع رابطه با فامیل و همسایه برای دور ماندن از گناه و بعد هم خیلی سریع مراحل سقوط به تنهایی و افسردگی و اینجا باز هم مادر از حالت مدیر منزل تبدیل به معضل منزل میشه ؟؟؟؟؟؟؟؟؟
خب بگید اگه من پول خرج کردن نداشته باشم !نخوام رابطه با همسایه ام ایجاد کنم ، و بخوام فعال باشم چیکار کنم؟؟؟؟
چقدر کتاب بخونم؟چقدر کار های روتین و تکراری خونه رو بکنم ؟؟این حرف مشترک خیلی از زن هایی است که خانه دارند و وقتی هم پیش هم هستند این انرزی های منفی رو انتقال می دهند .باز اوضاع امثال من که همسران خوبی دارند از همه بهتره وای به اون روزی که مرد خودش داغون باشه .
سوال های بی جوابم رو می پرسم چون خیلی اعتقاد دارم برای ظهور اقامون اول باید خانواده و بعد جامعه اصلاح بشه .من که مادر دختر کوچکی هستم وقتی هنوز سوال های بی جوابی برای تعیین هدف زندگیم ،اشتغالم و تربیت تنها دخترم دارم چطور میتونم روح تشنه فرزندم و روح خسته همسرم رو ارام کنم ؟
من میدونم ترتیب وظایفم چیه ولی وقتی خودم ادم کاملی نیستم چطور مادر کاملی باشم ؟
میشه به من بگید وقتی از من می پرسند چرا خانه داری و سر کار نمی ری چی بگم ؟
به من بگید چطور هدف نهایی برای خودم ترسیم کنم ؟خب بچه بزرگ کردن و خانه داری و ...نمیدونم همه چیز ناقصه !!همه چیز !!
تا کمی حرف میزنم دوباره به همون نقطه صفرمی رسم .من چندین بار از چند مرجع دینی درباره اشتغال پرسیدم همه میگن اشکال نداره !!چرا ابعاد روحی و اخلاقی شغل خارج از خانه زن ها از طریق این سایت های پاسخگویی منتقل نمیشه ؟؟؟؟
چرا من باید خودم تجربه کنم که کار خارج از منزل روحم رو خسته و بیچاره میکنه ؟؟
جالب تر از همه اینه که خیلی از زن های شاغل هم نظرشون همینه ولی حرفی نمی زنندو تجربه شون رو منتقل نمی کنن ؟؟نمیدونم چرا خودمون بر علیه خودمون شمشیر میزنیم .من از چند زن شاغل هم مشورت گرفتم ولی به جز یک نفر که او هم بازنشسته بود همه می گفتند عالیه عالی ؟؟؟!!!!
خدایا خسته ام خسته می ترسم قبل از اینکه وقت کنم خانه دار بشم و دخترم و نفسم رو دوباره یک صبح بهاری در اغوش بگیرم و باهاش کشتی بازی کنم ،بمیرم .برام دعا کنید .خیلی خیلی
باز هم می نویسم .