در محضر مولا علی (سیری در معارف نهج البلاغه)&

[mohammad790]

بسم الله
این پست رو هم اختصاص دادم به موضوع قرآن در نگاه امیر المومنین

قسمتی از خطبه 17
گله خود را با خدا میکنم از مردمی که عمر خود را به نادانی به سر میبرند ، و با گمراهی رخت از این جهان به در میبرند. کالایی نزد آنان خوارتر از کتاب خدا نیست ، اگر آن را چنان که بایست خوانند. و پرسودتر از آن نباشد (قرآن) ، اگر آنرا از معنی خویش برگردانند.

قسمتی از خطبه 18
آیا آنچه خدا فرستاده دینیست کاسته؟ ، وخدا در کامل کردن آن از ایشان یاری خواسته؟و یا آنان شریک اویند و حق دارند بگویند، و خدا باید خشنود باشد از راهی که میپویند؟ یا دینی که خدا فرستاده کامل بوده و پیامبر در رساندن آن کوتاهی کرده؟ حالی که خدای سبحان گوید : فرو نگذاشتیم چیزی را در کتاب. و گوید : در آن بیان هر چیزیست. و یاد آور شده بعض قرآن گواه بعض دیگر است و اختلافی در آن نیست و فرمود: اگر از سوی خدای یکتا نبود در آن اختلاف فراوان می یافتید. ظاهر قرآن زیباست و باطن آن ژرف ناپیداست. عجایب آن سپری نگردد و غرایب آن به پایان نرسد و تاریکی ها جز بدان زدوده نشود.

چی بگم در شرح این کلام. برادر علی 110 گفته بود از سخنان مولا یه نتیجه گیری هم بزارم ولی خدایی هرچی فکر میکنم میبینم این کلام خودش نتیجه گیریه و مقدمه و موخره و همه چیز رو داره و کسری نداره. البته یه نکته که اینجا من فقط بحث قرآن رو آوردم و بحث عترت هم مطرح هست در طی طریق الهی که برادرها در نظر داشته باشند. او ن رو هم بحث میکنیم انشاالله.

بخشی از خطبه 110
به سیرت پیامبرتان اقتدا کنید که برترین سیرت است و به سنت او بگروید که راهنما ترین ترین سنت است و قرآن بیاموزید که نیکوترین گفتار است و آن را نیک بفهمید که دلها را بهترین بهار است و به روشنایی آن بهبودی خواهید که شفای سینه های بیمار است و آنرا نیکو تلاوت کنید که سودمندترین بیان و تذکار است.

بخشی از خطبه 133
کتاب خدا در دسترس شماست زبان آن کند نیست ، گویاست . خانه ایست که پایه هایش ویران نشود و صاحب عزتی است که یارانش را هزیمت نبود.

بخشی از خطبه 143 که پیشگویی هایی از آخرالزمان در آن به چشم میخورد.
و زودا که پس از من بر شما روزگاری آید که چیزی از حق پنهانتر نباشد و از باطل آشکارتر و از دروغ بستن به خدا و رسول خدا بیشتر و نزد مردم آن زمان کالایی زیانمند تر از قرآن نیست اگر آنرا چنانکه باید خوانند، و نه پرسودتر از آن اگر معنی کلماتش را برگردانند. و در شهرها چیزی از معروف ناشناخته تر نباشد و از و از منکر شناخته تر. حاملان کتاب خدا ، آن را واگذارند و حافظانش آنرا به فراموشی سپارند. پس در آن روزگار قرآن و قرآنیان از جمع مردمان دورند و رانده و مهجور. هردو باهم دریک راه روانند و میان مردم پناهی ندارند. پس در این زمان قرآن و قرآنیان میان مردم اند و نه میان آنان، با مردمند نه باایشان. چه (به این دلیل که)، گمراهی و رستگاری سازوار نیایند ، هرچند با هم در یکجا بپایند. پس آن مردم در جدایی متّفق اند و از جمع گریزان. گویی آنان پیشوای قرآنند ، نه قرآن پیشوای آنان. پس جز نامی از قرآن نزدشان نماند و نشناسند جز خط و نوشته آن. و از این پیش چه کیفر که بر نیکوکاران نرانند ، و سخن راستشان را دروغ بر خدا خوانند، و کار نیک را پاداش بد دادند.

خداوند مارو از محبّان وشیعیان مولا قرار بده.
برادر علی 110 اگه جایی کم و کاستی داشت خودت تکمیلش کن برادر.
یا الله