دلنوشته ها و اشعار

[سلیل]

(۱۱/بهمن/۸۹ ۱۷:۵۳)mosafer نوشته است:  عصر يك جمعه دلگير ، دلم گفت: بگويم، بنويسم
كه چرا عشق به انسان نرسيدست ، چرا آب به انسان نرسيدست
و هنوزم كه هنوز است ، غم عشق به پايان نرسيدست
بگو حافظ دل خسته ز شيراز بيايد ، بنويسد كه هنوزم كه هنوز است
چرا يوسف گم گشته به كنعان نرسيدست و چرا كلبه احزان به گلستان نرسيدست
عصر اين جمعه دلگير ، وجود تو كنار دل هر بيدل آشفته شود حس
كجايي گل نرگس؟

(۲۶/اردیبهشت/۹۲ ۱۲:۰۶)پرنیان نوشته است:  

حرف دل


چه سال ها که خدا بود و ما نفهمیدیم

کنار خانه ی ما بود و ما نفهمیدیم



همین خدا که برایش قصیده می گفتیم

خودش قصیده سرا بود و ما نفهمیدیم



چه اشتباه بزرگی همیشه در معنا

نوا، ز ناله جدا بود و ما نفهمیدیم



و این صدا که شنیدیم تازگی، عمری -

سرود پنجره ها بود و ما نفهمیدیم



دری که رو به خیابان عشق وا می شد

کنار خانه ی ما بود و ما نفهمیدیم

خدای من!
نه آن قدر پاکم که کمکم کنی و نه آن قدر بدم که رهایم کنی
میان این دو گمم
هم خود را و هم تو را آزار میدهم...
هر چه قدر تلاش کردم نتوانستم آنی باشم که تو خواستی
و هرگز دوست ندارم آنی باشم که تو رهایم کنی...

---

بهار در راهست

سال که به اسفندش می رسه،جای خالیش [i]پررنگتراز همیشه ست!

که نکنه بهار امسال هم بدون طلوع نگاه آقا،کسب ورود کنه[/b]

این هم دلنوشته ی آخر سالی که دلم گفت و دستم نوشتبهارآمد وبهاررفت و بهارگذشت نــــیــــامــــدیــــــ وبدونه تو یک سال آزگار گذشتموعودترین تبسم آسمان،سلام!