☆ شیعه ی ما ☆

[Bahar]

(19)
سفارش‌هاى عيسى بن مريم(عليه السلام) به حواريون : (به این فراز توجه کنید)

يَا ابْنَ جُنْدَب اِنَّ عيسىَ بنَ مريمَ (عليه السلام) قال لاَِصْحابِهِ اَرَأَيْتُمْ لَوْ اَنَّ اَحَدَكُمْ مَرَّ بَأَخيهِ فَرَأى ثَوْبَهُ قَدِ انْكَشَفَ عنْ بَعْضِ عَورَتِهِ أَكانَ كاشِفاً عنْها كُلَّها اَم يَرُدُّ عليها مَا انْكَشَفَ منها قالوا بَلْ نَرُدُّ عَليها قال كلاّ بَلْ تَكْشِفونَ عَنها كُلَّها فَعَرَفُوا اَنَّ هذا مَثَلٌ ضَرَبَهُ لَهُمْ فقيل يا روحَ اللّهِ و كيفَ ذلك؟ قال: الرَّجُلُ مِنْكُمْ يَطَّلِعُ عَلَى الْعَوْرَةِ مِنْ أَخيهِ فَلا يَسْتُرُها. بِحَقٍّ اَقولُ لَكُمْ اِنَّكم لاتُصيبُونَ ما تُريدُونَ اِلاّ بِتَرْكِ ما تَشْتَهُونَ و لاتَنالُونَ ما تأْمُلُونَ اِلاّ بالصَّبْرِ على ما تَكْرَهُونَ. اِيّاكُمُ و النَّظْرَةَ فَاِنَّها تَزْرَعُ فى الْقَلْبِ الشَّهوَةَ و كَفى بِها لِصاحِبِها فِتْنَةً. طوبى لِمَنْ جَعَلَ بَصَرَهُ فى قَلْبِهِ و لَمْ يَجْعَلْ بَصَرَهُ فى عَيْنِهِ. لاتَنْظُروا فى عُيوبِ النّاسِ كَالاَْرْبابِ و انْظُروا فى عُيوبِكُمْ كَهَيْئَةِ العبيدِ اِنَّمَا النّاسُ رَجُلانِ مُبْتَلى و مُعافى فَارْحَمُوا الْمُبْتَلى وَ احْمَدُوا اللّهَ عَلَى الْعافِيَةِ.

ای پسر جندب!حضرت عیسی علیه السلام به یارانش فرمود: ((فکر می کنید که اگر یکی از شما از کنار برادرش- که در خواب است-عبور کند و ببیند قسمتی از لباسش کنار رفته و قسمتی از عورت او پیداست،آیا تمام جامه ی او را کنار می زند تا بقیه ی عورت او نیز نمایان شود یا لباس را به جای اول باز گرداند تا پوشیده شود؟ ))
همه گفتند:آری،آن را می پوشانیم.فرمود: ((نه این طور نیست،بلکه بقیه را هم آشکار می کنید)) .در این جا بود که یاران آن حضرت فهمیدند که ایشان با این مثال می خواهند نکته ای را متذکر شوند،از این رو پرسیدند: ای روح الله! چگونه چنین چیزی ممکن است؟ایشان فرمودند:این در واقع مثل آن جایی است که یک نفر به عیبی از برادرش پی می برد و سعی در مخفی نگه داشتنِ آن نمی کند.

این مطلب را به حق و راستی برایتان می گویم که : هیچ گاه به آنچه می خواهید،نمی رسید مگر این که آرزوهای نفسانی را ترک کنید و هیچ گاه به آرزوهایِ خود نمی رسید جز در پرتو شکیبایی بر ناملایمات.

زنهار!از نگاه به نامحرم پرهیز کنید؛زیرا این کار بذر شهوت را در قلب می کارد و همان[یک نگاه]برای آن که صاحبِ خود را در فتنه و فساد و تباهی اندازد کافی است.
خوشا بحال آن که نگاهِ او از قلبش سرچشمه می گیرد نه از چشمانش.

همچون خریداران برده عیوب دیگران را تحتِ نظر نداشته باشید،بلکه چون بندگان،در عیوب خود بنگرید.

مردم دو دسته اند؛عده ای گرفتارِ بلا هستند و عده ای در عافیت به سر می برند،پس بر مبتلایان رحم کنید و خدا را به خاطر نعمتِ عافیت شکرگزار باشید.

شــــــرح:

حضرت صادق علیه السلام در این فراز سخنان حضرت عیسی علیه السلام را شاهد آوردند که چگونه حضرت عیسی علیه السلام برای اصحاب خود روشن کردند گرفتار تمایلات نفس اماره اند و به دنبال جستجوی عیوب افراد هستند و حضرت عیسی علیه السلام به یاران خود تأکید کردند در مسیر سلوک الی الله به جایی نمیرسند مگر آن که شکیبایی در مقابل ناملایمات به آرزوهای نفسانی پشت کنند و در مقابل امیال نفس اماره از خود بی قراری نشان ندهند. در راستای مقابله با امیال نفس اماره موضوع کنترل نگاه را پیش کشیدند و این که در این امور قلب در صحنه باشد و نه چشم و چشم در کنترل قلب باشد و نه آن که قلب به دنبال چشم و هوس های جسمانی باشد و در راستای کنترل نگاه فرمودند عیوب دیگران را زیر نظر نداشته باش.


مبحثی که قبلاً در مورد این فراز در تالار زده شده و مفصل بحث شده:

http://forum.bidari-andishe.ir/thread-28413.html