خواهر و برادر بیشتر یا کمتر؟

[نرگس مهدوی]

بسم الله

نقل قول:سوال اول اینکه :
شما از اینکه توی یک خانواده کم جمعیت یا پرجمعیت هستین راضی هستین؟
دوست داشتین خواهر و برادر بیشتری داشتین یا کمتر؟

ما یه خانواده ی 5 نفره هستیم. من یه خواهر و یه برادر دارم ولی همیشه دوست داشتم که بازم بیشتر خواهر و برادر داشته باشم چون خانواده ی مادرم پرجمعیت بودن و من همیشه عاشق اون محبت و شوری بودم که وقتی دور هم جمع میشدیم به زور مارو از هم دیگه جدا میکرد. وقتی یه مشکل کوچولو برای یکی از دایی هام یا خاله هام پیش میاد از بسیج شدن هر 8 تا خواهر و برادر برای رفع مشکل خواهر یا برادر دیگشون کیف میکنم.
پر جمعیت بودن به این معنا نیست که همه چیز سخت و مشکله. چرا ما همیشه یه همچین فکری میکنیم؟ ( یادمه وقتی سوم ابتدایی بودم یه عکسی بود توی کتاب اجتماعیمون که یه خانواده ی پر جمعیت رو با یه خانواده ی کم جمعیت مقایسه میکرد که این نتیجه گیری رو میکرد= فرزند کمتر زندگی بهتر. همیشه دوست داشتم اون صفحه رو پاره کنم کاش اون کار رو میکردم چون هنوز مثل عقده تو دلم مونده.). چرا فکر میکنیم که فرزند بیشتر یعنی خرج بیشتر؟ چرا فکر میکنیم که اگه بیشتر بچه داشته باشیم فقیر میشیم و توی خرجشون میمونیم؟ آقای قرائتی توی یکی از صحبت هاشون با تفسیر چند تا از آیات قرآن این تفکرات رو نفی کردن (ای کاش یادداشتون میکردم تا برای شما هم بنویسم) و حتی گفتن که این تفکر= با کفر که البته ما بدون آگاهی در حال دامن زدن به اون هستیم چون که این یکی از وعده های خداونده به 1_ جوان مجرد : که ازدواج کن و توکل کن و غصه ی مخارج زندگی رو نداشته باش. روزی تو و همسرت با من 2- غصه ی آوردن فرزند رو نداشته باش که روزیش با من است. ( میبخشید که به زبون خودم نوشتم:
اون وقت ما چه جوریه که به خدای خودمون اعتماد نمیکنیم؟ آیا خداوند توانایی عمل به وعده ای که به ما (مومنان اهل کوشش و توکل) داده است رو نداره؟ به نظر شما آیا این تفکرات برای من و شمایی که خدا رو قادر مطلق میدونیم کفر نیست؟ یعنی ما میخوایم خدامون رو دست کم بگیریم؟
من یه عمه دارم که 5تا بچه داره و همسرش هم شغلش آزاده و درآمد آنچنانی نداره ولی خودش بارها و بارها گفته که هرچی داره از صدقه سری بچه هاشه و اگه نبودن مال من انقدر برکت نداشت. باور کنید وضع دختر عمه هام از من خیلی بهتره باورش برای من هم خیلی سخته ولی تقریبا هر چی که اراده کنن پدرشون براشون تهیه میکنه. واقعا هر کی به من بگه برکت یعنی چی بهش میکم بره زندگی عمه ی منو ببینه

نقل قول:سوال دوم اینکه :
معمولا گفته میشه بچه هایی ک توی خانواده های کم جمعیت هستن، روابط اجتماعیشون ضعیف تره و حساس تر هستن ...
شما ب عنوان ی فرزند خانواده کم جمعیت اینو تایید می کنین؟
یا اینکه اگه عضو خانواده پرجمعیت هستین این مورد رو چقدر و چطور دیدین دور و برتون؟

اینکه میگین حساس تر هستن رو قبول دارم ولی اجتماعی نبودنشون رو نه. به نظر من تربیت یدونه بچه خیلی سخت تر از چند تا بچس. چون بخشی از شخصیت بچه باید در ارتباط با دیگران شکل بگیره ولی اگه تنها باشه برای پدر رو مادر خیلی سخت میشه که در برخورد با بچشون نه افراط داشته باشن نه تفریط. بالاخره به قول خودشون یدونه بچه س دیگه...
ولی واقعا این بچه ها خیلی آسیب پذیر هستن و دوست به شدت روشون تاثیر میذاره. این وسط پدر و مادر ها خیلی تاثیر گذارن ولی به قول یکی از دوستان نمیدونم چرا بعضی هاشون انقدر در ایفای نقش کبکی که سرش رو کرده زیر برف مصر هستن. ( البته میبخشید که این حرف رو زدمم. ولی دوستی داشتم که به خاطر بی توجهی والدینش به تربیت اسلامی فرزندشون الان دوست من اصلا شبه اون کسی نیست که من میشناختمش.)

نقل قول:سوال سوم اینکه :
توی خانواده های پرجمعیت گفته میشه ک چون تعداد افراد خانواده زیاده، مادر و پدر فرصت رسیدگی عاطفی و تربیتی ب بچه ها رو پیدا نمی کنن ...

اصلا قبول ندارم... مثال بارزش هم (برای خودم) خانواده ی مادرم و عمه ام هستن. اتفاقا فکر میکنم اونا تنها چیزی که کم ندارن همینه... بستگی داره که پدر و مادر خودشون میخوان عاطفه به خرج بدن یا نه.

نقل قول:وقتی بچه ها از یکی، میشن دو تا،
محبت مادر و پدر بین اون دوتا تقسیم نمیشه،
محبتشون تکثیر میشه ...