در محضر مولا علی (سیری در معارف نهج البلاغه)&

[N.Mahdavian]

خوبی ها و زیبایی های دنیا

همانا دنیا سرای راستی برای راست گویان، و خانه تندرستی برای دنیا شناسان، و خانه بی نیازی برای توشه گیران، و خانه پند برای پند آموزان است.

حضرت علی (علیه السلام) پس از توبیخ کسی که دنیا را نکوهش می کرد، به بیان خوبی ها و زیبایی های دنیا پرداختند و فرمودند: دنیا سجده گاه دوستان خدا و جایگاه تجارت دوستان خداست که در آن رحمت خدا را به دست آوردند و بهشت را سود بردند.

* حکمت (۱۳۱) توبیخ نکوهش دنیا
هنگامی که حضرت علی (علیه السلام) شنیدند که شخصی در نکوهش دنیا سخن می گوید، ضمن توبیخ وی، به بیان خوبی ها و زیبایی های دنیا پرداختند.

* توبیخ نکوهش کننده دنیا:
ای نکوهش کننده دنیا که به غرور دنیا مغروری و با باطل های آن فریب خوردی! خود فریفته دنیایی و آن را نکوهش می کنی؟

آیا تو در دنیا جرمی مرتکب شده ای یا دنیا به تو جرم کرده است؟

چه زمانی دنیا تو را سرگردان کرد و در کدامین هنگام تو را فریب داد؟

آیا با گورهای پدرانت که پوسیده اند (تو را فریب داد) یا آرامگاه مادرانت که در زیر خاک آرمیده اند؟

آیا با دو دست خویش بیماران را درمان کرده ای و آنان را پرستاری کرده در بسترشان خوابانده ای؟ درخواست شفای آنان را کرده و از طبیبان، داروی آن را ها تقاضا کرده ای؟ در آن صبحگاهان که داروی تو به حال آنان سودی نداشت و گریه تو فایده نکرد و ترس تو آنان را سودی نرساند و آنچه می خواستی به دست نیاوردی و با نیروی خود نتوانستی مرگ را از آنان دور کنی .

دنیا برای تو حال آنان را مثال زد و با گورهایشان گور خودت را به رخ تو کشید.

* خوبی ها و زیبایی های دنیا:
همانا دنیا سرای راستی برای راست گویان، و خانه تندرستی برای دنیا شناسان، و خانه بی نیازی برای توشه گیران، و خانه پند برای پند آموزان است.

دنیا سجده گاه دوستان خدا، نماز گاه فرشتگان الهی، فرودگاه وحی خدا و جایگاه تجارت دوستان خداست که در آن رحمت خدا را به دست آوردند و بهشت را سود بردند.

چه کسی دنیا را نکوهش می کند و حال آن که دنیا جدا شدنش را اعلام داشته و فریاد زد که ماندگار نیست و از نابودی خود و اهلش خبر داده است؟ با بلای خود بلاها را نمونه آورد و با شادمانی خود آنان را به شادمانی رساند.

در آغاز شب به سلامت گذشت، اما در صبحگاهان با مصیبتی جانکاه بازگشت تا مشتاق کند و تهدید نماید و بترساند و هشدار دهد.

پس مردمی در بامداد با پشیمانی دنیا را نکوهش کنند و مردمی دیگر در روز قیامت آن را می ستایند. زیرا دنیا حقایق را به یادشان آورد و آنان نیز یادآور آن شدند، دنیا از رویدادها حکایت کرد و آنان او را تصدیق کردند و اندرزشان داد، پند پذیرفتند.

* حکمت (۱۳۲) ضرورت یاد مرگ
خدا را فرشته ای است که هر روز بانگ می زند: بزایید برای مردن و فراهم آورید برای نابودشدن و بسازید برای ویران شدن.

* حکمت (۱۳۳) اقسام مردم و دنیا
دنیا گذرگاه عبور است، نه جای ماندن و مردم در آن دو دسته اند: یکی آن که خود را فروخت و به تباهی کشاند و دیگری آن که خود را خرید و آزاد کرد.