فرصت برای استغفار از گناه چقدر است ؟

[میلاد.م]

بسم الله
.
.
.
علامه شيخ بهائى قدس سره مى فرمايد:
.
كـسـى كه در توبه اهمال ورزد و آن را از وقتى به وقتى ديگر تاخیر اندازد، ميان دو خطر عـظيم باشد كه اگر به فرض از يكى از آنها جان سالم به در برد، از ديگرى نتواند به در برد:
.
.
1.اول آن كـه اجـل بـه او مـهـلت نـدهد و از غفلت خويش آگاه نگردد جز هنگامى كه مرگش فرار رسد .
.
در تفسیر آیه 10 سوره منافقین آمده است:
.
چون محتضر را پرده كنار رود، گويد: اى مـلك المـوت ! مـرا روزى مهلت ده تا به خدايم عذر آورم و توبه كنم و عملى صالح انجام دهم .
اما ، ملك الموت او را گويد: روزها را تباه ساختى ؛
پس گويد: يك ساعت مهلتم ده و بـه تـاخـيـر انـداز.
مـلك المـوت گـويـد: سـاعـات را بـر بـاد داده اى و حال ، ساعتى مهلت خواهى ؟
پس در توبه بر او بسته شود و به روح خود، آتش را مزمزه كـنـد و شربت حسرت و ندامت بنوشد بدان سبب كه عمر خويش را ضايع ساخته است .
..
.
.
2.دوم آن كـه ظـلمـت و تـيـرگـى گـنـاهـان بـر قـلبـش تـراكـم يـابـد و زنگار شود به طورى كه ديگر محو نشود.
.
.
دارنـده چـنـيـن قـلبـى ابـدا از گناهان روى نگرداند و توبه نكند؛
حتى چنانچه به زبان بـگـويد كه به سوى خداوند توبه كردم ، صداقتى در آن نباشد و تنها زبان خويش را بـه حـركـت در آورده اسـت ؛ بـدون آن كـه قـلبش را با آن موافقتى باشد، پس آن را اصلا اثـرى نـيـسـت.
.
.
.
کتاب اربعـــین شیخ بهایی