امام و علم غیب (علم حصولی و علم شهودی - نقد آیت الله برقعی)

[قلب]

(۳۱/شهریور/۹۴ ۸:۲۷)saman zaman نوشته است:  همه ما داستان حضرت موسی و حضرت خضر را می دانیم که حضرت موسی خواست با حضرت خضر همراه شود و در این بین دید حضرت خضر کشتی را سوراخ می کند دیوار روستایی که به آنها آب و غذا نداده اند را بازسازی می کند سر کودکی را می برد و... خوب این داستان کاملا علم غیب را نشان می دهد که باید چطور باشد .
اما مثلا در موضوع حکمیت بین امام علی و معاویه آیا با علم غیب داشتن بر ساده بودن ابوموسی اشعری و اینکه او در خطبه در زمانی که انگشترش را در می آورد میگوید من همان گونه که این انگشتر را از انگشتم خارج میکنم علی را از خلافت برکنار میکنم و عمروعاص هم می گوید همانگونه که این انگشتر را بر انگشت می برم معاویه را بر خلافت نصب میکنم . اگر حضرت علی علم غیب داشت نباید از حکم قراردادن آنها جلوگیری میکرد همانطور که حضرت خضر سر آن کودک را برید؟

سلام


تکلیف عمل به ظاهر است نه عمل به علم غیب


در امور اجتماعی حکم به ظاهر می کنند چون مردم که علم غیب ندارند


فقط در زمان ظهور حضرت مهدی عج است که امام عمل به غیب هم دارند البته نه همیشه فقط در مواردی خاص


اگر بنا باشد عمل به علم غیب باشد دیگر امتحانی نیست چون مردم باید امتحان پس دهند


حکم قرار دادن ابو موسی عشعری هم از اول اشتباه بود و معلوم است نتیجه اشتباه چه خواهد شد دیگر نیاز به علم غیب نیست

---

در ضمن مقام امام علی علیه السلام و علوم ایشان بیشتر از حضرت خضر عليهم السلام است


چطور فکر کردید حضرت خضر علمی دارند که امام علی علیه السلام ندارند!