یکی از آنها گفت: تمام شوهرانم را کشته ام ....!!!

[آفتاب]

دنيا در نگاه امام علي (علیه السلام)

« وَ مِنْ خَبَرِ ضِرَارِ بْنِ حَمْزَةَ الضَّبَائِيِّ عِنْدَ دُخُولِهِ عَلَى مُعَاوِيَةَ وَ مَسْأَلَتِهِ لَهُ عَنْ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ ع وَ قَالَ فَأَشْهَدُ لَقَدْ رَأَيْتُهُ فِى بَعْضِ مَوَاقِفِهِ وَ قَدْ أَرْخَى اللَّيْلُ سُدُولَهُ وَ هُوَ قَائِمٌ فِى مِحْرَابِهِ قَابِضٌ عَلَى لِحْيَتِهِ يَتَمَلْمَلُ تَمَلْمُلَ السَّلِيمِ وَ يَبْكِى بُكَاءَ الْحَزِينِ وَ يَقُولُ يَا دُنْيَا يَا دُنْيَا إِلَيْكِ عَنِّى أَ بِى تَعَرَّضْتِ أَمْ إِلَيَّ تَشَوَّقْتِ لَا حَانَ حِينُكِ هَيْهَاتَ غُرِّى غَيْرِى لَا حَاجَةَ لِى فِيكِ قَدْ طَلَّقْتُكِ َلَاثاً لَا رَجْعَةَ فِيهَا فَعَيْشُكِ قَصِيرٌ وَ خَطَرُكِ يَسِيرٌ وَ أَمَلُكِ حَقِيرٌ آهِ مِنْ قِلَّةِ الزَّادِ وَ طُولِ الطَّرِيقِ وَ بُعْدِ السَّفَرِ وَ عَظِيمِ الْمَوْرِدِ »

.

ضرار بن ضمره ضبايي ، از ياران امام علي (علیه السلام) به شام رفت ، بر معاويه وارد شد. معاويه از او خواست از حالات امام بگويد ،

گفت: علي (علیه السلام) را در حالي ديدم که شب ، پرده هاي خود را افکنده بود، و او در محراب ايستاده ، محاسن را به دست گرفته، چون مار گزيده به خود مي پيچيد، و محزون مي گريست و مي گفت:

اي دنيا!! اي دنياي حرام! از من دور شو، آيا براي من خودنمايي مي کني؟ يا شيفته من شده اي تا روزي در دل من جاي گيري؟ هرگز مبادا! غير مرا بفريب، که مرا در تو هيچ نيازي نيست، تو را سه طلاقه کرده ام ، تا بازگشتي نباشد، دوران زندگاني تو کوتاه ، ارزش تو اندک ، و آرزوي تو پست است . آه از توشه اندک، و درازي را ه، و دوري منزل، و عظمت روز قيامت!

........................................

............

نهج البلاغه/حکمت77