خواهر و برادر بیشتر یا کمتر؟

[فدايي ولايت]

(۳۱/شهریور/۹۳ ۲۳:۱۱)دل خسته نوشته است:  سلام
خوبه خانم ها در همین تالار نقل می کردند چقدر برادر های صبوری داشتن ،انگشتشو رو قطع کردند چیزی نگفتند و ....
بابا مگر قمر بنی هاشم برادر نبود؟ مگر حضرت زینب سلام الله علیها به ابروشون خم می اومد با وجود این برادر؟ مگر عشق بین ایشون و حضرت اباعبدالله علیهم السلام عشق مثال زدنی نبوده؟مگر نمی گن خواهر ها عاشق برادر هاشون هستند؟
نباید تربیت اشتباه یک خانواده رو به پای یک جنسبت نوشت.

---

کسی نمی تونه مثل من ایشون رو درک کنه
به دنیا نبیومده بودم که خواهر اولم چند سال قبلش رفته بود
7 سالگی خواهر دومم عقد کرد که من از بس گریه کردم تو مجلس عقد مجلس یک جورایی تحث تاثیر قرار گرفت
بعد هم داداش اولم و خواهر آخرم رفتند ، آخر سر هم داداش بزرگم که از من 12-13 سال بزرگ تره، باز جای شکر باقیه بچه های خواهر بزرگم با من هم سن بودند ، هر چند باباشون نمی ذاشت زیاد بیان خونه ما ، اما بازم اگراونا نبودن دیوونه می شدم.
سنم که بیشتر بود به خلا عاطفی و کمبود توجه و محبت رسیدم و از 15 -16 سالگی توی عذاب بودم از تنهایی و توی مکه بود که حس کردم باید ازدواج کنم.
4 سال خجالت می کشیدم به خانواده بگم ، تا این که خواهر کوچیکم توی پرس و جو از زیر زبودنم کشید توی 20 سالگی که می خوام ازدواج کنم.باور کنید حال بدی بود و شما نمی تونید درکش کنید به راحتی.
3 سال طول کشید ازدواج کنم.
یعنی این وسط 7-8 سال حداقل حلا شدید داشتم و چندین سال خلا نسبی.
خواهر برادر و فامیل زیاد واقعا لازمه ، و الا خلا عاطفی غوغا می کنه و دیوانه کننده میشه.

خدایا ، این راسته؟ این حقیقت داره که یکی منو درک کنه؟ ینی خواب نمیبینم؟!
وایسین ببینم ، من دوسه ساعت پیش خیلی خسته بودم ، اما الان ساعت دوازده شب قبل از مدرسست و اصلا هم احساس خواب آلودگی نمیکنم ، پس حتما دارم خواب میبینم بنابراین از این قضیه میگذرم...این چیزا تو خواب زیاد پیش میاد

و اما بعد...
انتقاد دوممو نسبت به این بدگویی ها نسبت به برادر ها میگم.من یه پسرم ، همین الان حاضرم یه خواهر داشته باشمو زندگیمو فداش کنم ، اصن منو بکشه حرفی نزنم ، فقط باشه! پس اینقدر نگید برادر ، قاتل جانه و خواهر راحتی روان! عجب جمله قصاری شد ، دمم گرم

پ.ن: جناب دلخسته ، شما از 16 تا بیست سالگی خجالت میکشیدید مسئله ازدواجو بیان کنید ، ولی من دوسال پیش در سن 15 سالگی رک و راست بیان کردم ، ولی بدشانسی آوردم که اون شب هوای پارک خیلی سرد بود
حالا جدای از شوخی ، من به واسطه برادرم که مذاکراتمون چند ماه طول کشید مسئله رو بیان کردم.راستش بخاطر شرایط جامعه و ازین حرفا گفتن فعلا بیخیال شو . ولی یقشونو چسبیدم قراره وقتی هنوز یه پام تو دانشگاهه یه پام تو خونه همون اول زن بگیریمینی حدود 20 سالگی ، 3-4 سال دیگه.به قول ارسطو، به شدت ازدواجی هستم دقت کردین پانویسم بیشتر از پست اصلیم شد؟این دل درد داره هاااا

---

ناگفته نماند دوستان قدیمی تالار حتما تاپیک های عریض و طویل بنده در این زمینه های توی سال های اخیرو که به یاد دارن؟!
اتفاقا دوستان رو به اون تاپیک ها دعوت پیکنم تا با مشکلات یک نوجوون توی خانواده ی کم فرزند اختلاف سنی بالا از عمق جان آشنا بشن تا حساب کار دستشون بیاد...