حکایتها و سخنان پندآموز

[ريحانه الرسول]

اين حكايت گلستان خيلي برام شيرين و دلچسب بود اميوارم شما هم لذت ببريد.

سعدي حكايت ميكنه كه روزي از كنار دريا ميگذشتم به درويشي رسيدم كه زخمي كاري برداشته بود و در بستر بيماري بود و اميدي به بهبودش نبود . نزديك رفتم و از احوالش جويا شدم گفت خدا را شكر
پرسيدم تو با اين همه مريضي علت شكرت چيست.

گفت شكر ميكنم كه به مصيبتي گرفتارم نه معصيتي

"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""
روزي توانگر زاده و فقيري بر سر گور پدر هايشان نشسته بودند.
تواتگر زاده گفت : قبر پدر مرا ببين كه سنگش رخام است و مقبره آن را از آبنوس ساخته اند و ديواره هايش فلانند و سنگ زيرينش بهمان و در اين باب سخنها گفت.
پسر فقير گفت تا پدر تو از زير اين همه سنگ به خود بجنبد پدر من به بهشت رسيده باشد

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
عابدي به مهماني پادشاه رفت
در انجا نماز را بيش از آنچه معمول بود اقامه كرد و در هنگام طعام به كمتر از انچه معمول بود قناعت كرد تا ارادت سلطان در حق او زياد شود.
چون به خانه رسيد پسر را خواند و گفت سفره اي مهيا كن
پسر گفت تو كه به مهماني سلطان رفته بودي
گفت چيزي نخوردم كه به كار ايد
پسر گفت :پس نماز را هم قضا كن كه چيزي نخواندي كه به كار آيد