مصارع عشاق (سیر عاشقانه با سیدالعشاق)

[محمدهادی]

اما مسافر کیست.
به نظر میاد که میتونیم دو معنا برای مسافر الی الله تصویر کنیم؛

یکی سالکی که از نفس خودش عبور کرده
و دیگر سالکی که هنوز در امور نفسانی گیره

محوریت سفر الی الله را می تونیم این آیه قرار بدیم:

وَ مَنْ يَخْرُجْ مِنْ بَيْتِهِ مُهاجِراً الَى اللَّه وَ رَسُولِهِ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ أَجْرُهُ عَلى اللَّه‏

مبدأ خروج و سفر در این آیه به لحاظ تفسیر انفسی، بیت نفس معرفی شده یعنی کسی که از نفسانیت خود خروج کند الی الله و ... ؛ امام راحل درباره این آیه می گوید:
اوّل شرط سلوك الى اللَّه خروج از اين منزل است، بلكه ميزان در رياضت حق و باطل همين است. پس هر سالك كه با قدم انانيّت و خودبينى و در حجاب انّيّت و خودخواهى طىّ منزل سلوك كند، رياضتش باطل و سلوكش الى اللَّه نيست، بلكه الى النفس است: «مادر بتها بت نفس شما است».
قَالَ تَعالى: وَ مَنْ يَخْرُجْ مِنْ بَيْتِهِ مُهاجِراً الَى اللَّه وَ رَسُولِهِ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ أَجْرُهُ عَلى اللَّه. هجرت صورى و صورت هجرت عبارت است از هجرت به تن از منزل صورى به سوى كعبه يا مشاهد اولياء (علیه السلام)؛ و هجرت معنوى خروج از بيت نفس و منزل دنيا است الى اللَّه و رسوله؛ و هجرت به سوى رسول و ولىّ نيز هجرت الى اللَّه است. و ما دام كه نفس را تعلّقى به خويش و توجّهى به انّيّت است مسافر نشده؛ و تا بقاياى انانيّت در نظر سالك است و جدران شهر خودى و اذان اعلام خودخواهى مختفى نشده، در حكم حاضر است نه مسافر و مهاجر. آداب الصلوه، ص 8

و گویا چنین سالکی است که در دعای ابوحمزه، امام سجاد ارواحنا فداه درباره اش فرمود: الراحل الیک قریب المسافه

اما کسی که هنوز در نفسانیت خود است، باید برای خروج از آن حرکت کند و این هم خود نوعی سلوک است و به نظر میاد که میشه بهش بگیم مسافر، اما هنوز حقیقتا سالک الی الله نشده، به نوعی مسافرت میکنه برای شروع سفر جدید که همون سفر الی الله است.
و گویا روایت مولایمان امام حسن عسگری روحی فداه که الوصول الی الله سفر لا یدرک الا بامتطاء اللیل این جور فردی را هم در برمیگیره؛ چون از بیان حضرت بر میاد که وصول الی الله سفریست طولانی و به خاطر همین مرکب می خواد و الا اگر سفر کوتاه بود که نیازی به مرکب نبود.



بحث بعدی هم بررسی امکان وصول برای غیر معصوم است انشاءالله