امام و علم غیب (علم حصولی و علم شهودی - نقد آیت الله برقعی)

[غریب]

(۳۱/شهریور/۹۴ ۱۳:۳۰)saman zaman نوشته است:  بعد از دعوت کوفیان از امام حسین ایشان مسلم ابن عقیل را به کوفه می فرستد اگر علم غیب داشت نمی فرستاد . وقتی مسلم ابن عقیل را دستگیر کردن و میخاستن به شهادت برسانند ایشان ناراحت بود که امامش به سمت کوفه می آید در حالی که خبر ندارد چه اتفاقاتی در کوفه افتاده و ورق برگشته
مسلم ابن عقیل از یاران نزدیک امام حسین بوده چرا ایشان یقین به علم غیب امام حسین نداشته چگونه ایشان که یار نزدیک امام حسین بوده به علم غیب ایشان جاهل بوده و از اینکه امام حسین بی اطلاع از شرایط به سمت دشمن خونریز در حرکت است ناراحت و پریشان بوده؟
اگر جواب این سوالها در سایت های پاسخگویی هست چرا در اینجا تایپیک زده شده برادر؟

علم غیب امام حسین (علیه السلام) به این بود که می دانست مرگ او چه تاثیر عمیقی بر جاودانه کردن اسلام خواهد داشت.

عزیزدلم این ماها هستیم که جونمون رو فقط برای خودمون و مقاصدمون می خوایم و اگه علم غیب بهمون می دادن فقط در جهت مقاصد خودمون استفاده می کردیم. امام فرق داره با ماها، شیوه زندگیش و راهی که می ره به گونه ای است که بتونه از علم غیبی که داره ناهیت استفاده رو بکنه تا چراغ هزاران نسل بعد از خودش بشه...

علم غیب برای این نیست که بتونی از مرگ فرار کنی. هر یک از ائمه هر تصمیمی که در زندگیش گرفته بر اساس علم غیب و خواست خداوند بوده اما نه در جهت منافع خودش بلکه در جهت منافع اسلام و مسلمین و صد البته اینکه حکم خداوند چه بوده است.