حدیث شریف کساءچیست؟ +شرح +ترجمه +صوت +تفسیر

[vahrakan]

(۱۹/فروردین/۹۴ ۲۲:۴۷)help me نوشته است:  ممنون از شما بابت مطلب خوبتون فقط ی سوال
حضرت علی (علیه السلام) مگه ااولین بار هنگام شهادت نمیگن " فزتُ و رب الکعبه " پس چرا اینجا می فرمایند فُزنا و کذلک شیعتنا فازوا....؟

سلام دوست عزیز ،ممنونم بابت سوال خوبی که عنوان نمودید ،پاسخ شما به صورت تفسیری به شرح ذیل داده خواهد شد.

آنچه که در رد سندیت حدیث کسا گفته میشود سخن جاهلانه ایست که می توان درباره هر نقل قولی آورد.
مثلا رسول الله صل الله علیه و اله در جایی می فرمایند:فاطمه پاره تن من است هر کس او را به خشم آورد مرا خشمگین ساخته است.(1)
و درجایی دیگر فرموده اند:فاطمه پاره ای از تن من است هر کس او را آزار کند مرا آزار داده است.(2)

آیا چون الفاظ این دو روایت متفاوت است صحت روایت زیر سوال می رود؟ یا برعکس دلیل بر تکرار روایت از زبان رسول الله صل الله علیه و اله در اوقات مختلف است؟
آنچه بر رسول الله صل الله علیه و اله وحی می شد به دو صورت بوده، یکی وحی قرآنی که عینا و لفظ به لفظ باید بیان می شد و دیگری وحی تبیینی که ارائه مفهوم با الفاظ رسول الله صل الله علیه و اله بوده است.
زیر سوال بردن حدیث کسا به علت تفاوت در الفاظ است نه محتوا. و دقیقا به این معنیست که بسیاری از احادیث از جمله فاطمة بضعة منی ... را با همین استدلال از منابر حذف کنیم!

همان طور که در کتاب فاطمه بهجت قلب مصطفی آمده است:
از جمله کسانی که حدیث کسا را نقل کرده اند علامه فخرالدین طریحی صاحب کتاب «مجمع البحرین» در کتاب «منتخب الکبیر» می باشد که تفاوت بین نقل او و آن چه از «العوالم» نقل شده است تنها در تعداد جواب سلام هاست و نیز جمله فرمایش رسول خدا که فرمود:«خداوندا اینان اهل بیت من و حامی و پشتیبان من هستند»

شاید لازم باشد به مفاتیح های موجود در آستانه حضرت شاه عبدالعظیم برگه ای از کتاب معتبر اهل سنت صحیح مسلم (3) را افزود که حاوی این حدیث صحیح السند و معتبر و ارزشمند است
حدیثی که به فرموده امیرالمومنین علی ابن ابیطالب علیه السلام به واسطه آن « اذا والله فزنا و سعدنا و کذلک شیعتنا فازوا و سعدوا فی الدنیا و الآخرة ورب الکعبه»
به خدا که رستگار شدیم و سعادت یافتیم و همچنین رستگار شدند و سعادت یافتند شیعیان ما در دنیا و آخرت قسم به پروردگار کعبه.


1-صحیح بخاری26/5
2-حاکم مستدرک الصحیحین3/159
3-صحیح مسلم کتاب فضائل جزء 15و16 باب 8و9 ص 194