ناخوانده ها... غربتی ها(کتب معلم شهید،دکتر علی شریعتی)

[Bidel.s]

آخرین باری که سراغ کتاب های دکتر شریعتی رفتم فکر کنم دوسال پیش بود. نمی دونم چرا ولشون کردم. تا جایی که یادم می یاد دوستشون داشتم

آخرین کتابی که خوندم «بازگشت» بود اگر یادم باشه

فکر کنم وضع حال منم باشه که امروز یادش افتادم. مربوط به این کتاب نباشه حرفی که می زنم ولی مطمئن هستم یه جایی ازش شنیده بودم الان دارم حسش می کنم. شاید خیلی هامون درگیرشیم.

یادمه آخرین سال دبیرستان و آخرین هفته هاش که دیگه کسی نمی یومد مدرسه، دبیر دینی که حتی اسمشو یادم نمی یاد اومد سرکلاس یکمی درس بده. دید چیزی جز یه خلوت هفت یا هشت نفره توی کلاس نیست.
همه جوون بودیم
همه هم تیپ مذهبی نه از نوع خشک و سجاده آب کشش، نوع متعادلش.
گفت بچه ها شما جوونید. تجربه ندارید. آدم تو هر برهه از زندگیش هوای یه چیزی تو سرشه.

وقتی که جوونه فکرش منحرف به سمت سکسه(ببخشید)
وقتی بزرگتر می شه می ره دنبال پول
وقتی پیر می شه دنبال قدرته

اون یه نفری این وسط برنده اس که دنبال هیچ کدوم اینا نباشه. دنبال خودش باشه. هی خودشو ببینه
من چی هستم؟
من الان چی کارم؟

این همه از عمرم گذشت! دنبال چی بودم؟

توی طول زندگی با خیلی ها نشست و برخواست می کنیم. مذهبی، روشنفکر و ضد مذهب، پول پرست، نون به نرخ روز خور و ...

خوب این طبیعیه. ما هم تغییر می کنیم. کمی مذهبی می شیم. کمی روشنفکر. کمی خوی سرکشی و ضد مذهبی می گیریم. کمی به پول متمایل می شیم.

این وسط یه وقت فقط گم نشیم. هرچی هستیم، اصلمون فراموش نشه.

و سوال کتاب اینجاست! اصل انسان رو چه شخصیتی نگه می داره؟ یک شخصیت مارکسیست؟(توصیه می کنم حمام ها و آدم ها رو بخونید) یه سوسیالیست؟ مذهبی؟ چه مذهبی؟

دکتر آخر کتاب کامل توضیح می ده کدوم مذهب اصالت و کرامت انسان رو حفظ می کنه