حکایتها و سخنان پندآموز

[parisan]

روایتی از رسول خدا رسیده که میفرماید: ((کسی که یک شب تب کند،معادل یک سال عبادت بوده و ثواب آن برایش نوشته میشود.))1*
یعنی آن خاصیتی که در یک سال عبادت است،و تورا صفا میدهد و از علایق جدا میکند،آن یک شب تب باروح تو چنین میکند.دلت را از دنیا میکند.آدم ناخوش حسد و کینه و حرصش کم میشود.
حتما تجربه کرده اید ،میگوید دنیا به کام هرکس میخواهد باشد؛خدا مرا شفا دهد از این بستر بیماری برخیزم.
مبینید! قدر عافیت را مریض میداند،نعمت شناس میگردد.مدتی کمر درد میگیرد و زمین گیر میشود ،میگوید خوش به حال کسی که سالم باشد،هرچند تهی دست باشد و نان خشک بخورد.اما وقتی سالم است به آرزوهای دورو دراز دنیایی مبتلا میشود و خانه اش در نظرش کوچک و ناچیز جلوه میکند..

عیادت مریض
در روایات دستور داده اند،به عیادت مریض که رفتید از او بخواهید برایتان دعا کند.زیرا دعایش مستجاب است.*2 چون در بیماری ازدنیا بیشتردل کنده و به خدا و آخرت مایل است.هرچه آمال و آرزوها کمتر میشود،انسان به خداوند نزدیکتر است.3*
مریض دل رقیق است،رقت قلب پیدا میکند لذا دستور داده شده سر به سر مریض نگذارید.امیرالمومنین (علیه السلام)وقتی به عیادت مریض مبرفت مبفرمود: ((به محلی میروم که محل نزول رحمت خداست.))4*
بنابراین مرض به نظر ظاهری زیان و ناراحتی وشر است ولی به نظر دقیق،علاج امراض درونی است،دوای درد های باطنی است.


1)سفینه البحار،جلد 1،ص345
2)سفینه البحار ،ج2
3)دعای ابوحمزه ثمالی
4)بحارالنوار،ج9،ص 520