غرب زدگی و غرب گرایی در ایران اسلامی (پروژه ی جامع)

[پرنیان]

همه و همه نشان دهنده این هستند ک در غرب، نه تنها حقوق و کرامت انسانی معنی نداره، بلکه حیوان دوستی به این حد، فقط و فقط برای فرار از انسان ها ست و معمولا کسانی این روش رو انتخاب می کنن ک تمایل ب انزوا و گوشه نشینی دارن و این پوچ گرایی تا حدی است که برای برطرف کردن نیاز های عاطفی و معنوی خودشون، به حیوانات مراجعه می کنن.

در اسلام هم، حیوان دوستی وجود داره و این غیر قابل انکاره! اما تفاوت فاحشی که این دوتا دارن اینه که در اسلام این حیوان دوستی بر مبنای حقوق حیوانات گذاشته شده، نه بخاطر دور شدن از عواطف و احساسات سرد انسانی و خانوادگی و سرخوردگی های اخلاقی قرن 21.

«گوستاولوبون» می گه : در بلاد اسلامی جمعیت حمایت از حیوانات لازم نیست، این قطعه از دنیا را می‏توان بهشت حیوانات دانست!

در اسلام، نفقه حیواناتی که انسان مالک آنهاست، واجبه و تمام مراجع تقلید، بلااستثنا می فرمایند که حیوانات چه حلال گوشت باشند و چه حرام گوشت، چه انسان از اونها نفع ببره و چه نبره، تایید و تاکید شده .... .

در اسلام، همه چیز بر مبنای عقل و منطقه ... نگهداری از مرغ و خروس و گاو و گوسفند و ... برای انسان ها نفع داره. حتی اون سگی رو هم که دارن ازش نگهداری می کنن یا برای شکاره، یا برای محافظت از خانه و ... هستش! ولی اون کسی که میاد ی سگ پاکوتاه رو نگهداری می کنه، این سگ دقیقا قراره به جز وقت گذرونی و لذت جویی چه چیز دیگه ای رو داره؟!