واکاوی ادبیات عرفانی

[bagheri4]

(۲/اردیبهشت/۹۰ ۲۲:۰۱)mohamad نوشته است:  

(۲/اردیبهشت/۹۰ ۲۱:۴۰)مسافر نوشته است:  نه اینکه ادبیات عرفانی بدون خیر و فایده بوده و اثر بخش و الهی نباشد، اما مرجع کاملی برای خداشناسی نیست.

بسیار عالی
در واقع اگر کسی قرآن و رسول و خدا را بشناسد، درک بهتری نسبت به ادبیات عرفانی خواهد داشت.
اگر شما بارها غزلیات حافظ را بخوانید و نتوانید تشخیص دهید که منظور از می و مطرب چیست؟ آن وقت نتنها این غزلیات شما را به سمت هدف حافظ هدایت نمی کند، بلکه ممکن است باعث گمراهی نیز گردد.

همان گونه که عربی زبان اول مسلمانان است فارسی نیز زبان اول عرفان است .

عرفان دیریست که در ادبیات ما ریشه دوانیده است که هدف اصلی ان تقرب به خداست این تقرب می تواند در مراتب مختلف انجام گیرد

اول این که عرفان علم پوشیده بر اغیارست
فرقه ها ومکاتب به علت عدم مرکزیت وعدم مبادله اموزه ها هر استادی برای خود فرقه ای محسوب می شد

عرفان زبان ایما واستعاره است درعرفان همه چیز جان می گیرد وبه سخن می اید که انسان نیز زبان خدا می شود به جای خدا سخن می کند

این ازادی عمل ومنسجم نبودن مکاتب و عدم رساندن درست اموزه ها به نسل های بعد باعث فساد و وارد شدن غیر تعلیمی های استادان در مکاتب عرفانی می شود

به چند مورد اشاره میکنم

-طرفداری از شیطان و عاشقانه جلوه دادن رابطه شیطان وخدا (شیطان گفت که من به غیر ازتو به کسی سجده نمی کنم چرا که تنها تو لایق پرستشی )که درمصحف شریف به تکرار امده است که شیطان ابا واستکبر

-می بخور منبر بسوزان مردم ازاری نکن
حق النفس وحق الله را فدای حق الناس می کند در حالی که همه احکامی ارزشمند هستند ویکی نباید فدای دیگری شود

فلسفه این که هرقدر گناه کنی رحمت وفضل خدا بر گناهان تو پیشی دارد پس برتو حرجی نیست بر ترک گناه
که در دین مبین رحمت خدا با مومنان وتوابین است نه با اصرار ورزندگان برگناه

وفلسفه اشتباه دیگر که در عرفان راه یافته است این است که چون به مقام استادی رسیدی تداوم بر شرعیات نیاز مبرم نیست .
این تفکر وارد بر عرفان شده که اساتید این علم چنین چیزی را جایز نمی دانند

[/color]ادبیات عرفانی جزئ لاینفک ادبیات فارسی است هردین ویا مکتبی امکان دارد مورد هجمه قرار گیرد که عرفان هم ازاین امر مستثنی نیست

ادبیات عرفانی سعی کرده است که به مریدان خود صفای باطن را هدیه دهد وچون دل ایینه شد خدا در ان منعکس شود
عرفان میانبری به خداست نه دور زدن خدا

اما در این بین پیچیدگی هایی باعث میشود که تشخیص حق از باطل اسان نباشد


[color=#FF0000]دوش می امد ورخساره برافروخته بود
تا کجا باز دل غمزدهای سوخته بود


عاقل نکته را به اشاره ای در می یابد
این است رمز شعر فاخر عرفانی
برهمین عارف که ایراد خد وزلف یار می گیرید در هفت سالگی قران را از بر بود قران را به هفت روایت از اولین کاتبان وحی را از حفظ داشت

مولانا در هیجده سالگی بر کرسی اجتهاد تکیه زده بود امروزه کدام مجتهدی در این سن به استادی رسیده است

مقایسه انرژی درمانی ومکاتب انحرافی با این گوهر ارزشمند کمال بی انصافی است

اینان یک چیز را با مولایشان علی زمزمه می کنند
که نه به طمع بهشت ونه از خوف جهنم
خدایا که من عاشقو شیفته توام

طوق جنون سلسله شد باز مکن سلسله را
لابه گری میکنمت راه تو زن قافله را

گفت که ای نزار من خسته وترسگار من
من نفروشم از کرم بنده خود خریده را
بین چه دادمیکند بین چه گشاد می کند
یوسف یاد میکند بنده کف بریده را