«NOAH»

[rezakarimi]

این فیلم برداشتی شخصی از داستان نوح است و ظاهراً منبع آن بیشتر انجیل های نامعتبر است. طبیعی بود که میان این فیلم با روایت قرآن نقاط افتراق زیادی وجود داشته باشد: پسر نوح سوارکشتی می شود! زن نوح هم که اهل خانواده است! هیچ کس دیگر از مردم هم همراه نوح نیست!
اما در فیلم دین و ایمان به نحو رقیقی یافت می شوند: نهی کندن گل ها توسط پسرش به سبب بیهوده بودن این عمل، نهی فرزندش حام از حرص و عمل طبق دستور خدا در ساخت کشتی و حتی تصمیم بر قربانی کردن نوه هایش در برابر فرمان خالق همگی – جدا از درستی یا نادرستی تاریخی آن- نشانه های نوعی پرهیزگاری و اطاعت پذیری نوح است.هر چند در ادامه اطاعت پذیری او قید مهمی می خورد!


به نظرم نتیجه گیری فیلم آنجاست که نوح در کشتی متوجه باردار بودن عروس و دختر خوانده اش _ و شاید هم دوست پسرش!- می شود و چون قرار است نسل بشر به علت فسادی که بر روی زمین راه انداخته از بین برود پس تصمیم به قتل او می گیرد امّا بعد از اعتراض پسر و همسرش و گویا بعد از وحی، از قتل وی منصرف گشته و می گوید : اگر فرزند ایلا پسر باشد اشکالی ندارد امّا اگر دختر باشد (چون توانایی باروری و ادامه نسل بشر را دارد) نوزاد را خواهم کشت تا به فرمان خداوند عمل کرده باشم! در نهایت نوح به خاطر نفوذ محبت نوزادان درقلبش نمی تواند فرمان خدا را اجرا کند و دوقلوهای متولد شده را بکشد. پس بعد از به خشکی رسیدن سرگشته مدام شرب خمر می کند تا جایی که برهنه بر روی ساحل می افتد!
در نهایت این دختر خوانده ی اوست که فرمان خداوند در مورد «کشتن نوه هایش» را اینگونه توجیه می کند:

«اون به تو شرارت انسان ها رو نشون داد، و می دونست تو غافل نمی شی ولی بعد، تو نیکی رو هم دیدی. انتخاب به تو واگذار شده بود، چون اون اینطور می خواست. اون ازت خواست که تصمیم بگیریم که ما ارزش زنده موندن داریم یا نه؟ و تو بخشش رو انتخاب کردی... تو عشق رو انتخاب کردی. اون به تو یه شانس دوباره داده.»

این روشی که دارن آرنوفسکی- کارگردان فیلم- به همراه نویسنده یهودی مذهب فیلمنامه، برای توجیه فرمان خداوند پیدا کرده نوعی تفسیر مدرن و اخلاقی فرمان الهی است که در میان کسانی که دین و مدرنیته را با هم می خواهند می توان مشابه آن را دید.
نوح روایتی مدرن از ماجرای بشر است.