حکایتها و سخنان پندآموز

[حسن عزتي]

بنام ستار معاصی عاصیان

شهر بي عقل


در شهر کوچک بدن چهار نفر زندگي مي کردند به نامهاي گوش، چشم، دهان، بيني. همه ساکنين شهر درسلامتي و صحّت کامل به سر مي بردند. ولي مشکل آنها، اين بود که گاهي اشتباهات ضايعي مي کردند و وقتي کار از کار مي گذشت تازه متوجه اشتباهشان مي شدند.
همين ديروز بود که دهان احساس تشنگي کرد و به چشم گفت: «مي تواني برايم آب پيدا کني.» چشم نگاهي به دور دستها انداخت و با خوشحالي گفت: «آب؛ چه آب گوارا و زلالي؛» و تمام شهرِ بدن را سه کيلومتر خِرکِش کرد؛ ولي وقتي شهروندان متوجه شدند کلاه سرشان رفته و آبشان سراب است، گوش مالي مفصّلي به چشم دادند و زيرش را هم؛ به علامت اعتراض؛ کبود کردند؛ تا ديگر از اين غلطها نکند...!

از وبلاگ "نسیم منزل لیلی"

یا علی (علیه السلام) مدد است.