|
قران و سنت
|
|
۷:۱۹, ۱۴/اسفند/۹۲
شماره ارسال: #52
|
|||
|
|||
نقل قول: جناب عباس زاده طبق شناختی که بنده از آقای صادقی طهرانی داشتم در زمان حیاتشان و مواضع شاگردانشان ایشون دچار یک نوع مغلطه شدند که به وهابیت می انجامد اول بگم که طبق تحقیقی که داشتم ایشون یکی از مخالفان ولایت فقیه بودند و مثل شیخ صانعی شرکت در انتخابات در حرام میدونستن البته ایشون نسخه پیچیده تری از بقیه بودند و حتی موقعی که فوت کرد میدونیم واکنش ها چی بود این ها رو برای این گفتم که یه پیش زمینه ای از الگوی فکری شما بدهم که چه شخصی بودند طبق مباحثه ای که با شاگرداشون در سال 87 و 88 داشتم ایشون ادعا میکرد که در زمان غیبت به دلیل نبود ظاهری ولی معصوم باید منحصرا به قرآن پناه ببریم این عملا زیراب مرجعیت و در مرحله بعدی ولایت فقیه رو میزد و دقیقا همان تفکرات وهابیت بود با مدل و رنگ و لعاب شیعه در مورد راسخون فی العلم که ما حدیث داریم که راسخون فی العلم ما هستیم (اهل بیت) نگفتند ما راسخون هستیم فرمودند راسخون ما هستیم یعنی غیر از اهل بیت نمیتونه وارد این دایره بشه کاملا هم مشخصه معصوم در همه چیز معصوم است و در تفسیر آیات هم معصوم است غیر معصوم فرضا اگر تمام علم را داشته باشد (فرض محال) باز هم امکان اشتباه را دارد ما برای قرآنی که آقای صادقی میگفت دقیقا نیاز به مفسر داریم مفسر معصوم نه هر کسی که برای خودش معانی من در آوردی بیاورد مراجع هم به تبعیت از معصوم اجتهاد می کنند === مثل بحثی که با عالم مقدس ملکوت داشتیم! اینجا هم حرفمو رک میزنم این نوع تفکری که آقای صادقی جا انداخت یه تحریف بود در تشیع شیعه وهابیزه پیامبر فرمودند دو ثقل من از هم جدا نمیشن حالا چطور آقای صادقی اینو متوجه نشد خدا میدونه یکی بدون اون یکی معنی نداره قرآن+عترت و تمام ببخشید وسط حرف اومدم ولی حقیقا از این نوع تفکرات احساس خطر می کنم |
|||
|
|
|
|
|
| 1 میهمان |






