|
چرا در نظام مدیریتی ایران، «ارادت»، جای «مهارت» را گرفته است
|
|
۱۵:۴۲, ۳/آذر/۹۰
شماره ارسال: #1
|
|||
|
|||
|
بسم الله الرحمن الرحیم با عرض سلام خدمت دوستان عزیز مطلب زیر را در سایت تابناک دیدم حیف بود که دراینجا قرارش ندهم. قصد توهین به مسئولان را ندارم و امیدوارم شما هم نداشته باشید . از این جهت این مطلب را گذاشتم که ما در آینده جایگزین همین مسئولینی می شویم که اکثرا از آن ها انتقاد می کنیم . یکی از آفتهای نظام اداری و مدیریتی ایران، کم توجهی به تخصص در پستهای کلیدی و حتی غیر کلیدی است.
به گزارش «تابناک»، این که افراد در ایران در هر زمینهای نظر میدهند، بدون اینکه در آن زمینه اطلاعاتی داشته باشند، ناشی از همین رویکرد است. البته ناگفته نماند که از مهمترین دلایل این کمتوجهی به تخصص نیز این است که در ایران، «ارادت»، جای «مهارت» را گرفته؛ یعنی مهم این است که فرد به منصب بالاتر ارادت داشته باشد تا بقای و پیشرفت او تضمین شود. بر پایه این گزارش، بر خلاف بیشتر کشورهای دنیا که به سمت تخصصی شدن میروند، در نظام اداری ایران، سنت تاریخی مرسوم است که ما به دنبال مرید میگردیم تا همه چیز در کنترل ما باشد؛ یعنی در محیط کار، کوچکترین مخالفتی با ما نشود، ناکارآمدی و... از حوزه قدرت و مدیریت ما به بیرون درز پیدا نکند و... . به این ترتیب، اگر ارادت به مقام بالاتر با شور و احساس بیشتری همراه شود، همزمان به همان میزان هم تخصص نداشتن افراد کمتر دیده شده و یا اصلا دیده نمیشود. شاید بتوان گفت، نشستن ارادت به جای توانایی و تجربه و تخصص در بخشی هم ناشی از ذهنیات سیاسیورزان ایرانی و مبتنی بر فرهنگ «قبیلگی» است؛ این فرهنگ، به شدت در غلظت و محتوای تصمیمگیریها اثر میگذارد و به همین دلیل است که فرهنگ نوچهپروری ـ که ویژگی قبیلگی است ـ در کشور ما ریشهای دیرینه دارد. در پایان باید گفت، ما در کشوری زندگی میکنیم که بسیاری از مدیران آن، افکار مدرن با سلیقه سنتی و عشیرهای دارند و همان گونه رفتار میکنند؛ بنابراین، پدیده مدیریت اتوبوسی که در سالهای اخیر رایج شده، راجع به همین نگاه «قبیلگی»، فرهنگ «نوچهپروری» و نشستن ارادت به جای مهارت است، چرا که وقتی افراد یک قبیله اتوبوسی با رئیس قبیله خود به یک نهاد تخصصی میروند و تخصص دیگری جز ارادت ندارند، به محض خروج مدیر یا همان صاحب قبیله، از آنجا که هنر دیگری ندارند، باید آنان نیز به دنبال مدیر کوچ کرده و در یک نهاد تخصصی دیگر، تمرین ارادت و نه مهارت کنند. |
|||
|
|
۲۱:۲۰, ۳/آذر/۹۰
شماره ارسال: #2
|
|||
|
|||
|
اللهم عجل لولیک الفرج یا ختم هزاران صلوات در روز برای تعجیل در فرج , گریه زاری در روز و شب برای آقامون و و و....
بعضی وقت ها که با خودم خلوت می کنم دلایل اینکه امام زمان نمیاد رو بررسی می کنم آیا در کره زمینی با میلیارد ها انسان چند نفر یار پیدا نمیشه؟ اینجا که کشور اسلامی هست یعنی اینجا هم با بیش از 70میلیون جمعیت پیدا نمیشه؟ مشکل از کجاست؟ امام زمان را کنار بگذاریم ... چند وقت پیش داستانی از یک بسیجی شنیدم که خنثی کننده مین بوده هر چقدر ازش می پرسیدن چندتا مین خنثی کردی جواب نمیداده تا اینکه بعد از مدت ها و به خاطر اصرار اطرافیان در جواب سوال می گوید نمی خواهم تعداد مین ها باعث مغرور شدنم شود!!!!!!!!چند نفر از ما این طور زندگی می کنیم؟ حتما داستان جامعه اسلامی اندلس رو خوندید . از این سرگذشت ها فقط مختص جوامع اسلامی نبوده بلکه در کشورهای غیراسلامی هم اتفاق افتاده دلیل اینگونه اتفاقات که زیاد هم رخ داده به نظرمن نه عذاب الهی بوده نه ضعف فرهنگی دلیل ... با صرف نظر از اولیای خدا و مواردی که خواست خدا بوده (که این هم می توانم توجیه کنم) حقیقت طرفداری ندارد و نخواهد داشت!!!؟؟؟؟ آن چه که امروز بیش از هر چیزی طرفدار دارد باند بازی و تلاش و استفاده از هر چیزی برای رسیدن به مقاصد شخصی حتی با پوششی اسلامی است!!!؟؟؟ مساجد ما انقدر شلوغ ظواهر انقدر پاک و اراسته ولی بطن جامعه....!!!!! خدایا اون چه چیزی بوده که تو میدانی و ما و فرشتگانت نمی دانیم!!!؟ دوستان من نه عالم دینی هستم و نه شخصیتی تاثیرگذار ولی چیزی که به عقل من حقیر رسیده و می دانم همه هم میدانیم آن است که علت تمام گرفتاری ها و مشکلات ما خود ما هستیم ولی چرا قبول نمی کنیم چرا همه را مقصر جلوه می دهیم الا خودمان را الله اعلم!!؟ ولی با همه این تفاسیر امام زمان خواهد آمد همانطور که در روایات هست عده ای از مردم و حاکمان کشورهای اسلامی در جلوی او خواهند ماند !!!!شاید امام زمان با اهداف باند های ما تضاد داشته باشد!!! خدایا از تو خواهش که نه بلکه التماس می کنم اگر در زمان ظهور بودم جزو آن دسته نباشم!! |
|||
|
|
۲۱:۵۹, ۳/آذر/۹۰
شماره ارسال: #3
|
|||
|
|||
|
سلام
یه جایی خوندم که امام زمان بیشتر از اینکه منتظَر (کسی که دیگران منتظِر اویند) باشد منتظِر (در انتظار) هستند. منتظِر آدم شدن ما
|
|||
|
|
۲۲:۴۴, ۳/آذر/۹۰
شماره ارسال: #4
|
|||
|
|||
|
چرا زمان ظهور نرسیده!
سوای خیلی مهمی که جواب دادن بهش اسون نیست! چون اگر اسون بود که الان امام ما غایب از نظر ما نبود! ولی حداقل یکی از دلایلش اینه که در نظر ما یاد او یاد حرکت او یاد وعده الهی یاد حق تعالی غایبه! ما منتظریم ولی نه منتظر منتظر ! بلکه منتظر کسی هستیم که اون بپره جلو و کارا رو ردیف کنه و ما هم بریم یه دسته گل بخریم و اماده پیشواز امدن باشیم نه منتظر تحقق وعده الهی نه منتظر............. من خودم از همه بدترم یه اراده ندارم که یه غرش بکنم اراده خود سازی ندارم اراده منتظر بودن ندارم! اراده ................. ندارم |
|||
|
|
۱۵:۳۱, ۴/آذر/۹۰
شماره ارسال: #5
|
|||
|
|||
|
ای کاش این تفکر در جامعه جایی باز می کرد
ای کاش من قانع شوم که اگر امام زمان نمیاد یکی از دلایلش منم ای کاش من بپذیرم که این دنیا آزمایشی بیش نیست ای کاش من اسلام را فقط به نماز و روزه گرفتن محدود نکنم ای کاش بپذیریم که ما امام حسین رامظلوم کرده ایم ای کاش به این فکر کنم که روزی افسوس خواهم خورد که چرا این ای کاش ها را عملی نکردم!!! |
|||
|
|
|
|
| 1 میهمان |









