|
خلاصهای از Gamification و استراتژی جذّابیّت بازیها!
|
|
۰:۰۱, ۱/مرداد/۹۳
(آخرین ویرایش ارسال: ۱/مرداد/۹۳ ۰:۰۳ توسط Hadith.)
شماره ارسال: #11
|
|||
|
|||
(۲۹/اسفند/۹۲ ۲۲:۳۸)MohammadSadra نوشته است: بی نهایت مفید و زیبا بود. لطفاً به شکل ریز و با یک مثال حل شده این مبحث رو تکرار کنید و بحث کنید. ممنون میشم.ابتدا عذر خواهی میکنم از بابت این تأخیری که در پاسخگوئی ایجاد شد؛یادم بود که بیام و توضیح بدم.. یک مثال ملموس،اینه که یک شرکت رو در نظر بگیرید که نیاز به پیدا کردن تبحّر کارمندانش در یک فرآیند و پروسهی تعیین شده رو داره. میتونه در یک اقدام خیلی بدوی،بیاد یه دوره آموزشی بذاره که هزینه زیادی رو در بر می گیره. اما میاد اون "فرآیندی" رو که نیاز داره کارمندهاش درش متبحّر بشن رو در قالب یک بازی (غالباً بازی های موبایل) به کارمندانش عرضه می کنه و برای کسی که بتونه بیشترین امتیاز رو در اون بازی بیاره یه جایزه و امتیاز و حتی ارتقای سمت،تعیین میکنه. شما ببینید برای اینکه یه نفر امتیاز بالاتری نسبت به بقیه کسب کنه،باید در "زمان" مشخص،یک "فرآیند" مشخص رو با هزینهی به مراتب کمتر از هزینه شرکت در دوره آموزشی، تکرار کنه و این تکرار باعث میشه فرآیند در ذهنش ملکه بشه و بتونه در دنیای واقعی این روال رو با کمترین خطا و بیشترین سرعت اجرا کنه. به زبان عامیانه،محیط کاری رو برای کارمندانش مجازی سازی میکنه و درگیر سناریوهائی میکنه که به واقعیت نزدیک و البته جذّابند! در آموزش هم تقریباً همین وضعیت خواهد بود،به شرطی که الگوریتم فرآیند به درستی نوشته بشه و روی تک تک مراحلش کار بشه و البته روی جذّابیت gamification کار بشه. این فاکتور جذّابیت خیلی مهمه،چون علّت کسل شدن دانشجوها یا روزمرّگی کار بعضی کارمندها همینه. حتماً نتیجه میده.
|
|||
|
|
|
|
|
| 1 میهمان |







