دلنوشته ها و اشعار

[علمدار133]

[/b]دوش مي گقت کسي، چلچله بر مي گردد

يک نفر، آخر، از اين قافله بر مي گردد

آسمان رفته از اينجا و زمين دلگير است

ماه من حوصله کن، حوصله؛ بر مي گردد

آب بر آتش بدبختي مان مي ريزد

آن که پايان شب غائله بر مي گردد

بين سجّاده و محراب و خدا فاصله هاست

خبر آمد که در اين فاصله بر مي گردد

«اشهد انّ» دلم باز گواهي مي داد

رکعت آخر اين نافله بر مي گردد

***

هر کسي رفت در اين سلسله، جا ماند ولي -

يک نفر مرد از اين مرحله بر مي گردد...

حسین سنگری

---

یوسف من! قحطی عشق است.....



کهنه صرّافان دنیا از تصرّف می خورند
از عدالت می نویسند، از تخلّف می خورند


می نویسم دوستان! معیار خوبی مرده است
دوستان خوب من تنها تأسّف می خورند!


این که طبع شاعران خشکیده باشد عیب کیست؟
ناقدان از سفره ی چرب تعارف می خورند


عاشقان هم گاه گاهی ناز عرفان می کشند
عارفان هم دزدکی نان تصوّف می خورند


یوسف من! قحطی عشق است، اینان را بهل!
کلفت دین اند و دنیا، از تکلّف می خورند


آخر این قصّه را من جور دیگر دیده ام
گرگ ها را هم برادرهای یوسف می خورند!


***علیرضا قزوه***

---

رباعی های منتظر

ای آینه هم صحبت شب تا سحرت

خورشید بود ذره نوری به برت
بر پرسش من تو یک جوابی بفرست
کی میرسد از گوشه ی دنیا خبرت


باروح اسیر و بی هنر من چه کنم؟
با این همه فکر پر خطر من چه کنم؟
گفتی تو به عاشقان سحر می آیی
با شوق وصال تا سحر من چه کنم؟


ای قرص قمر به آسمان دل من
منظومه عشق کهکشان دل من
هر لحظه دعای دیدنت روی لبم
یک لحظه بیا به جمکران دل من


تا آیه ای از سوره ی چشمت خواندم
از آینه ی دلم فراقت راندم
با زمزمه ی دعای پر فیض فرج
تا جمعه به انتظار رویت ماندم


از دیده فقط اشک تری می آمد
یک بوی غم معطری می آمد
یک جمعه دگر رفت وندیدم رویت
ای کاش که از تو خبری می آمد


ای کاش که دل همیشه بیمار تو باد
تا جرعه ی آخر نفس یار تو باد
در آخر هر نماز خود می خوانم
ای مونس شب خدا نگهدار تو باد


از دوری وهجران تو جان بسپردم
هر روزبه شب خون جگر می خوردم
گفتی که به وقت مردن آیی مولا
خود را برسان که از فراقت مردم

محمد رضا ناصری

---

حیف او که امام ما شده است

آبروبخش نام ما شده است

حیف آن نام کیمیایی که

وقت غم ها کلام ما شده است

بانی اشک های جمعه او

لقمه های حرام ما شده است

خون به قلب سفید او کردن

عادت صبح و شام ما شده است

علت واقعی غیبت او

گنه خاص و عام ما شده است

اینقدر لاف خدمتش نزنیم

لایق او کدام ما شده است؟

ماکجا و غلام او گشتن

کفتر پشت بام او گشتن

محمد حسین رحیمیان