مشکلات یک دانشجو

[السا]

کم کم باید یاد بگیرید توی محیط های افتضاح، چطوری خودتون رو حفظ کنین
کم کم یاد میگیرید چطوری دوست باشید با کسانی ک از لحاظ فکری و دینی و ... باهاتون هم فکر نیستن، حتی شباهتی هم ندارن
کم کم باد میگیرید چطوری «حدود دوستی ها و روابط» تون رو با آدم های مختلف تنظیم کنین

باز الان دانشگاه خوبه، پس فردا ک ان شاء الله مشغول ب کار بشید، توی بیمارستان هاو آزمایشگاه ها .... واویلااااست !!! <-- تنها اصطلاح مناسبی ک ب ذهنم رسید

اما بهتون تضمین میدم ک اگه خودتون بخواید، میتونید طوری توی این محیط ها باشید ک اذیت نشید و حداکثر ِ استفاده رو از زمینه ای ک براتون آماده شده ببرید
و دربین این همه آدم، افرادی رو پیدا کنین ک نه تنها هم فکر شما هستن و در سطح همید، بلکه آدم هایی رو پیدا کنین ک سطحشون از شما بالاتره و میتونین ازشون چیزهای زیادی یاد بگیرین

همین هایی ک ظاهرشون مذهبی نیست و حتی اون هایی ک با دین مخالفن هم میشه نشست پای حرف هاشون ... حتی اگه نمیتونین بحث کنین باهاشون، حرفاشونو بشنوین و منطقشونو متوجه بشید (البته حواستون ب خودتون هم باشه )
همین هایی ک باعث میشن جوِ خوبی ب وجود نیاد رو بشناسید ... خودشون رو نه ها، طرز فکر و عملکردشون رو


.
.
.
یادمون باشه، آدم های توی گلخونه نمیتونن پیشرفت کنن
بالاخره باید توی جامعه بریم و با همین آدم هایی ک دوستشون داریم یا نداریم، مراوده داشته باشیم
همین تناقضات و و مخالفت ها و ... باعث میشن آدم ها شخصیت و ذهن و فکرشون کامل بشه و بالغ بشن
وگرنه توی ی محیط گل و بلبل، خوب بودن ک هنر نیست

ی دلگرمی دیگه :
همه میرن دانشگاه ... شما هم یکی از این "همه"
ان شاء الله خدا کمکتون میکنه و خودتونم تلاش میکنین ک مثل "همه" بعد از چند سال، تغییرات ِ منفی نکنین
این شمایید ک برای خودتون تصمیم میگیرید، نه شخص دیگه ای ... پس حواستون ب خودتون باشه
آدم ها یهویی سر از ناکجا آباد در نمیارن ... کم کم کم کم ... هر از چند گاهی آدم باید راهی ک داره میره رو ارزیابی کنه
پ.ن : "همه" :


پ.ن : با این حرفام، حس "مامان بزرگ" شدن بهم دست داد : )))