··▪▪••●●::شهیدان مسیر کربلا::●●••▪▪··

[mahdy30na]

التماس دعا از همه دوستان

108. عمار بن حسان شريح الطائى
شيخ طوسى در رجال خويش او را در شمار ياران امام حسين (علیه السلام) معرفى مى كند. نوشته اند كه وى از شيعيان مخلص و از شجاعان معروف بود كه از مكه به همراه امام حسين (علیه السلام) به كربلا آمد و در روز عاشورا به شهادت رسيد. پدرش حسان نيز از ياران حضرت على (ع ) بود كه در صفين شهيد شد. نام وى در زيارتنامه شهدا ، در شمار شهيدان كربلا آمده است
(رجال الطوسى ، ص 103؛ رجال النجاشى ص 229؛ رجال ابن داود؛ قسم اول ، ص 198؛ تنقيح المقال ، ج 2 ، ص 317؛ منتهى الامال ، ص 427؛ نقد الرجال ، ص 247؛ نفس ‍ المهموم ، ص 136؛ امام حسن و امام حسين (ع ) ، ص 248؛ انصار الحسين ، ص 188 بحارالانوار ، ج 45 ، ص 72).

109. عماره بن صلخب ازدى
عماره يكى از شيعيان كوفه بود كه پس از ورود مسلم به اين شهر با وى بيعت كرد. چون مسلم به قصد نجات هانى بن عروه خروج كرد ، عماره بر آن شد تا خود را به مسلم بن عقيل رسانده او را يارى كند. در اين حال محمد بن اشعث كه نزديك خانه هاى بنى عماره بود ، عماره را دستگير كرد و نزد ابن زياد برد. به دستور ابن زياد عماره را نزد قومش ازد بردند و در مقابل ايشان گردن زدند
(تاريخ الطبرى ، ج 5 ، ص 379؛ تنقيح المقال ، ج 2 ، ص 323؛ امام حسن و امام حسين (علیه السلام) ، ص 248؛ ابصار العين ص 183).

110. عمر بن حسن بن على بن ابى طالب
عمر بن حسن برادر زاده امام حسين (علیه السلام) ، پسر خردسال امام حسن (علیه السلام) بود كه با تيرى كه از سوى دشمن به طرف او افكنده شد ، به شهادت رسيد
(خوارزمى ، مقتل الحسين ، الجزء الثانى ، ص 53؛ معجم رجال الحديث ، ج 13 ، ص 25؛ تاريخ الطبرى ، ج 5 ، ص 469).

111. عمر بن حسين بن على بن ابى طالب
نام عمر بن حسين به عنوان فرزند امام حسين (علیه السلام) ، در منابع تاريخى و مقاتل و كتب معتبر رجالى نيامده است ابن شهر آشوب به هنگام ذكر فرزندان امام حسين (علیه السلام) كه در كربلا به شهادت رسيدند ، با قيد اينكه درباره نام و نشان فرزندان امام حسين (ع ) اختلاف نظر وجود دارد ، از عمر بن حسين نام مى برد
(المناقب ، ج 4 ، ص 113؛ معجم رجال الحديث ، ج 13 ، ص 25).

112. عمر بن على بن ابى طالب
عمر يكى ديگر از پسران حضرت و برادر تنى ابوبكر بن على بن ابى طالب بود كه همراه ساير برادرانش در كربلا و در كنار بزرگوارشان حضرت سيد الشهداء به شهادت رسيد. نام مادرش ليلى دختر مسعود بن خالد بن ربعى بن مسلم بن جندل بن نهشل بن تميمى بوده است. بنا به برخى از گزارشها ظاهرا وى بعد از برادرش ابوبكر به شهادت رسيد و توانست (( زحر)) كشنده برادرش را به قتل برساند. برخى از منابع از او به عنوان عمر الاطراف بن على ياد كرده اند. ابن داود حلى و بيهقى از وى نام برده ، اما به شهادتش در كربلا اشاره اى نمى كنند (خوارزمى ، 37؛ ناسخ التواريخ ، همان جا ، ص 287؛ امام حسن و امام حسين (علیه السلام) ، ص 244؛ تنقيح المقال ، ج 2 ، 2 345؛ ابصار العين ، ص 130؛ رجال ابن داود قسم اول ، ص 260؛ تهذيب التهذيب ، ج 7 ، ص 485).

113. عمر (عمير) بن كناد
نام عمير نيز در زيارت رجبيه به عنوان شهيد كربلا ياد شده است. برخى از علماى رجالى معاصر بر همين اساس ، وى را در شمار شهداى كربلا معرفى كرده اند. از عمر هم هيچ گونه نام و نشانى در منابع تاريخى و مقاتل به چشم نمى خورد
(معجم رجال الحديث ، ج 13 ، ص 51).

114. عمر بن كعب الانصارى
در زيارتنامه شهدا نام وى به عنوان شهيد كربلا آمده است. اين نام در هيچ كدام از منابع تاريخى و مقاتل به چشم نمى خورد. بعيد نيست كه او همان زياد بن عمرو بن عريب الصائدى ، يا عمروبن عبدالله صيداوى باشد. شيخ طوسى نيز از يكى از اصحاب امام حسين (علیه السلام) به نام عمران بن كعب ياد مى كند ، اما ذكرى از شهادت او به ميان نمى آورد. احتمال مى رود كه مراد از عمران بن كعب همان عمر بن كعب باشد
(رجال الطوسى ، ص 103؛ بحارالانوار ، ج 45 ، ص 70؛ امام حسن و امام حسين (علیه السلام) ، ص 248).

115. عمران بن حارث اشجعى
شيخ طوسى از وى به عنوان عمران بن كعب ياد مى كند. ابن شهر آشوب مى نويسد كه عمران در حمله عمومى اوليه در كربلا به شهادت رسيد. منابع متاخر نيز از او با نام عمران بن كعب بن حارثه الاشجعى ياد مى كنند
(رجال طوسى ، ص 76؛ تنقيح المقال ، ج 2 ، ص 351؛ منتهى الامال ، ص 425؛ نفس المهموم ، ص 135؛ امام حسن و امام حسين (علیه السلام) ، ص ‍ 248؛ ابصار العين ، ص 99).

116. عمران بن عبدالله الخزاعى
شيخ طوسى بدون اشاره اى به شهادت او در كربلا ، وى را با نام عمران بن عبدالله خزرجى از خزاعه از ياران امام حسين (علیه السلام) معرفى كرده است. مرحوم مجلسى نيز در بحارالانوار ، وى را از جمله اصحاب امام و از شهداى طف دانسته است
(رجال الطوسى ، ص 103؛ تنقيح المقال ، ج 2 ، ص 350؛ بحارالانوار ، ج 44 ، ص 199؛ نقد الرجال ، ص 257).

117. عمرو بن جناده بن حارث انصارى
پس از شهادت جناده بن حارث انصارى پدر عمرو ، مادرش ارينب ، از پسر خويش خواست تا به يارى امام حسين (علیه السلام) شتافته و به ميدان نبرد رود. عمرو كه نوجوانى بود با عشق به امام و با شجاعت به صفوف دشمن تاخت و پس از زمانى مبارزه و قتال شجاعانه ، عاقبت به دست مالك بن نصر كندى به شهادت رسيد و سرش از تن جدا شد
(خوارزمى ، مقتل الحسين ، الجزء الثانى ، ص 25؛ الفتوح ، ج 3 ، ص 125 - 126؛ تنقيح المقال ، ج 2 ، ص 327؛ منتهى الامال ، ص 429؛ بحارالانوار ، ج 45 ، ص 28؛ امام حسن و امام حسين (علیه السلام) ، ص 248؛ ابصار العين ، ص 165).

118. عمرو بن جندب حضرمى
عمرو بن جندب از شيعيان حضرت على (علیه السلام) بود كه در جنگلهاى جمل و صفين حضور داشت و همچنين بعد از شهادت امام ، به صف ياران امام حسن و همراهان حجر بن عدى پيوست. پس از ولايت زياد بن اميه بر كوفه و فرستادن حجر به شام ، عمرو بن جندب پنهان شد تا آنكه زياد هلاك گرديد. پس از مرگ معاويه و آمدن مسلم بن عقيل به كوفه ، عمرو بن جندب با مسلم بيعت كرد وقتى مسلم در كوفه به شهادت رسيد ، وى از اين شهر بيرون شد و به امام حسين (علیه السلام) پيوست تا آنكه سرانجام در كربلا به شهادت رسيد
(تنقيح المقال ، ج 2 ، ص 327؛بحارالانوار ، ج 45 ، ص 73؛ قاموس الرجال ، ج 7 ، ص 74؛ ابصار العين ، ص 100).

119. عمرو الجندعى
ابن شهر آشوب او را از شهداى كربلا و شهيدان حمله اولى آورده است. از وى نام و نشانى در كتب تاريخى و مقاتل به چشم نمى خورد
(المناقب ، ج 4 ، ص 113؛ قاموس الرجال ، ج 7 ، ص 74؛ نفس المهموم ، ص 135).

120. عمرو بن خالد ازدى
ابن اعثم نوشته است كه او پس از وهب بن عبدالله عمير كلبى به ميدان رفت. پسرش خالد نيز از جمله شهداى كربلاست. رجز عمروبن خالد را چنين آورده اند:
اليم يا نفس الى الرحمن
تمضين بالروح و بالريحان اليوم تجزين على الاحسان
قد كان منك غابر الزمان ما خط فى اللوح لدى الديان
فاليوم زال ذاك بالغفران لا تجزعى فكل حى فان
و الصبر اءحظى لك بالامان
(خوارزمى ، مقتل الحسين ، الجزء الثانى ، ص 17؛ المناقب ، ج 4 ، ص 101؛ بحارالانوار ، ج 45 ، ص 18؛ الفتوح ، ج 3 ، ص 118-119؛ الملهوف ، ص 163؛ امام حسن و امام حسين (علیه السلام) ، ص 248؛ ابصار العين ، ص 101)
ادامه دارد ان شاءلله