هَل مِن نـاصــر یَنصُـــرنی(ویـــژه نامـه مـحـــرم 1433)

[حسن عزتي]

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اَباعَبْدِاللَّهِ وَ عَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِناَّئِكَ عَلَيْكَ مِنّى
سَلامُ اللَّهِ اَبَداً ما بَقيتُ وَ بَقِىَ اللَّيْلُ وَ النَّهارُ وَ لاجَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى لِزِيارَتِكُمْ
اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَيْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَيْنِ

به اذن عمه سادات حضرت زینب(سلام الله علیها) اقامه عزا می کنیم

این تاپیک ویژنامه محرم 1433 است هر که دارد هوس کربلا بسم الله

باز این چه شورش است که در خلق عالم است***باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتماست
باز این چه رستخیز عظیم است کز زمین***بی نفخ صور خاسته تا عرش اعظماست
این صبح تیره باز دمید از کجا کزو***کار جهان و خلق جهان جمله درهماست
گویا طلوع میکند از مغرب آفتاب***کاشوب در تمامی ذرات عالم است
گرخوانمش قیامت دنیا بعید نیست***این رستخیز عام که نامش محرم است
در بارگاه قدس که جای ملال نیست***سرهای قدسیان همه بر زانویغم است
جن و ملک بر آدمیان نوحه می کنند***گویا عزای اشرف اولاد آدماست
خورشید آسمان و زمین، نور مشرقین***پرورده ی کنار رسول خدا، حسین

[nooromahdi]

حاج عبدالرضا هلالی - عاشورای شمسی 1390
عاشورای شمسی 1390 با نوای دلنشین حاج عبدالرضا هلالی با کفیت بالا ..




یا اباالفضل که میگم عشق از سر می گیرم ( شور ) [ صوتی ]
ای شاه بی لشکر بگو پس لشکرت کو ( شور ) [ صوتی ]
دوباره بی قرارم یه آرزویی دارم ( شور ) [ صوتی ]

---

حاج حسین سیب سرخی , بی شکوفه ( تنظیم دیجیتال )
تنظیم دیجیتال با عنوان بی شکوفه با نوای دلنشین حاج حسین سیب سرخی ( با تشکر از سایت ذاکرین ) ..




بی شکوفه ( تنظیم دیجیتال ) [ صوتی ]

[Hadith]

این لینک دانلود فایل پی.دی.اف مربوط به شعر معروف "باز این چه شورش است" محتشم کاشانی:

http://up9.iranblog.com/images/2u97q85makcz3yesht.pdf

[netlog36]

مویش به باد عشق وزیدن گرفته بود
زینب هوای آه کشیدن گرفته بود

یک دختر سه ساله طناز و با وقار..
بر لب گلی به نیت چیدن گرفته بود

اشکی به چشم و بغض به حلقوم و پا به گل..
دستی به گوش بر نشنیدن گرفته بود

اشکش چکید مادر خسته به یاد طفل..
{یادش بخیر... حس مکیدن گرفته بود...}

سقا نخواست دست و لب و مشک و چشم و فرق..
کفاره به آب رسیدن گرفته بود

رأسی به نیزه.. چو خورشید در سماع..
با نیزه دار پای دویدن گرفته بود

الله اکبر از آن مرد و گرد و خاک..
ـ هایی که نای دیده و دیدن گرفته بود .. :

از سوی قوم هرزه زبان زبون وُرا ..
خیلی ز زخم.. قصد رسیدن گرفته بود

زینب هلال و ماه هلال و سپه هلال
راوی هلال و هول بریدن گرفته بود

نیزه حلال و تیغ حلال و سنان حلال
ذبحِ حلال حال تپیدن گرفته بود

مَحکم مباح و حُکم مباح و حَکَم مباح
خون مباح سرخ و.. جهیدن گرفته بود

ضجه حرام و اشک حرام و بکا حرام
بوسه حرام و قلب دریدن گرفته بود

اسب حسین جای شتر نحر شد به نهر
تصمیم «اَلظلیمه کشیدن» گرفته بود

---

بسم الله...
دوباره در دل من خیمه عزا نزنید
نمک به زخم من و زخم خیمه ها نزنید
شکسته تر ز من پیر دیگر اینجا نیست
مرا زمین زده است اکبرم شما نزنید
برای آنکه نمیرم ز شرم مادرتان
میان این همه لبخند دست و پا نزنید
خدا کند که بگوید کسی به قاتلتان
فقط نه اینکه دو بی کس دو تشنه را نزنید
که در برابر چشمان مادری تنها
سر دو تازه جوان را به نیزه ها نزنید

حسن لطفی

[محمود]

نام حسین آمد و از خود به در شدم
گویی از این جهان به جهان دگر شدم
نام حسن آمد و چشمم وضو گرفت
آب از سرم گذشت و دلم آبرو گرفت
منزل به منزل از طلب دل گذشته ام
آبم که دیگر از سر ساحل گذشته ام
*************************
سینه زنیم و سینه برای تو می زنیم
شکر خدا که سینهء ما هست جای تو
تایید گشتهء نظر مادر تو ایم
از دم خریده فاطمه ما را برای تو

[علمدار133]

چشم وا کردم وخود را وسط صحن وسرا ، عرش خدا، کرب وبلا ، مست و رها در دل آیینه جدا از غم دیرینه ولی دست به سینه یله دیدم من سر تا به قدم محو حرم بال ملک دور و برم یک سره مبهوت به لاهوت رسیدم چه بگویم که چه دیدم که دل از خویش بریدم به خدا رفت قرارم نه به توصیف چنین منظره ای واژه ندارم سپس آهسته نشستم،و نوشتم (فقط ای اشک امانم بده تا سجدهء شکری بگذارم )که به ناگاه نسیم سحری از سر گلدستهء باران واذان آمدو یک گوشه از آن پردهء در شور عراقی و حجازی به هم آمیخته را پس زدو چشم دلم افتاد به اعجاز خداوند به شش گوشهء معشوق خدایا تو بگو این منم آیا که سراپا شده ام محو تمنا و نماشا فقط این را بنویسید رسیده است لب تشنه به دریا دلم آزاد شد از همهمه دور از همه مدهوش غم وغصه فراموش در آغوش ضریح پسر فاطمه آرام سر انجام گرفتم.
سید حمیدرضا برقعی

[SARV]

mall">

mall">

[b]mall">* حسین (علیه السلام) اسوه تقوا و شهامت *

از ازل پرتو نور تو به گیتی جان داد عاشقت جان تو جان را به خدا آسان داد

تو حسینی و گل باغ رسوللهی چه کسی جز تو به اسلام چنین عنوان داد

جان عالم به فدای غم تنهایی تو که خدا سوختگان را ز غمت درمان داد

سوخت گر ز آتش بیداد همه بال و پرت حق جزای تو به محشر، همه ی رضوان داد

تا زلال کرمت سیر کند تشنه لبان روز عاشور ، خدایت ، جگر عطشان داد

ای حسین ای که جهانی است گدای در تو کی؟ کجا؟ جز تو به معشوق،تن عریان داد ؟

جز تو ای اسوه تقوی و شهامت چه کسی اکبر و اصغر خود را به خدا قربان داد ؟

جز تو ای ماه فروزنده به عالم چه کسی با خلوص دل خود ، جان به ره جانان داد ؟

جز تو ای خون خداوند ، حسین بن علی چه کسی پیکر خود زیر سم اسبان داد ؟

جز تو ای زاده آزاده زهرای بتول چه کسی هستی خود را به ره قرآن داد ؟

جز تو ای زاده پیغمبر خاتم چه کسی درس جانبازی ایثار به سربازان داد ؟

جز تو ای قافله سالار شهیدان چه کسی بانک هیهات ... به دشمن ز بن دندان داد ؟

جز تو ای فانی فی الله به میدان جهاد چه کسی بر سر نی ، سر ، به سر پیمان

داد ؟

جز تو ای سرور خوبان دو عالم چه کسی دخت مظلومه او گوشه ویران جان داد ؟

جز تو ای شمس هدی ای پسر شیر خدا چه کسی درس شهامت به بشر اینسان

داد ؟

خوش به حال تو به فردای قیامت ( احمد )

که خدا اسم تو در جمع عزاداران داد

[حسن عزتي]

بسم الله الرحمن الرحیم

به اذن حضرت ام البنین (سلام الله علیه):

آن باده ای خوش است که نذرسبوشود

آن غصه ای خوش است که آه گلو شود

اصلا به یک دوقطره نباید بسنده کرد

آن چشمه،چشمه است،که یک روز"جو" شود

وقتی دلم شکست،گرومیگزارمش

خوب است،آبروی جگر،"آب رو" شود

عشاق راه دربدر ناله ی هم اند

مستانه ناله کن که دلی زیروروشود

ما در حسینیه به خداوند می رسیم

ذکر"حسین" جلوه کند ذکر"هو"شود

روزیاگر بناست که قربا نی ام کنند

اینکاربهتراست به ابروی اوشود

باید که سجده کرد خدا، یا حسین را

فردا که باخدایخودش روبرروشود

آقایی کریم اجازه نمی دهد

تا اینکه دست ما به صف حشرروشود

***

این گریه ی برای توعین طهارت است

عابد چرامعطل آب وضو شود

هرکس که سربه زیر توشد سربلند شد

بی آبروکنارتوبا آبروشود

علی اکبر لطیفیان

---

امان یا حسین (علیه السلام)
مناجات با حضرت سید الشهدا (علیه السلام)



با لبت رنگ عقیق یمن از یادم رفت
همچنان که جگر خویشتن از یادم رفت


من اویسم بگذارید که اطراق کنم
بوي شهر تو که آمد قرن از یادم رفت


جذبه ي عشق بر آن است مرا ذوب کند
صحبت نام تو شد نام من از یادم رفت


قصد"رب ارنی"گفتن من دیدن توست
تا نگاهم به تو افتاد "لن"از یادم رفت


مرغ باغ ملکوتم به حرم آمده ام
بر روي گنبد زردت چمن از یادم رفت


مثل فطرس نکنم پشت به گهواره ي تو
بال من خوب که شد پر زدن از یادم رفت


"ندهد فرصت گفت ،به محتاج ،کریم"
بی سبب نیست کنارت سخن از یادم رفت


می رود دل به همانجا که تعلق دارد
صحبت کرب و بلا شد وطن از یادم رفت




همه ي بهت من این است چرا عریانی
نکند فکر کنی پیرهن از یادم رفت

علی اکبر لطیفیان

[zahra68]

سني زيبا يارادان داوره عشق اولسون حسين

ذات پاكونده اولان گوهره عشق اولسون حسين

سني عرشه آپاران شهپره عشق اولسون حسين

يا حسين ذكر الين ديللره عشق اولسون حسين

[علمدار133]

(۵/آذر/۹۰ ۱۴:۳۸)zahra68 نوشته است:  سني زيبا يارادان داوره عشق اولسون حسين

ذات پاكونده اولان گوهره عشق اولسون حسين

سني عرشه آپاران شهپره عشق اولسون حسين

يا حسين ذكر الين ديللره عشق اولسون حسين

دوست عزیزترجمه اش روهم بزاری خوبه

---

---

::اگر اشاره کنی کائنات می لرزد ::
به نام عشق

«دور حرم دویده ام صفا و مروه دیده ام
هیچ کجا برای من کرب وبلا نمی شود»
استاد سازگار

غزلی نذر حضرت زهرا(سلام الله علیها)
همین که دست قلم در دوات می لرزد
به یاد مهر تو چشم فرات می لرزد
نهفته راز «اذا زلزلت» به چشمانت
اگر اشاره کنی کائنات می لرزد
«هزار نکتهء باریک تر ز مو اینجاست»
بدون عشق تو بی شک صراط می لرزد
مگر که خار به چشمان خضر خود دیدی
که در نگاه تو آب حیات می لرزد
تو را به کوثرو تطهیرو نور گریه مکن
که آیه آیه تن محکمات می لرزد
کنون نهاده علی سر،به روی شانهء در
و روی گونهء او خاطرات می لرزد
غزل تمام نشد،چند کوچه بالاتر
میان مشک سواری فرات می لرزد
سپس سوار می افتد ،تو می رسی از راه
که روضه خوان شوی اما صدات می لرزد
□□□
وعصر جمعه کنار ضریح روی لبم
به جای شعر دعای سمات می لرزد ...
توسط :سید حمیدرضا برقعی

[حسن عزتي]

با سلام


از دوستان عزیز خواهشمندم جهت استفاده تمامی کاربران علی الخصوص دوستانی که با اینترنت کم سرعت تالار را همراهی میکنند ،از قرار دادن عکس با حجم و تعداد بالا در این تایپک جدا خودداری فرمایید.


سپاس از لطفتان.حسن عزتی


امان یا حسین(علیه السلام)

---

سرمایه

آدم شود هر آنکه به اندازه نَمی

گرید برای اشرف اولاد آدمی

این اشک ها چه معجزه ها که نمی کند

بر هر دل شکستۀ آشفته ماتمی

سرمایۀ قیامت من، گریه من است

حتی به قطره ای و نه یا قدر شبنمی

کی میشود که جان بدهی قلب مرده را

با آن دم خدایی عیسی بن مریمی

اصلا بعید نیست خدا را چه دیده ای

جان میدهم برای تو آخر محرمی

آقا فدای نام شما نام کربلا

هر دو شده بهانۀ هر گریه و غمی

قربان محتشم که چه زیبا سروده است

بازاین چه شورش است که در خلق عالمی

حی علی البکاء که محرم رسیده است

وقت عزا و نوحه و ماتم رسیده است

حسین بمانی

امان یا حسین (علیه السلام)