درد دل یک دختر 18 ساله

[parisan]

(۲/دی/۹۰ ۱۸:۰۳)7zahra7 نوشته است:  تنها بودن اما تو جمع بودن خیلی سخته وقتی حس میکنی هیچ کس باهات نیست با تو همفکر نیست هم درد نیست به حرفات می خندن
مجبوری حرف نزنی حرف هایی هم که میزنی شاید خیلی کم نباشه که محدود میشه به شوخی ها که صد البته من توی این جور حرفا استادم
دوستان می گن زیاد تو دانشگاه نگرد من زیاد تو دانشگاه دیده نمیشم اوایل هم اتاقی هام بهم می گفتن اصلا دانشگاه میای ؟ من مطابق حرف شما مدام تو سایت بودم اما یه مشکل پیش اومد اونم اعتیاد به اینترنت بود می بینید عمق فاجعه رو ...............
بعد دیدم دارم با یه مشکل دیگه برمیخورم سعی کردم تو اینترنت نرم خودم رو محدود کردم گفتم به جاش درس می خونم یکم به این روال پیش رفتم دیدم کنکور همه ی انرژیم رو گرفته امروز دو سه ساعت درس خوندم احساس کردم 20 ساعت دارم می خونم
دوستایی که من دارم از بهترین بچه های کلاسمون هستن البته باز دیدشون مثل من نیست اون ها هم مثل من از رابطه با پسرا دوری می کنن اما دغدغه های من رو ندارن ولی بازم خدا رو شکر
اما مشکل اصلی من هم اتاقیام هستن
همه ی اونه ا نماز می خونن برای عزاداری امام حسین میرن خانواده های مذهبی دارن خدا رو دین رو قبول دارن
اما...............
موقع رفتن بیرون آرایش می کنن
مدام از پسرا حرف می زنند
شبا فیلم های.......... میبینند
جوک های ............... میگن
و.......................
چه کنم......................

عزیزم شما خودت رو مشغول کن به کاری که دوست داری.
مثلا یکی نقاشی کردن رو دوست داره,یک نفر نوشتن رو(همان طور که دکتر هم در پست های قبلی فرمودند).من خودم واقعا از نوشتن لذت میبرم.حالا هرطوری که باشه.خاطره,دل نوشته,شعر.من چون کلاس زبان هم رفتم(از ترم 1 شروع کردم و الان که ترم 7 هستم,تموم شده)دل نوشته ها یا متن هایی که دوست دارم رو به انگلیسی مینویسم.خیلی هم جالبه.مثلا کتابای من رو نگاه کنی,امکان نداره توش یک متن کوتاه انگلیسی نباشه.این کلاس زبان رو حتما برو یک آموزشگاه.خیلی به درد میخوره.نمیدونم الان کجایی ولی بالاخره توی هر شهر یک آموزشگاه زبان پیدا میشه.
راستی وبلاگ داری؟
میتونی یک وبلاگ بسازی و مثلا خاطرات ,یا داستانهات,یا اصلا هرچی که دوست داری توش بذاری.
خیلی جواب میده.چون ذهنت درگیر میشه که چی توش بنویسی,چطوری طراحیش کنی.
استاد ها تحقیق میدن یا کنفرانس میخوان ,حتما شرکت کن.
راستی,بهترین راه تاثیر گذاری,انجام عملی کارهاست.
شما عامل باش,خدا تاثیرش رو در دل دوستات قرار میده.
یک مورد از خودم بگم:دوستم بعد از 3 سال برگشته به من میگه تو تاثیر خوبی روی من داشتی.من الان دیگه نماز اول وقتم ترک نمیشه.
درحالی که من اصلا حرفی نزدم.فقط نهار خوردن رو به بعد از نماز موکول میکردم.
این نمونه را گفتم که دلت قرص بشه و مطمئن بشی که عمل تو حتما تاثیر میذاره.