حجاب اختیاری یا حق رقص

[فاطمه خانم]

(۱۹/اسفند/۹۶ ۵:۲۷)آ‌تئیسمو نوشته است:  متاسفانه برداشت شما از سلامت روحی کاملا اشتباهه. سلامت روحی یعنی این که فرد بتونه به نحو موثری در جامعه ظاهر بشه، از توانایی های خودش بهره ببره و در مقابل فشارها از نظر احساسی مقاومت کنه.

این که کسی تا جنس مخالف رو دید تحریک بشه هیچ کدوم از معیارهای سلامت روحی رو در بر نمیگیره. این که من نسبت به کسی احساس داشتم باشم کاملا به نگاه من به طرف مقابل بستگی داره و این که تصمیم بگیرم چه رابطه ای رو از نظر عاطفی باهاش شکل بدم. کسی که هر کی رو دید تو خیابون وا بره البته که سلامت روانی نداره طبق معیارهایی که برای سلامت روانی میشناسیم.

ببینید موضوع شدت و جهت ماجراست .
وقتی قراره انسانها در کنار هم زندگی کنن و به قول شما نگاه جنسیتی نباشه پس لازمه مسایل جنسیت ی هم خصوصی باشه و از جامعه دور باشه .
این با حجاب و عفاف مرد و زن اتفاق میافته .
ماجرا هم شدت و جهت هست .

• اینکه تا کسی رو دید وا بره

با

• تماشای رقص و هیچ احساسی نداشتن فرق میکنه ... عرض کردم شدت و جهت !

آدم یک مقدار توانایی در خودداری داره .
اگر قرار بود متدین اینقدر بتونه زیاد خودش رو نگهداره اصلا میتونست ازدواج نکنه و نسل متدین ور میافتاد .
امیال فیزیولوژیکی قوی طراحی شدن و آدم ضعیف .

اما عده ای از نیروهای درونی خودشون بد استفاده میکنن .
آدم تشنه میشه آب میخوره . قوه ی جن٬سی هم ازدواج لازم داره .
تشنه میشیم آب دریا نمیخوریم و ...
البته با تربیت میشه خودداری بهتری داشت و کنترل کرد اما از بین بردن و احساس نداشتن به جنس مخالف و حرکاتش اصلا معنایی نداره . یعنی نه لازمه و نه سالم .

زن برای مرد و مرد برای جذابیت داره وگرنه نمیرفتن تماشا