حکایتها و سخنان پندآموز

[saloomeh]

جواب سلام همراه با لبخند امام حسین(علیه السلام) به جوانی که زائر حرمش بود

آنچه در ادامه می‌خوانید ماجرای درباره عنایت حسین (ع ) به زوار حرم مطهرش است که مرحوم شهید آیت الله دستغیب شیرازی این ماجرا را به شرح زیر نقل کرده‌اند:

بعض از موثقین اهل علم در نجف اشرف نقل كردند از مرحوم عالم زاهد شیخ حسین بن شیخ مشكور كه فرمود در عالم رؤیا دیدم در حرم مطهر حضرت سیدالشهداء علیه السّلام مشرف هستم و یك نفر جوان عرب وارد حرم شد و با لبخند به آن حضرت سلام كرد و حضرت هم با لبخند جوابش دادند.

فردا شب كه شب جمعه بود، به حرم مطهر مشرف شدم و در گوشه‌اى از حرم توقف كردم ناگاه همان جوان عرب را كه در خواب دیده بودم وارد حرم شد و چون مقابل ضریح مقدس رسید با لبخند به آن حضرت سلام كرد ولى حضرت سیدالشهداء علیه السّلام را ندیدم و مراقب آن عرب بودم تا از حرم خارج شد، عقبش رفتم و سبب لبخندش را با امام علیه السّلام پرسیدم وتفصیل خواب خود را برایش نقل كردم و گفتم چه كرده‌اى كه امام علیه السّلام با لبخند به تو جواب مى‌دهد؟

گفت مرا پدر و مادر پیرى است و در چند فرسخى كربلا ساكنیم و شبهاى جمعه كه براى زیارت مى‌آیم یك هفته پدرم را سوار بر الاغ كرده مى‌آوردم و هفته دیگر مادرم را مى‌آوردم تا اینكه شب جمعه‌اى كه نوبت پدرم بود چون او را سوار كردم، مادرم گریه كرد و گفت مرا هم باید ببرى شاید هفته دیگر زنده نباشم.

گفتم باران مى‌بارد هوا سرد است مشكل است، نپذیرفت ناچار پدر را سوار كردم و مادرم را به دوش كشیدم و با زحمت بسیار آنها را به حرم رسانیدم و چون در آن حالت با پدر و مادر وارد حرم شدم حضرت سیدالشهداء را دیدم و سلام كردم آن بزرگوار به رویم لبخند زد و جوابم را داد و از آن وقت تا به حال هر شب جمعه كه مشرف مى شوم حضرت را مى بینم و با تبسم جوابم مى‌دهد.

از این داستان دانسته مى‌شود چیزى كه شخص را مورد عنایت بزرگان دین قرار مى‌دهد و رضایت آنها را جلب مى‌كند صدق و اخلاص و محبت ورزى و خدمتگزارى به اهل ایمان خصوصا والدین و بالاخص زوار قبر حضرت ابى عبداللّه صلوات اللّه علیه است.