تالار گفتگوی بیداری اندیشه

با سلام خدمت کابران گرامی بیداری اندیشه

2 پیشنهاد دارم که نمی دونم با استقبال مواجه می شود یا خیر؟؟ اما به هر حال مطرح می کنم
چون جاشون خالیه

یک بخش، بخشیه که در آنجا موضوع فناوری اطلاعات و تبلیغ پیوند می خورد
ببینین الان افزونه های فایر فاکس، تم ویندوز، اسکرین سیور، تصویر بک گراند، نرم افزارهای اسلامی مختلف به
خصوص در موضوع مهدویت و آخر الزمان، ای بوک های مبایل اینا همشون جای کار دارن

آقا اگه کسی بلده چند قالب وبلاگ با موضوع آخرالزمان و مهدویت درست کنه بگذاره تو این بخش
معرفی نرم افزار های مختلف اسلامی در این بخش

یه دستی بالا بزنیم در این بخش هایی که گفتم وارد بشیم که دشمنان ما خیلی وقته وارد شدن
خودمون تم بسازیم خودمون اسکرین سیور مهدوی درست کنیم و .... قطعا چیزهای دیگری هم هست
که به ذهن شما می رسه.

اما بخش دوم
از همون اول جای خالی این بخش رو احساس می کردم دنبال زمانی مناسب برای طرحش بودم
من خوودم خیلی دوست دارم بخشی باشه که در اون اشعار و دلنوشته های خطاب به آقا رو داشته باشیم
اشعار در مدح اهل بیت، اشعار عرفانی و معرفتی

مداحی های منتخب هم هست که نمی دونم در کدوم بخش بگذاریم بهتره
اما من از مداحی های پیشنهادی دوستان استقبال می کنم

کلا شعر، پیامک های مهدوی و آخرالزمانی، دلنوشته ها، متن های ادبی زیبا، جملات قصار و نغز

من خودم گاهی یه بیت شعر آنچان به دلم می شینه که چندین صفحه نثر نمی تونه اون احساس رو به من منتقل کنه.

یا علی

عصر يك جمعه دلگير ، دلم گفت: بگويم، بنويسم
كه چرا عشق به انسان نرسيدست ، چرا آب به انسان نرسيدست
و هنوزم كه هنوز است ، غم عشق به پايان نرسيدست
بگو حافظ دل خسته ز شيراز بيايد ، بنويسد كه هنوزم كه هنوز است
چرا يوسف گم گشته به كنعان نرسيدست و چرا كلبه احزان به گلستان نرسيدست
عصر اين جمعه دلگير ، وجود تو كنار دل هر بيدل آشفته شود حس
كجايي گل نرگس؟

دوستان با قدرت این پست رو ادامه بدید و از مدیریت محترم هم تقاضا دارم این پست رو به بخش مهدویت و انجمن امام زمان و وظایف منتظران منتقل کنند
که ذکر نام و یاد و دلنوشته و شعر در فضایل و مناقب و یاد و غم هجران مولایمان از وظایف مهم منتظران مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف است

كجاست صوفي دجّال چشم ملحد شكل
بگو بسوز كه »مهدي« دين پناه رسيد!

خدایا .......تقدیرم را زیبا بنویس.....

کمک کن آنچه تو دیر میخواهی من زود نخواهم...
و آنچه تو زود میخواهی من دیر نخواهم...

ما معتقديم كه عشق سر خواهد زد
بر پشت ستم كسي تبر خواهد زد

سوگند به هر 14 آيه نور
سوگند به زخم هاي سرشار غرور

آخر شب سرد ما سحر مي گردد
مهدي به ميان شيعه بر مي گردد

سالروز آغاز امامت صاحب الزمان بر همه عاشقانش مبارك

سلام
شعري كه بيشتر از همه به دلم نشسته و هرچند وقت يك بار دوباره مي خونمش دوبيتي هاي جليل صفربيگي هست كه هممون تك و توك خونديم اما اين مجموعه كاملشه. واقعا بامعني و زيباست و غم و اميد و احساس و عقيده رو با هم بيان كرده حسن بعديش اينه كه بيانش ساده و صميميه (چون طولاني بود مي خواستم بهترين هاش رو پررنگ كنم باز موقع خوندن دلم نيومد ولي ارزش خوندن رو داره حتما بخونيد):


اي عشق بيا كه سينه‌هامان شد چاك
«اين النبأالعظيم؟» گشتيم هلاك
چشمي كه تو را نديده باشد كور است
خون شد دل ما، «متي ترانا و نريك»



هم چاه سر راه تو بايد بكنيم
هم اينكه از انتظار تو دم بزنيم
اين نامه ي چندم است كه مي‌خواني؟
داريم ركورد كوفه را مي‌شكنيم



آقا تو كه خوب مي‌تواني ما را
از اين همه غربت برهاني ما را
لاي كلمات ندبه پنهان شده ايم
تا اينكه بيايي و بخواني ما را



يك روز به يك اشاره بر مي‌گردند
با دامني از ستاره بر مي‌گردند
روزي كه ورق به نفع حق برگردد
اولاد علي دوباره بر مي‌گردند



بر سينه اگر زديم سنگت آقا!
هستيم اگر گوش به زنگت آقا!
با اين همه نيرنگ و ريا مي‌ترسم
يك روز بياييم به جنگت آقا!



از شنبه درون خود تلنبار شديم
تا آخر پنجشنبه تكرار شديم
خير سرمان منتظر ديداريم
جمعه شد و لنگ ظهر بيدار شديم



از مزرعه‌هاي كوچك بعضي‌ها
برچيده شود مترسك بعضي‌ها
آقا خودمانيم چه كيفي دارد
وقتي بزني به برجك بعضي‌ها



انگار نمي‌رسد به دريا جاده
در خويش زده هميشه در‌جا جاده
آقا نكند دير شود آمدنت
من روي تو شرط بسته‌ام با جاده



تا كي همه جا بدون تو غم بخوريم
پس كي تو مي‌آيي آب زمزم بخوريم؟
اين جمعه خدا كند بيايي آقا
يك نان و پنير ساده با هم بخوريم



هر كس كه هواي دوسـت در سر دارد
شمشير نه! قلب خويش را بردارد
در سنت شيعه نيست حتي به نماز
كه دست به روي دست خود بگذارد

من درد تو را زدست آسان ندهم
دل برنکنم زدوست تا جان ندهم

از دوست به یادگار دردی دارم
که آن درد به صد هزار درمان ندهم

اندر دل بی وفا غم و ماتم باد
آن را که وفا نیست زعالم کم باد

دیدی که مرا هیچ کسی یاد نکرد
جز غم ، که هزار آفرین بر غم باد

در عشق توام نصیحت و پند چه سود
زهرآب چشیده ام مرا قند چه سود

گویند مرا که بند بر پاش نهید
دیوانه دل است پام بر بند چه سود ؟

من ذره و خورشید لقایی تو مرا
بیمار غمم عین دوایی تو مرا

بی بال و پر اندر پی تو می پرم
من که شده ام چو که ربایی تو مرا

غم را بر او گزیده می باید کرد
وز چاه طمع بریده می باید کرد

خون دل من ، ریخته می خواهد یار
این کار مرا به دیده ، می باید کرد

آبی که از این دیده چو خون می ریزد
خون است ، بیا ببین که چون می ریزد

پیداست که خون من چه برداشت کند
دل می خورد و دیده برون می ریزد