Interstellar فیلمی که انسان را جای روح گذاشت

[سید ابراهیم]

بدون شک یکی از فیلم های برتر تاریخ سینماست. آنقدراین فیلم قوی و فوق العاده کار شده که بعد از دیدنش اصلا میلت نمیکشد تا مدتی فیلمی دیگر ببینی. بازی های فوق العاده. موسیقی بی نظیر. نماهای شگفت انگیز... هرچقدر هم بخواهی نمیتوانی تسلیم فیلم نشوی.


یکی از ذوق زدگی های بنده بازی بود که با زمان صورت گرفت. نسبیت زمان. به قول مجتبی جان انیشتین که چه عرض کنم جای کانت و هگل خالی.


کانت کجاست که بیاد ببینه کم کم داریم عینکمان را بر می داریم. (البته در سینما)


پ ن: کانت در رابطه با زمان و مکان بیانی دارد و میگوید زمان آن عینکی است که همواره بر چشمان ما است و ما نمیتوانیم آن را برداریم. لذا انسانی خارج از زمان را نمیتواند درک کند...


منتظر نقدهای بیشتر دوستان هستم.